Για το «ρεπορτάζ» του ΣΚΑΪ για τους συμβασιούχους

skai_propaganda

Πριν λίγο, στο δελτίο ειδήσεων του ΣΚΑΪ προβλήθηκε «ρεπορτάζ» – προφανώς με βάση το αντίστοιχο σημερινό δημοσίευμα της «Καθημερινής» – για το θέμα των εργαζόμενων στην καθαριότητα στους ΟΤΑ, των οποίων οι συμβάσεις έχουν παραταθεί αυτοδίκαια, με νόμο, ως το τέλος του 2017.

Το «ρεπορτάζ» – με μοναδική πηγή τον πρόεδρο της ΚΕΔΕ, Γ. Πατούλη, και τον πρόεδρο της Ένωσης (όχι μόνο νυν, αλλά και πρώην) Δημάρχων Αττικής, Π. Καμάρα – έκανε λόγο για δήθεν «αφόρητες» πιέσεις που ασκεί ο Υπουργός Εσωτερικών, Π. Σκουρλέτης, στους Δημάρχους να παραβιάσουν, λέει, το Σύνταγμα.

Δύο οφειλόμενες απαντήσεις, μια νομική και μια πολιτική :

Νομικά, αρκεί κανείς να υπενθυμίσει στο ΣΚΑΪ και την Καθημερινή, ότι το περιβόητο 24μηνο δεν προβλέπεται στο Σύνταγμα, αλλά στο προεδρικό διάταγμα (!) 164/2004. Κι όταν ένας νόμος λέει ότι οι συμβάσεις παρατείνονται «κατά παρέκκλιση κάθε άλλης διάταξης», προφανώς μπορεί να εισάγει εξαίρεση από ένα προεδρικό διάταγμα. Οπότε, όποιος επικαλείται, και μάλιστα τόσο κατηγορηματικά το Σύνταγμα, καλό θα ήταν να κάνει τον κόπο να το ανοίξει προηγουμένως.

Πολιτικά, όμως, που είναι και το σημαντικότερο. Η κυβέρνηση, λέει, θέλει να κερδίσει τη στήριξη των συμβασιούχων, γι’ αυτό το κάνει. Δεν θα θυμίσω ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δίνει μάχη για τους συμβασιούχους ήδη από το 2004. Τότε που ούτε ήταν ούτε φανταζόταν ότι θα γίνει κυβέρνηση. Όπως και για τους εργαζόμενους με stage στη συνέχεια και για όλους τους επισφαλώς εργαζόμενους, τόσο στο δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό τομέα. Θα πω μόνο ότι γελάνε και οι πέτρες, όταν εκείνοι που εφηύραν το θεσμό των συμβασιούχων, για να κρατάνε σε ομηρία τους ανθρώπους αυτούς και να τους μετατρέπουν σε εκλογική πελατεία, μιλάνε για πολιτική σκοπιμότητα.

Για τον Πάνο Δημητρίου

%ce%b4%ce%b7%ce%bc%ce%b7%cf%84%cf%81%ce%b9%ce%bf%cf%85-123Έφυγε από κοντά μας, «πλήρης ημερών», όπως λέγεται συνήθως, ο σύντροφος Πάνος Δημητρίου, ένας άνθρωπος η πλούσια ιστορία του οποίου δίνει νόημα στη φράση αυτή.

Για όλους εμάς, που ακολουθήσαμε την ιστορική διαδρομή της ανανεωτικής Αριστεράς, ο Πάνος θα συμβολίζει για πάντα το χώρο αυτό. Εξάλλου, η κοινή του δήλωση με τον Μήτσο Παρτσαλίδη και τον Ζήση Ζωγράφο το 1968 αποτέλεσε το αφετηριακό σημείο της ελληνικής ανανεωτικής Αριστεράς.

