Συνέντευξη στη «Βραδυνή» της Κυριακής

poulakis-kwstasΓια πρώτη φορά η Αττική δέχεται τόσο μεγάλη ρύπανση, με τραγικές συνέπειες σε πολλούς τομείς. Ακούσαμε μέχρι και ότι μπορούμε να κάνουμε μπάνια. Τι πιστεύετε ότι δε λειτούργησε; Παρεμπιπτόντως, εσείς θα κάνατε μπάνια;

«Όχι, δε θα κάνω. Έχουν δοθεί οδηγίες από το καθ’ ύλην αρμόδιο υπουργείο Υγείας, στις οποίες και πρέπει όλοι να συμμορφωθούμε. Πέραν αυτού, στο Σαρωνικό είναι σε εξέλιξη μια σημαντική περιβαλλοντική κρίση, για την οποία έχουν κινητοποιηθεί όλα τα διαθέσιμα μέσα του κράτους και των ΟΤΑ, στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων του καθενός, αλλά και διεθνής βοήθεια. Τώρα είναι η ώρα της δράσης. Η ώρα του καταλογισμού των ευθυνών –όχι μόνο των τυχόν ποινικά υπαίτιων– θα ακολουθήσει».

Παρατηρείται μια καθυστέρηση στο κυβερνητικό έργο. Κάτι που, εμμέσως πλην σαφώς, το σημείωσε και ο πρωθυπουργός. Τι πιστεύετε ότι πρέπει να αλλάξει;

«Κεντρική προτεραιότητα της κυβέρνησης αυτή τη στιγμή είναι να ολοκληρωθεί γρήγορα η τρίτη και τελευταία αξιολόγηση του προγράμματος έως το τέλος της χρονιάς. Αυτό θα μας δώσει λίγο παραπάνω από ενάμιση χρόνο “καθαρής” θητείας, προκειμένου να ξεδιπλώσουμε σε όλη την έκτασή του το πρόγραμμά μας, του οποίου όμως δίνουμε καθημερινά δείγματα γραφής. Από εκεί και πέρα, πάντα υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης, τόσο του συνολικού συντονισμού της κυβέρνησης όσο και της απόδοσης κάθε επιμέρους στελέχους της. Άλλωστε, η αποτελεσματικότητα όλων μας κρίνεται καθημερινά, όχι μόνο από τον πρωθυπουργό, αλλά πρώτα και κύρια από την ίδια την κοινωνία».

Ασκήσατε δριμεία κριτική σε όσα είπε ο κ. Μητσοτάκης στη ΔΕΘ. Είναι πράγματι τόσο βαθιές οι διαφορές, παρ’ όλο που και εσείς υλοποιείτε μια μνημονιακή Συμφωνία;

«Όταν πριν από δύο χρόνια ακριβώς, μετά την υπογραφή της Συμφωνίας, θέσαμε τις επιλογές μας στην κρίση του ελληνικού λαού, είπαμε με σαφήνεια ότι πρόκειται για μια Συμφωνία που αναγκαστήκαμε να υπογράψουμε. Και ότι θα υλοποιήσουμε τα συμφωνηθέντα, αξιοποιώντας όμως κάθε χαραμάδα για να εφαρμόζουμε τη δική μας, εναλλακτική πολιτική. Σήμερα, δύο χρόνια μετά, η κυβέρνηση έχει κάνει πράξη τη δέσμευσή της. Σε ένα χρόνο από σήμερα, τον Αύγουστο του 2018, θα έχουμε βγάλει τη χώρα από την επιτροπεία, ενώ παράλληλα υλοποιούμε και θα εντείνουμε την υλοποίηση προοδευτικών μεταρρυθμίσεων και μέτρων για την ενίσχυση των ασθενέστερων.
Ο κ. Μητσοτάκης τι μας είπε στη ΔΕΘ; Ότι θέλει να υπογράψει νέο Μνημόνιο και να εφαρμόσει μια ακόμα σκληρότερη πολιτική λιτότητας. Είναι θιασώτης, άλλωστε, της λογικής ότι “ακόμα και αν δεν υπήρχαν τα Μνημόνια, θα έπρεπε να τα εφεύρουμε”. Και βέβαια, με απόλυτο κυνισμό κατέθεσε ξεκάθαρα την άποψη ότι η επιδίωξη της ισότητας είναι δήθεν “αφύσικη”, ενώ παρείχε και πλήρη κάλυψη στην ακροδεξιά ρητορική και πρακτική του αντιπροέδρου του, κ. Γεωργιάδη. Επομένως, για να απαντήσω ευθέως, ναι. Με τη σκληρά νεοφιλελεύθερη και ταυτόχρονα αυταρχική Δεξιά του κ. Μητσοτάκη μάς χωρίζει άβυσσος».

Θα προχωρήσει η υλοποίηση του σχεδίου σας για την αλλαγή στη Τοπική Αυτοδιοίκηση; Και το ρωτώ, διότι κατηγορείστε πως υποκρύπτει κομματική λογική, προκειμένου να εξασφαλίσετε σε πολλούς δήμους την εκπροσώπηση του κόμματός σας…