Κυρίως όμως, στη δική μου μνήμη θα μείνει για τη βαθιά του αγάπη όχι μόνο για τους συντρόφους του, αλλά για τους ανθρώπους συνολικά. Και για το γεγονός ότι – χωρίς ποτέ να κάνει εκπτώσεις στην ιδεολογία του, χωρίς ποτέ να χάσει την αποφασιστικότητά του – κατάφερε να κάνει πολιτική με συναίσθημα, να φέρει τον ανθρώπινο παράγοντα στο προσκήνιο, ακόμα και στις πιο σκληρές και σκοτεινές εποχές.

Καλό ταξίδι σύντροφε…

Το πρώτο βήμα για να κάνουμε πράξη τις δεσμεύσεις μας προς τον ελληνικό λαό

parallilo2Το λεγόμενο «παράλληλο πρόγραμμα» είναι από απόψε πραγματικότητα, κάνοντας όλους μας λίγο πιο αισιόδοξους για το μέλλον και, κυρίως, ανακουφίζοντας χιλιάδες από τους πλέον ευάλωτους συνανθρώπους μας.
Όμως, η ψήφιση του νόμου αυτού δεν είναι το τέλος, αλλά η αρχή, το πρώτο βήμα της προσπάθειας να κάνουμε πράξη τη δέσμευσή μας απέναντι στον ελληνικό λαό : Ότι θα εξαντλήσουμε όλα τα περιθώρια που μας αφήνει ο επώδυνος και άδικος συμβιβασμός που αναγκαστήκαμε να κάνουμε το καλοκαίρι, ώστε βήμα-βήμα να ξεδιπλώνουμε τη δική μας, τελείως διαφορετική, πολιτική.
Επομένως, δουλειά, δουλειά δουλειά. Και πολλές, μικρές καθημερινές μάχες στον μεγάλο πόλεμο για το δίκιο, που δεν τελειώνει ποτέ.

Αποχαιρετώντας τον Ζήση Παπαδημητρίου

ζπΟλόκληρη η Ελλάδα, και πρωτίστως η Θεσσαλία, της οποίας υπήρξε ένα από τα αξιότερα τέκνα, αποχαιρετά τον ομότιμο καθηγητή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου, λαμπρό επιστήμονα και – πάνω απ’ όλα – ανήσυχο κι ενεργό πολίτη, Ζήση Παπαδημητρίου.
Εκτιμώντας, άλλωστε, τις ιδιότητές του αυτές και το κύρος που απολάμβανε μεταξύ ολόκληρης της τοπικής κοινωνίας, η περιφερειακή παράταξη «Θεσσαλία της Αλληλεγγύης και της Οικολογίας», την οποία είχα την τιμή να εκπροσωπώ στο Περιφερειακό Συμβούλιο Θεσσαλίας κατά την πρώτη θητεία του (2011-2014), είχε προτείνει τον εκλιπόντα ως τον καταλληλότερο να αναλάβει τα καθήκοντα του Περιφερειακού Συμπαραστάτη του Πολίτη και της Επιχείρησης.
Η προσπάθεια αυτή – δυστυχώς για τους Θεσσαλούς πολίτες και συνολικά για το θεσμό της Περιφερειακής Αυτοδιοίκησης – δεν ευοδώθηκε τότε, για λόγους άσχετους με την προσωπικότητα του ίδιου. Ωστόσο το επιστημονικό του έργο, η κοινωνική του δράση και το προσωπικό του παράδειγμα, παραμένουν πολύτιμη παρακαταθήκη για το παρόν και το μέλλον. Ας ελπίσουμε ότι θα βρει άξιους συνεχιστές.