«Η μεταρρύθμιση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης είναι από τις κεντρικές κυβερνητικές προτεραιότητες και θα φέρει το ξεκάθαρο αριστερό πολιτικό μας πρόσημο. Άλλωστε, στην επίσκεψή του πριν από λίγο καιρό στο ΥΠ.ΕΣ., ο πρωθυπουργός έθεσε ως στόχο, τουλάχιστον το πρώτο μέρος της, να έχει ψηφιστεί εντός του 2017. Σε ό,τι, δε, με αφορά, η Επιτροπή της οποίας ήμουν πρόεδρος, που είχε ως αντικείμενο την επεξεργασία και κατάθεση κάποιων κατ’ αρχήν προτάσεων, έχει ολοκληρώσει τις εργασίες της και έχει καταθέσει ένα εκτεταμένο πόρισμα στον υπουργό Εσωτερικών από την 1η Μαρτίου.
Όσο για την κριτική –η οποία εκπορεύεται αποκλειστικά και μόνο από τα ηγετικά κλιμάκια της Ν.Δ.– πρέπει να σας πω ότι δεν έχει καμία απολύτως βάση. Ας αναρωτηθεί ο καθένας: είναι κομματική σκοπιμότητα η απλή αναλογική, το πιο γνήσια δημοκρατικό εκλογικό σύστημα, αλλά δεν είναι κομματική σκοπιμότητα το εκλογικό σύστημα που επέβαλε ο πάλαι ποτέ δικομματισμός, που προβλέπει ότι ο δήμαρχος παίρνει το 60% των εδρών, ακόμα και με λιγότερο από 20% των ψήφων; Το σύστημα που δημιούργησε απίστευτα φαινόμενα τοπικού παραγοντισμού, αυταρχισμού και αδιαφάνειας σε πολλές περιπτώσεις;
Εμείς προωθούμε μία μεταρρύθμιση που θα καταστήσει τους ΟΤΑ κύτταρα τοπικής δημοκρατίας και συμμετοχής, ενώ ταυτόχρονα θα αναβαθμίσει το επίπεδο των παρεχόμενων προς τους πολίτες υπηρεσιών. Θέλουμε να φέρουμε τις τοπικές κοινωνίες στο προσκήνιο. Και αυτό δε νομίζω πως έχει λόγο να το φοβάται ή να το απορρίπτει κανείς».

Έχουν ακουστεί απόψεις περί κατάργησης της προσευχής στα σχολεία. Ποια η γνώμη σας;

«Το δημόσιο σχολείο είναι για όλους, επί ίσοις όροις, ανεξαρτήτως πεποιθήσεων. Το κράτος, σε όλες του τις εκφάνσεις, πρέπει επιτέλους να αποκτήσει κοσμικά χαρακτηριστικά. Ο θεσμός της πρωινής προσευχής είναι κατάλοιπο μιας πολύ περασμένης εποχής και μιας απολύτως αντιδραστικής αντίληψης περί… “Ελλάδος Ελλήνων Χριστιανών”, που εισάγει –ακόμα και σε συμβολικό επίπεδο– έναν ανεπίτρεπτο διαχωρισμό μεταξύ των μαθητών. Η άσκηση της λατρείας είναι προσωπικό θέμα των παιδιών και των οικογενειών τους. Όχι του σχολείου».

Αν οι εταίροι μάς θέσουν νέες απατήσεις-μέτρα εκτιμάτε πως αυτό θα αποτελεί πολιτική επιλογή ρήξης; Θα τα δεχθείτε;

«Από την πλευρά μας έχουμε κατ’ επανάληψη δηλώσει ότι θα τηρήσουμε πλήρως τα συμφωνηθέντα. Αλλά δεν υπάρχει περίπτωση να δεχτούμε οποιαδήποτε απαίτηση εκτός της τρέχουσας Συμφωνίας. Ξέρετε πολύ καλά ότι στην προηγούμενη αξιολόγηση βρεθήκαμε αντιμέτωποι με μια παρελκυστική τακτική από την πλευρά κυρίως του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Για να το πω όπως το έθεσε ο πρόεδρος Μακρόν στην πρόσφατη επίσκεψη στη χώρα μας, ελπίζουμε ότι δε θα δούμε τέτοιες συμπεριφορές και τώρα. Αν παρ’ όλα αυτά υπάρξουν απαιτήσεις εκτός Συμφωνίας από την πλευρά του ΔΝΤ, νομίζω ότι οι Ευρωπαίοι εταίροι μας είναι εκείνοι που θα κληθούν να στηρίξουν την εσωτερική συνοχή της Ευρώπης. Περίπτωση για επιπλέον μέτρα δεν υπάρχει».

Τις τελευταίες ημέρες έγινε αρκετή συζήτηση για τις δημοσκοπήσεις που είδαν το φως της δημοσιότητας, οι οποίες μάλιστα συνοδεύτηκαν και από καταγγελίες της Ν.Δ. Μιας που ασχολείστε επί πολλά χρόνια με το θέμα, ποια είναι η δική σας άποψη;

«Λέω πάντοτε –είτε τα ευρήματα είναι θετικά είτε είναι αρνητικά για τον ΣΥΡΙΖΑ– ότι οι δημοσκοπήσεις είναι επιστημονικό εργαλείο και αποτυπώνουν το σήμερα. Δεν υποκαθιστούν τις εκλογές. Πολλώ δε μάλλον σε μια εξαιρετικά ρευστή περίοδο, όπου έχει αποδειχθεί δύσκολο να αποκρυπτογραφηθούν επιτυχώς οι διαθέσεις μιας κοινωνίας σε διαρκή κίνηση.
Σαφέστατα, βέβαια, η αίσθησή μου είναι, από τους πολίτες με τους οποίους συνομιλώ καθημερινά, ότι υπάρχει μια σχετική βελτίωση του κλίματος για την κυβέρνηση. Χωρίς όμως αυτό να δικαιολογεί ούτε εφησυχασμό ούτε, πολύ περισσότερο, πανηγυρισμούς.
Ως προς την πρόσφατη διαμάχη, θα έλεγα ότι γίνεται πολύ κακό για το τίποτα. Στην πραγματικότητα, η επιρροή των δημοσκοπήσεων, θετική ή αρνητική, είναι πολύ μικρότερη από ό,τι πολλοί υποθέτουν, στις επιλογές του εκλογικού σώματος. Ψηφίζουμε με βάση την πραγματικότητα που ζούμε, όχι γιατί κάποια έρευνα θα μας υποδείξει το νικητή και το χαμένο. Οφείλουμε, λοιπόν, όλοι να συνειδητοποιήσουμε ότι οι δημοσκόποι δεν είναι μάγοι, αλλά επιστήμονες. Δεν κινούν τα νήματα της κοινωνικής και πολιτικής εξέλιξης.
Ο καθένας, λοιπόν, είτε είναι δημοσκόπος είτε είναι πολιτικός, είναι καλό να περιοριστεί στο ρόλο του και να προσπαθήσει να διαφυλάξει το κύρος του θεσμού που έκαστος υπηρετεί».

Advertisements

Συνέντευξη στη Free Sunday : «Η συμφωνία με τους δανειστές είναι αναγκαία, ισορροπημένη και ανοιχτή»

FS410Συνέντευξη στον Δ. Χρυσικόπουλο

Κατ’ αρχάς, θα ήθελα να μιλήσουμε λίγο για τις αλλαγές που η κυβέρνηση προωθεί στον «Καλλικράτη». Ποια είναι τα βασικά στοιχεία τους;

Σχεδιάζουμε μία συνολική – διοικητική, πολιτική και οικονομική – μεταρρύθμιση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Δημιουργούμε δομές αποτελεσματικές, σύγχρονες και ορθολογικές, κοντά στον πολίτη και στις ανάγκες του, λαμβάνοντας υπόψη και τις ιδιαιτερότητες των νησιωτικών, ορεινών και «μειονεκτικών» Δήμων, καθώς και των μητροπολιτικών περιοχών της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης. Ενισχύουμε και εμβαθύνουμε τη δημοκρατία και τη συμμετοχή των πολιτών σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο. Στηρίζουμε την οικονομική βιωσιμότητα των ΟΤΑ, με τη σταδιακή αποκατάσταση της κρατικής χρηματοδότησης και τον εξορθολογισμό του τρόπου κατανομής της, αλλά και με τη θέσπιση νέων χρηματοδοτικών εργαλείων και νέων διαδικασιών οικονομικής διαχείρισης. Και, τέλος, αναβαθμίζουμε το ρόλο των Δήμων και των Περιφερειών στην επίτευξη του στόχου της δίκαιης ανάπτυξης.

Θα θεσμοθετήσετε την απλή αναλογική και στις εκλογές στην Τοπική Αυτοδιοίκηση; Κι αν ναι, για ποιο λόγο;

Η απλή αναλογική, ως το κατεξοχήν δημοκρατικό εκλογικό σύστημα, θα έπρεπε να είναι ο κανόνας. Άρα, το ερώτημα είναι «γιατί όχι απλή αναλογική». Η κρίση που ζούμε είναι πρωτίστως θεσμική και πολιτική. Φτάσαμε σήμερα εδώ γιατί κάποιες πολιτικές ηγεσίες, τόσο στην Ελλάδα, όσο και στην Ευρώπη, αφέθηκαν να λειτουργούν ερήμην, αν όχι κόντρα, στα συμφέροντα και τις ανάγκες της πλειοψηφίας των πολιτών. Η διεύρυνση, λοιπόν, της δημοκρατίας, της διαφάνειας και της λογοδοσίας και η καλλιέργεια μίας κουλτούρας διαλόγου είναι σήμερα το ζητούμενο.

Κάποιοι εκπρόσωποι της Τ.Α. αντιδρούν στο ενδεχόμενο της απλής αναλογικής. Τι απαντάτε;

Η απλή αναλογική δεν είναι ζήτημα «κόντρας» ΥΠΕΣ-ΚΕΔΕ. Πρόκειται για βαθύτατα πολιτικό θέμα και πρέπει να τοποθετηθούν όλες οι πολιτικές δυνάμεις, καθώς η κοινή γνώμη έχει κατ’ επανάληψη εκφραστεί θετικά.

Κάποιοι, δυστυχώς, επιθυμούν να διαιωνίσουν το σημερινό ακραία συγκεντρωτικό σύστημα. Δεν μπορεί όμως, εν ονόματι μιας ασαφούς έννοιας δήθεν «κυβερνησιμότητας» των ΟΤΑ να δεχόμαστε να υπάρχουν δημοτικές και περιφερειακές αρχές που έχουν πάρει ακόμα και 20% των ψήφων, έχουν όμως το 60% των εδρών του συμβουλίου. Είναι εξόφθαλμη στρέβλωση της βούλησης των πολιτών.

Άλλωστε, επί έξι χρόνια, η χώρα κυβερνάται, και μάλιστα σε συνθήκες κρίσης, με συμμαχίες. Δεν μπορεί να είναι δυσκολότερες οι συναινέσεις σε ένα δημοτικό συμβούλιο, απ’ ό,τι στο κοινοβούλιο.

Αντιδράσεις υπάρχουν επίσης και για το ενδεχόμενο ορίου στις θητείες των αιρετών στην τοπική αυτοδιοίκηση. Σχεδιάζει το υπουργείο κάτι τέτοιο;

Η καθιέρωση ορίου στις θητείες των αιρετών των ΟΤΑ δεν περιλαμβάνεται μεταξύ των προτάσεων της Επιτροπή του ΥΠΕΣ. Συζητείται όμως από πολλές πλευρές επί χρόνια, όχι μόνο για την Τοπική Αυτοδιοίκηση, αλλά για όλα τα αιρετά αξιώματα. Η ανάγκη ανανέωσης του πολιτικού προσωπικού της σε όλα τα επίπεδα είναι αναμφισβήτητη. Το με ποιες θεσμικές δικλείδες θα πρέπει αυτή να επιδιωχθεί είναι προφανώς ανοιχτό σε συζήτηση.

Γενικά, το τελευταίο διάστημα καταγράφεται ένταση στις σχέσεις υπουργείου Εσωτερικών και ΚΕΔΕ. Πού την αποδίδετε;

αποσπΗ ένταση είναι κατά τη γνώμη μου τεχνητή και προκλήθηκε σκοπίμως από μέρος της ΚΕΔΕ, με συγκεκριμένες κομματικές αναφορές. Ως Υπουργείο, έχουμε αποδείξει τη βούλησή μας για ουσιαστικό, ειλικρινή και ανοιχτό διάλογο, συγκροτώντας μία ευρεία Επιτροπή, με τη συμμετοχή όλων των αυτοδιοικητικών φορέων. Η Επιτροπή αυτή συζήτησε δημόσια και εφ’ όλης της ύλης, με τη συνεργασία πάνω από 100 στελεχών του ΥΠΕΣ, ειδικών επιστημόνων και αυτοδιοικητικών. Είναι η πρώτη φορά που μία μεταρρύθμιση σχεδιάζεται και υλοποιείται με τέτοιο τρόπο και όχι σε κάποιο κλειστό πολιτικό γραφείο. Η ηγεσία της ΚΕΔΕ, ωστόσο, επέλεξε να αποχωρήσει από τη συζήτηση και να επιδοθεί σε έναν χαρτοπόλεμο ανακοινώσεων. Σε κάθε περίπτωση, εμείς συνεχίζουμε τη συζήτηση με όλους τους αιρετούς ανά την Ελλάδα, είτε σε ανοιχτές συγκεντρώσεις, είτε σε κατ’ ιδίαν συναντήσεις. Και ελπίζουμε πως και στην ΚΕΔΕ θα επικρατήσουν οι ψύχραιμες φωνές, που είναι πολλές και ανεξάρτητες από κομματική προτίμηση.