Για την αναφορά της κ. Ζ. Κωνσταντοπούλου στον «γύψο του Παπαδόπουλου»

praxikopimaΕίναι κρίμα κάποιοι άνθρωποι – που οι ίδιοι ευτύχησαν να μη γνωρίσουν τη ζωή υπό τη βαριά σκιά της στρατιωτικής δικτατορίας, κουβαλούν όμως το βαρύ τιμητικό φορτίο της οικογενειακής καταγωγής τους – να εξομοιώνουν ελαφρά τη καρδία μία δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση με μια από τις πιο σκοτεινές περιόδους της πολιτικής ζωής της χώρας μας. Η ισοπεδωτική αυτή υπερβολή, που ούτε ως σχήμα λόγου δεν μπορεί να γίνει ανεκτή, είναι ο πιο εύκολος τρόπος να αθωώσει κανείς τα τανκς, τα βασανιστήρια του ΕΑΤ-ΕΣΑ, τις εξορίες, την τρομοκρατία, τη λογοκρισία.

Η πρώτη κυβέρνηση της Αριστεράς, όπως και κάθε πατριωτική δύναμη στην εποχή μας, προσπάθησε και προσπαθεί – με όλες τις υποκειμενικές της αδυναμίες και τις αντικειμενικές δυσκολίες που συνάντησε – να βάλει τη δημοκρατία πάνω από τις αγορές και να φέρει το λαό στο προσκήνιο, σε Ελλάδα και Ευρώπη. Και θα την κρίνει γι’ αυτό σε πολύ λίγες μέρες ο μόνος που νομιμοποιείται να το κάνει, ο ίδιος ο ελληνικός λαός. Γιατί η δημοκρατική ευαισθησία δεν είναι προνόμιο κάποιων λίγων και δήθεν «εκλεκτών», αλλά συλλογικό κεκτημένο όλων μας.

Όσοι ψάχνουν να βγάλουν πολιτικά συμπεράσματα αξιοποιώντας τη σχέση μου με το παιδί μου, έχασαν.

Επειδή η Αριστερά που έμαθα από τον πατέρα μου – τον κουρέα που «αγάπησε» τη Μακρόνησο, γιατί έζησε με τους καλύτερους – είναι πάντα και εξ ορισμού νέα και με τους νέους.

Επειδή μεγάλωσα και μεγαλώνω μαζί με τα παιδιά μου, συζητάμε, με πείθουν, τους πείθω, συμφωνούμε ή διαφωνούμε, αλλά ο καθένας έχει τη δική του αυτόνομη προσωπικότητα και άποψη.

Επειδή θα είμαι περήφανος αν αποδειχθούν ολοκληρωμένοι άνθρωποι, τίμιοι, χρήσιμοι, που θα μιλάνε με την καρδιά και το μυαλό τους και θα βγάζουν την – όποια, σωστή ή λάθος, θα το δείξει η ζωή – αλήθεια τους.

Επειδή στα πάνω από σαράντα χρόνια οργανωμένης ζωής στην Αριστερά, έχω χωρίσει και ξαναβρεθεί και ξαναχωρίσει με δεκάδες συντρόφους, ξέρω λοιπόν ότι στην πολιτική κανένας «γάμος» και κανένα «διαζύγιο» δεν είναι για πάντα.

Όσοι λοιπόν ψάχνουν να βγάλουν πολιτικά συμπεράσματα αξιοποιώντας σε «κίτρινα» δημοσιεύματα τη σχέση μου με το παιδί μου, έχασαν.

Σχόλιο Κ. Πουλάκη για την αλλαγή του εκλογικού νόμου : «Απλή αναλογική ως πάγιο, συνταγματικά κατοχυρωμένο εκλογικό σύστημα»

Την άποψη ότι η απλή αναλογική πρέπει να καθιερωθεί ως πάγιο εκλογικό σύστημα με συνταγματική κατοχύρωση εξέφρασε στον προσωπικό του λογαριασμό στο twitter ο Κώστας Πουλάκης, Γεν. Γραμματέας του Υπουργείου Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης και μέλος της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ, απαντώντας εμμέσως στις πρόσφατες αναφορές από τα κόμματα της αντιπολίτευσης περί αλλαγής του εκλογικού νόμου.