Για να αλλάξουμε σελίδα, πώς κρίνετε εσείς τη συμφωνία κυβέρνησης-δανειστών για το κλείσιμο της β’ αξιολόγησης του ελληνικού προγράμματος;

Πρώτον, είναι μία συμφωνία αναγκαία. Κλείνουμε τον κύκλο της αβεβαιότητας και υλοποιούμε τον οδικό χάρτη που έχουμε χαράξει προκειμένου σε ένα χρόνο από σήμερα να οδηγηθούμε στην οριστική έξοδο από την επιτροπεία.

Δεύτερον, είναι μία συμφωνία ισορροπημένη, αφού για πρώτη φορά η συνολική δημοσιονομική επιβάρυνση είναι μηδενική, καθώς για κάθε ευρώ μέτρα προβλέπονται ισόποσα θετικά αντίμετρα, για τη στήριξη των πιο αδύναμων και την τόνωση της οικονομικής κίνησης και της αγοραστικής δύναμης των πολιτών, μέσα από την ελάφρυνση της φορολογίας.

Και τρίτον, είναι μία συμφωνία ανοιχτή, αφού μας αφήνει το περιθώριο – εφ’ όσον το 2018 αποδείξουμε ότι η ελληνική οικονομία έχει ξαναμπεί για τα καλά στις ράγες της ανάπτυξης και της σταθερότητας – να την ξανασυζητήσουμε.

Τι απαντάτε στα κόμματα της αντιπολίτευσης που μιλούν ουσιαστικά για νέο μνημόνιο;

Η αντιπολίτευση θα πρέπει να πάψει να τρομοκρατεί τους πολίτες. Τουλάχιστον τρεις φορές τους τελευταίους μήνες, η ΝΔ φώναζε ότι υπογράψαμε «τέταρτο μνημόνιο». Πότε έλεγε την αλήθεια; Ποτέ. Κάθε φορά που η κυβέρνηση πετυχαίνει μία συμφωνία με τους δανειστές, η ΝΔ μιλά για δήθεν νέο μνημόνιο. Η πραγματικότητα διαρκώς τη διαψεύδει.

Θεωρείτε ότι η συμφωνία θα περάσει από τη Βουλή χωρίς «απώλειες» για την κυβερνητική πλειοψηφία;

Είμαι βέβαιος. Οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ, στηρίζουν την κυβέρνηση επειδή ακριβώς έχουν συνομολογήσει τον οδικό χάρτη που σας περιέγραψα, προκειμένου να βγούμε από την κρίση με ασφάλεια και με την κοινωνία όρθια.

Ο πρόεδρος της ΝΔ Κυριάκος Μητσοτάκης ζητά μετ’ επιτάσεως εκλογές. Ως γενικός γραμματέας του καθ’ ύλην αρμοδίου για τις εκλογές υπουργείου, τι απαντάτε στο αίτημα του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης;

Ο κ. Μητσοτάκης ζητά εκλογές από τη μέρα που έγινε αρχηγός της ΝΔ. Ενάμιση χρόνο μετά, η κυβέρνηση προχωρά την υλοποίηση του προγράμματός της και την προετοιμασία της οριστικής εξόδου από τα μνημόνια και ο κ. Μητσοτάκης συνεχίζει στο ίδιο βιολί, χωρίς να λέει τίποτα επί της ουσίας. Έχω την εντύπωση ότι οι δημοσκοπήσεις λειτουργούν για τον κ. Μητσοτάκη, όπως το νερό της πηγής για τον Νάρκισσο, στο γνωστό μύθο. Έχει τόσο ενθουσιαστεί με τη δημοσκοπική του εικόνα, που ξεχνά ότι αυτή δεν είναι παρά μια στιγμιαία αντανάκλαση της κοινωνικής και πολιτικής κίνησης. Κινδυνεύει λοιπόν να «πνιγεί» σε αυτή.

FS410

Συνέντευξη στην «Εποχή» : Αλλαγές στην αυτοδιοίκηση με ουσιαστικό διάλογο

Τη συνέντευξη πήρε ο Πέτρος Ζούνης

epohiΚύριε γενικέ δόθηκαν στη δημοσιότητα τα αποτελέσματα της επιτροπής, που συγκροτήθηκε από το υπουργείο σας, για τη μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης. Θα μπορούσατε να μας πείτε δυο λόγια για τη δομή και τη φιλοσοφία τους;

Ολοκληρώθηκε πριν λίγες μέρες το έργο της επιτροπής, που είχε αναλάβει να κάνει προτάσεις για τη ριζοσπαστική μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης, και οι προτάσεις στις οποίες κατέληξε, παραδόθηκαν στη δημοσιότητα και στον υπουργό κ. Σκουρλέτη. Θα ήθελα να κάνω δύο παρατηρήσεις. Ενώ έχουν γίνει δύο μεταρρυθμίσεις στην Ελλάδα τα τελευταία είκοσι χρόνια, Καποδίστριας και Καλλικράτης, δεν είχε γίνει καμία αποτίμηση των αποτελεσμάτων αυτών των παρεμβάσεων. Και επίσης, οι παρεμβάσεις αυτές δεν είχαν καμία κοινωνική και δημοκρατική νομιμοποίηση. Εμείς επιδιώξαμε, με τη συγκρότηση μιας πολύ ευρείας επιτροπής όπου συμμετείχαν όλοι οι εμπλεκόμενοι φορείς αυτοδιοίκησης, να δούμε τα προβλήματα, τις αδυναμίες και να διερευνήσουμε ένα νέο μοντέλο που θα επαναοριοθετεί τις αρμοδιότητες κράτους και αυτοδιοίκησης και θα ενισχύει την τοπική δημοκρατία. Επίσης θέσαμε το ερώτημα: πρέπει να αλλάξει ο Καλλικράτης; Και καταλήξαμε σε θετική απάντηση για τους παρακάτω λόγους. Το ισχύον σύστημα στηρίζεται στον ασφυκτικό έλεγχο από το κράτος, και, ταυτόχρονα, σε μία νεοφιλελεύθερη προσέγγιση και φιλοσοφία. Συρρίκνωσε τους δήμους, συνέχισε το έλλειμμα δημοκρατικής λειτουργίας και αντιμετώπισε ισοπεδωτικά όλους τους δήμους -ορεινούς, νησιωτικούς, πόλεις, πρωτεύουσες κλπ– χωρίς να λαμβάνει υπόψη του τις ιδιαιτερότητες της χώρας. Στη δική μας πρόταση, επιδιώξαμε να προσεγγίσουμε τις λύσεις με βάση τα αιτήματα της κοινωνίας για περισσότερη δημοκρατία, διαφάνεια, λογοδοσία και αποτελεσματικότητα στα προβλήματα της καθημερινότητας του πολίτη. Με βάση τα παραπάνω, κατ’ αρχάς, επανασχεδιάζουμε τους θεσμούς ενδοδημοτικής αποκέντρωσης, με στόχο να δημιουργηθούν ισχυρές τοπικές δομές, στο εσωτερικό κάθε δήμου, με ουσιαστικές αρμοδιότητες, έτσι ώστε, σε συνδυασμό με την ενίσχυση των θεσμών άμεσης κοινωνικής συμμετοχής, να ενισχύσουμε το αίσθημα εγγύτητας των πολιτών προς το θεσμό της αυτοδιοίκησης. Παράλληλα, στο πλαίσιο αυτών των προσεγγίσεων, προτείνεται η αποσύνδεση των αυτοδιοικητικών εκλογών από τις ευρωεκλογές, εισάγεται το σύστημα της απλής αναλογικής, διατηρείται ο θεσμός του δημάρχου και του περιφερειάρχη που θα εκλέγονται ως επικεφαλής συνδυασμών, αν χρειαστεί και σε δεύτερο γύρο. Επίσης προτείνεται νέο, δημοκρατικό, αποτελεσματικό και διαφανές σύστημα οικονομικής διαχείρισης, που εξασφαλίζει οικονομική βιωσιμότητα χωρίς να παραβιάζει την αυτοτέλειά των ΟΤΑ. Εισάγουμε διαδικασίες συμμετοχικής κατάρτισης του προϋπολογισμού των ΟΤΑ, ενώ παράλληλα αλλάζουμε τον τρόπο κατανομής της κρατικής επιχορήγησης, λαμβάνοντας υπόψη το ελάχιστο κόστος λειτουργίας ενός δήμου και επιδιώκοντας ταυτόχρονα τη μείωση των ανισοτήτων και τη στήριξη των μικρών και μειονεκτούντων ΟΤΑ.

Η απλή αναλογική

Από κάποιο σημείο και μετά, οι εκπρόσωποι της αυτοδιοίκησης ΕΝΠΕ και ΚΕ∆Ε αποχώρησαν από την επιτροπή και στο συνέδριο της ΚΕ∆Ε ακούστηκαν πρωτόγνωρα πράγματα για μέτωπο κατά της κυβέρνησης και μάλιστα με στόχο την ανατροπή τους. Τι ακριβώς συνέβη;

Η εισαγωγή του συστήματος της απλής αναλογικής στις εκλογές για την αυτοδιοίκηση, αποτέλεσε «κόκκινο πανί» για τις ηγεσίες της ΚΕ∆Ε και της ΕΝΠΕ, αν και οφείλουμε να αναγνωρίσουμε το γεγονός ότι -ανεξαρτήτως απόψεων– η αντιπροσωπεία της ΕΝΠΕ σεβάστηκε το θεσμικό της ρόλο και παρέμεινε στην επιτροπή μέχρι τέλους, σε αντίθεση με την ΚΕ∆Ε που προτίμησε να απέχει και να σχολιάζει μέσω ανακοινώσεων, φτάνοντας μέχρι και σε απαράδεκτες προσωπικές επιθέσεις προς την πολιτική ηγεσία του ΥΠΕΣ. Εμείς ως αριστερά χρόνια τώρα παλεύουμε για την απλή αναλογική. Όχι μόνο γιατί είναι δικαιότερο σύστημα, αλλά γιατί εισάγει την κουλτούρα της συναίνεσης, της συνεργασίας και κυρίως της εκπροσώπησης όλων των κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων. Και είναι κάτι που ουδέποτε κρύψαμε, αφού αποτελούσε κεντρικό σημείο των προγραμματικών δηλώσεων της σημερινής κυβέρνησης, που ήδη υλοποιήσαμε με την ψήφιση της απλής αναλογικής το περασμένο καλοκαίρι σε εθνικό επίπεδο, άρα δεν νομίζω ότι τίθεται ζήτημα «αιφνιδιασμού». Άλλωστε, είναι λάθος κατά τη γνώμη μου η ταύτιση των δυνάμεων της τοπικής αυτοδιοίκησης με τις επιδιώξεις συγκεκριμένων πολιτικών δυνάμεων σε κεντρικό πολιτικό επίπεδο. Πολύ δε περισσότερο όταν επιλογές τέτοιου τύπου δεν έχουν και τη στήριξη του σώματος των αιρετών, αφού οι συνδικαλιστικές ηγεσίες δεν εκπροσωπούν μόνο τον εαυτό τους ή την παράταξή τους. Ανεξάρτητα, όμως, απ’ όλα αυτά εμείς θα επιμείνουμε στο διάλογο. Θα επιδιώξουμε την άμεση επαφή με όλες τις Περιφερειακές Ενώσεις ∆ήμων, με τους αιρετούς στους δήμους και στις περιφέρειες και ελπίζουμε ότι και οι ενώσεις της αυτοδιοίκησης θα κατανοήσουν ότι ο διάλογος είναι αυτός που βοηθάει στην επίλυση των όποιων προβλημάτων και όχι η τυφλή σύγκρουση. Έχουμε δημάρχους που στον πρώτο γύρο η παράταξή τους πήρε 18-20% και κατέχουν το 60% στο δημοτικό συμβούλιο. Είναι αυτή δημοκρατική εκπροσώπηση; Η εκπροσώπηση όλων των αυτοδιοικητικών δυνάμεων, των κινημάτων, των τοπικών κινήσεων και η σύνθεση, η σύγκλιση ιδεών και απόψεων είναι αυτό που προάγει την δημοκρατία και αυτό το εξυπηρετεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο η απλή αναλογική. Η απλή αναλογική είναι αυτή που δημιουργεί πραγματικές πλειοψηφίες και στο κοινωνικό και στο πολιτικό επίπεδο.

Θα χρειαστεί, όμως, να γίνουν πολλές αλλαγές και στο θεσμικό πλαίσιο, όπως στον Κώδικα ∆ήμων, γιατί είναι προσαρμοσμένος στο πλειοψηφικό σύστημα.

Το θέμα της απλής αναλογικής είναι βαθύτατα πολιτικό και όχι τεχνοκρατικό. Επίσης,πρέπει να γίνει διάκριση μεταξύ της αναλογικής στο κοινοβούλιο και της αναλογικής στην αυτοδιοίκηση. Στο κοινοβούλιο υπάρχει η αρχή της δεδηλωμένης, ο πρόεδρος της ∆ημοκρατίας που παίζει ρόλο κλπ. Στην αυτοδιοίκηση τα πράγματα είναι διαφορετικά. Σήμερα υπάρχουν δήμαρχοι που δεν έχουν πλειοψηφία, γιατί διασπάστηκε για διάφορους λόγους. Οι δήμοι, όμως, λειτουργούν. Βεβαίως όπου χρειάζεται, θα γίνουν αλλαγές που θα διευκολύνουν τη λειτουργία τους. Άλλωστε, όλο το σημερινό θεσμικό πλαίσιο είναι δομημένο πάνω στην πλειοψηφική λογική και εννοείται ότι θα το αλλάξουμε. Γι’ αυτό και η πρότασή μας περιλαμβάνει και συνολικές αλλαγές στο σύστημα διοίκησης και λειτουργίας των Ο.Τ.Α.

Ευρεία διαβούλευση

Η επιτροπή παρέδωσε περίπου 450 σελίδες εισήγηση. Τι προβλέπεται από δω κι εμπρός, ποια διαδικασία θα ακολουθήσει το υπουργείο;

Από την επιτροπή κατατέθηκαν στον υπουργό προτάσεις που αφορούν όλο το πλέγμα των αυτοδιοικητικών ζητημάτων. Ο υπουργός θα τις αξιολογήσει και θα καταλήξει στην τελική πρόταση της κυβέρνησης, επί της οποίας θα ακολουθηθεί μια διαδικασία ευρείας διαβούλευσης και δημοκρατικός διάλογος με φορείς και κόμματα, πριν καταρτιστεί το τελικό νομοσχέδιο, που θα πάει στη βουλή για ψήφιση. Θέλουμε να γίνει ένας ουσιαστικός διάλογος με τα καλύτερα δυνατά αποτελέσματα.

 

Συνέντευξη τύπου ΥΠΕΣ (video)

Το πλήρες βίντεο από τη συνέντευξη τύπου που παραχώρησε την Πέμπτη 2/3/2017 ο Υπουργός Εσωτερικών, Πάνος Σκουρλέτης, και ο Γεν. Γραμματέας του ΥΠΕΣ, Κώστας Πουλάκης.

 

Συνέντευξη τύπου Υπουργού Εσωτερικών για τη μεταρρύθμιση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και τα επίκαιρα ζητήματα αρμοδιότητας του ΥΠΕΣ

2017-3-2_%cf%83%cf%85%ce%bd%ce%b5%ce%bd%cf%84%ce%b5%cf%85%ce%be%ce%b7-%cf%84%cf%85%cf%80%ce%bf%cf%85-%cf%85%cf%80%ce%b5%cf%83

Ο Υπουργός Εσωτερικών, Πάνος Σκουρλέτης και ο Γενικός Γραμματέας του υπουργείου, Κώστας Πουλάκης, παραχώρησαν σήμερα, Πέμπτη 2 Μαρτίου 2017, Συνέντευξη Τύπου στο Υπουργείο Εσωτερικών.

Ακολουθεί η απομαγνητοφώνηση της Συνέντευξης Τύπου.

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΗΣ: Σας καλωσορίσουμε στο Υπουργείο Εσωτερικών, στην πρώτη συνέντευξη που θα δώσει η νέα πολιτική ηγεσία. Έχει περάσει ένα ικανό χρονικό διάστημα. Κάποια πράγματα, όπως έχετε διαπιστώσει έχουν προχωρήσει. Κάποια από τα ζητήματα πολιτικής του Υπουργείου έχουν ωριμάσει και φυσικά έχουμε μπροστά μας ορισμένες πρωτοβουλίες που θα αναπτυχθούν στο επόμενο χρονικό διάστημα και σήμερα θα έχετε την ευκαιρία να διατυπώσετε ερωτήσεις και να πάρετε κάποιες απαντήσεις γύρω από αυτά τα ζητήματα, προκειμένου η πολιτική του υπουργείου να είναι πιο διακριτή σε διάφορα θέματα που αυτό τον καιρό σας απασχολούν.

                        Θα δώσω το λόγο στον Υπουργό Εσωτερικών, τον κ. Πάνο Σκουρλέτη κατ’ αρχήν, μετά θα μιλήσει ο Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου ο κ. Κώστας Πουλάκης και μετά μπορείτε να διατυπώσετε τις ερωτήσεις σας.

                        Δίνω τώρα το λόγο στον Υπουργό Εσωτερικών κ. Πάνο Σκουρλέτη.

ΥΠΟΥΡΓΟΣ: Καλό μεσημέρι και από εμένα. Όπως γνωρίζετε και ακούστηκε ήδη, είναι η πρώτη συνέντευξη μετά τον ανασχηματισμό. Άρα είναι μια ευκαιρία να κάνουμε ένα μίνι απολογισμό των προηγούμενων μηνών, αλλά και να συζητήσουμε για τα επόμενα βήματα.

                        Όταν παραλάβαμε την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου από τον κ. Κουρουμπλή, υπήρχε ήδη μια νομοθετική επεξεργασία, ένας αριθμός νομοσχεδίων και προσπαθώντας να ξεκινήσουμε εκείνη τη δουλειά, είχαμε πει ότι πολύ σύντομα μετά από κάποιες αναγκαίες επικαιροποιήσεις και βελτιώσεις, θα φέρναμε προς ψήφιση το λεγόμενο πολυνομοσχέδιο, ή νομοσχέδιο «σκούπα».

                        Προηγουμένως, όπως είδατε ότι έγινε, ένας μεγάλος αριθμός διατάξεων που κρίθηκε ότι ήταν κατεπείγουσες εισήχθησαν σε άλλα νομοσχέδια της κυβέρνησης και στο τέλος του προηγούμενου έτους – αμέσως μετά και σε τρία συνολικά νομοσχέδια – πέρασε  ένας αριθμός διατάξεων που αφορά το Υπουργείο μας, περίπου 30  διατάξεις,   εκτός του τελευταίου νόμου για τους όρους ίδρυσης των ευρωπαϊκών κομμάτων.

                        Το υπόλοιπο μέρος του πολυνομοσχεδίου θα έρθει τις αμέσως επόμενες μέρες. Βρισκόμαστε στην τελική φάση της επεξεργασίας του και πλέον, εάν δεν υπάρχει κανένας όγκος νομοθετικής δουλειάς στη Βουλή, νομίζω ότι μέσα στις επόμενες μέρες θα το καταθέσουμε στις Επιτροπές. Σας θυμίζω εν τάχει ότι πολλές από αυτές τις διατάξεις που ήδη έχουν ψηφιστεί, ήταν διατάξεις οι οποίες είχαν για αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα συζητηθεί και ήρθαν να λύσουν διάφορα κατεπείγοντα και φλέγοντα ζητήματα.

                        Ενδεικτικά θα αναφερθώ στην διάταξη που αφορούσε τη δυνατότητα με χρήματα από το πρόγραμμα ΑΚΣΙΑ, αλλά και από τον Κεντρικό Προϋπολογισμό,  να εξοφληθούν ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις των δήμων, ύστερα από τελεσίδικες δικαστικές αποφάσεις. Σας θυμίζω τη δυνατότητα που δώσαμε να αναχρηματοδοτηθούν και να επαναρυθμιστούν δάνεια των ΟΤΑ προς το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων, έως και τα 35 έτη. Αντιλαμβάνεστε ότι αυτό δημιουργεί μια ελάφρυνση και συνιστά μεγάλη  διευκόλυνση ως προς τη ρευστότητα των δήμων.

                        Υπήρξαν διατάξεις που αφορούσαν θέματα όπως αυτό της μεταφοράς μαθητών. Είναι πάντοτε ένα θέμα το οποίο τα τελευταία χρόνια το βρίσκουμε μπροστά μας, είτε διότι δεν γίνονται στην ώρα τους τα πράγματα όπως πρέπει, είτε διότι, ειδικά όταν πρόκειται για μαθητές που είναι της κατηγορίας των ΑΜΕΑ –  και το γνωρίζετε καλά όσοι ασχολείστε χρόνια με το ρεπορτάζ του υπουργείου – η ένταξή τους στη σχολική χρονιά γίνεται σταδιακά, άρα αυτό σημαίνει ότι ο προγραμματισμός δεν μπορεί να παρακολουθήσει πάντοτε την αντίστοιχη εκταμίευση των δαπανών.

                        Ψηφίσαμε επίσης, μια πολύ σημαντική διάταξη της οποίας τα αποτελέσματα θα τα δούμε το αμέσως επόμενο διάστημα, δηλαδή τη δυνατότητα σύναψης προγραμματικών συμβάσεων ανάμεσα στον Α’ και Β’ βαθμό των ΟΤΑ και τις δημόσιες δομές Υγείας. Ιδιαίτερα για την Περιφέρεια της Αττικής, που εκ των πραγμάτων εκεί βρίσκεται ο μεγαλύτερος αριθμός αυτών των δομών και ο πληθυσμός της χώρας, θεωρώ ότι τα χρήματα τα οποία θα δοθούν μέσα από αυτές τις προγραμματικές συμβάσεις θα συμβάλουν στο έπακρο στο να αλλάξει η εικόνα της παρεχόμενης Δημόσιας Υγείας.

                        Και τέλος, υπήρξαν  διατάξεις που αφορούν τη νέα πια δομή του Υπουργείου με βάση το γεγονός ότι η ιθαγένεια έχει παραμείνει πια εδώ, ενώ το κομμάτι της μεταναστευτικής πολιτικής έχει συγκροτηθεί σε ένα διαφορετικό υπουργείο.

                        Υπενθυμίζω ακόμα, τις διατάξεις που αφορούσαν τους εργαζομένους στους ΟΤΑ, τους συμβασιούχους. Έχει γίνει άλλωστε πάρα πολύ μεγάλη συζήτηση γύρω από αυτά τα ζητήματα. Με τις τελευταίες διατάξεις ουσιαστικά λύνεται οποιαδήποτε εκκρεμότητα ή αμφισβήτηση της δυνατότητας να παραταθούν αυτές οι συμβάσεις καθαριότητας και να πληρωθούν οι εργαζόμενοι. Μεγάλης σημασίας ήταν και η διάταξη για τα ένδικα μέσα.

Στο πολυνομοσχέδιο, το οποίο θα ακολουθήσει, που λίγο πολύ το έχετε υπόψη σας, διότι είχε δοθεί στη δημοσιότητα κατά καιρούς, θα περιλαμβάνονται μια σειρά διατάξεις οι οποίες θα διευκολύνουν τη λειτουργία των ΟΤΑ. Πρόθεσή μας είναι να επαναφέρουμε την αποζημίωση στα Δημοτικά Συμβούλια. Διερευνούμε τη δυνατότητα επέκτασης – σε αριθμό –  των αμειβόμενων αντιδημάρχων. Θα περιλαμβάνονται και πάλι ρυθμίσεις οι οποίες αφορούν τους εργαζόμενους μέσα από την διασφάλιση χορήγησης  των Μέσων Ατομικής Προστασίας τους. Αλλά και προβλέψεις για την καταβολή του επιδόματος επικίνδυνης και ανθυγιεινής εργασίας σε ειδικότητες των εργαζομένων των ΟΤΑ που αυτονόητα θα έπρεπε ήδη να το λαμβάνουν.

                        Νομίζω ότι σε γενικές γραμμές κινούμαστε όπως το είχαμε πει, εννοώ στο ρυθμό που προχωράει αυτό το πολυνομοσχέδιο. Δεν κινηθήκαμε όμως έτσι μόνο σε αυτό το επίπεδο. Όλο αυτό το διάστημα-  θεωρώ με μια πρωτόγνωρη για τα δεδομένα του Υπουργείου ταχύτητα –  ανταποκριθήκαμε σε μια σειρά αιτήματα για αποζημιώσεις από θεομηνίες. Φέτος είχαμε ένα πάρα πολύ βαρύ χειμώνα και μέχρι στιγμής έχουν υπάρξει 61 Δήμοι οι οποίοι έχουν χρηματοδοτηθεί από τον αντίστοιχο λογαριασμό του Υπουργείου για θεομηνίες και 23 από το λογαριασμό για χρήματα που προορίζονται για τη λειψυδρία.

                        Σημαντική είναι η ταχύτητα που έγινε αυτό, διότι το ποσό περίπου είναι γνωστό, είναι προϋπολογισμένο. Αλλά έχει μια σημασία το να μπορείς ν’ αξιοποιείς τα μέσα που διαθέτεις στο σωστό χρόνο. Θα σας έλεγα ότι η ταχύτητα στα χρόνια που ζούμε είναι πολύ μεγάλο πράγμα για τη χώρα μας, με βάση τα λίγα μέσα που διαθέτουμε.        

                        Όλο αυτό το διάστημα είχαμε μια πολύ καλή επικοινωνία με Δημάρχους. Πέρα από τις συναντήσεις με την ΚΕΔΕ και με την ΕΝΠΕ, δύο τον αριθμό με την κάθε μία Ένωση, πάνω από 30 Δήμαρχοι πέρασαν από το γραφείο μου, τους είδα εγώ προσωπικά, συζητώντας, καταγράφοντας ζητήματα που αφορούσαν τους Δήμους τους αλλά και όχι μόνο, ανταλλάσσοντας απόψεις συνολικά για την Τοπική Αυτοδιοίκηση.

                        Και είναι κάτι το οποίο θα το συνεχίσουμε με βάση και τη συζήτηση η οποία «έκλεισε» την πρώτη φάση της προετοιμασίας για τη μεταρρύθμιση του «Καλλικράτη». Είμαστε φανατικοί οπαδοί του διαλόγου και αυτό φάνηκε από τη διαδικασία διαβούλευσης που υπήρξε το προηγούμενο διάστημα.

                        Γνωρίζετε ότι από τα μέσα περίπου του προηγούμενου έτους είχε συγκροτηθεί με πρωτοβουλία του Υπουργείου Εσωτερικών αυτή η Επιτροπή που είχε σαν αντικείμενό της το να επεξεργαστεί τις αναγκαίες αλλαγές που χρειάζεται το σημερινό θεσμικό πλαίσιο. Η Επιτροπή αυτή έχει καταλήξει σε μια δουλειά η οποία επαναλαμβάνω, αποτελεί την ολοκλήρωση της πρώτης φάσης του διαλόγου.          Δεν συνιστά αυτή η δουλειά κάποιες τελικές θέσεις, αυτό δεν το ακούτε για πρώτη φορά, το έχουμε πει με αφορμή διάφορες δημόσιες τοποθετήσεις. Είναι όμως ένα πολύτιμο υλικό το οποίο έχει καταγράψει ανάγκες, έχει καταλήξει σε κάποια πρώτα συμπεράσματα, προτείνει εναλλακτικές προσεγγίσεις για την αντιμετώπιση άλλων ζητημάτων και θεωρώ ότι θα βοηθήσει, όλους όσοι συμμετέχουν σ’ αυτό το διάλογο και το Υπουργείο πρώτα απ’ όλα, να πάει σε μια δεύτερη φάση πιο «σφιχτής» διαδικασίας έτσι ώστε να μπορέσουμε να καταλήξουμε σε κάποιες συγκεκριμένες μεγάλες, βαθιές ριζοσπαστικές μεταρρυθμίσεις για τον Α’ και Β’ βαθμό Τοπικής Αυτοδιοίκησης, οι οποίες ουσιαστικά θα μας εισαγάγουν σε μια νέα εποχή.

                        Θέλω να διευκρινίσω, διότι γράφτηκαν πολλά και κυρίως ακούστηκαν πολλά που τροφοδότησαν αντίστοιχα ρεπορτάζ, ότι ποτέ σε αντίστοιχες περιπτώσεις δεν είχε υπάρξει μια ανάλογη διαδικασία. Εάν  είχατε τη δυνατότητα να παρακολουθήσετε τις συνεδριάσεις αυτής της «πλατιάς» Επιτροπής που συμμετείχαν όλοι οι εκπρόσωποι των φορέων της Αυτοδιοίκησης αλλά και προσωπικότητες, εμπειρογνώμονες κτλ., θα το διαπιστώνατε κι οι ίδιοι. Θα διαπιστώνατε δηλαδή πόσο πολύτιμη είναι αυτή η δουλειά που έγινε. Η δουλειά στο σύνολο της Επιτροπής και στις 4 Υποεπιτροπές της.

                        Και ειλικρινά δεν κατανοώ πώς ένας θεσμικός παράγοντας αυτής της υπόθεσης, της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, η ΚΕΔΕ, ενώ συμμετείχε όλο το προηγούμενο διάστημα, στο «παραπέντε», γι’ ακατανόητους σ’ εμάς λόγους, αποχώρησε. Αποχώρησε και προτίμησε να σχολιάζει διαρροές και δημοσιεύματα και όχι να καταθέτει τις απόψεις της.

                        Δε μέμφομαι ούτε ασκώ κριτική στο κάθε μέσο το οποίο θεωρεί ότι πρέπει να γράψει κάτι, να σχολιάσει κάτι, ή έρχονται στη γνώση του κάποιες πληροφορίες. Δουλειά τους είναι να το κάνουν αυτό. Αλλά οι σοβαροί θεσμικοί παράγοντες, πρέπει να ξέρουν και να κατανοούν σε ποια φάση βρισκόμαστε.

                        Εμείς, για παράδειγμα, ποτέ δεν είπαμε ότι όλη αυτή η υπόθεση της μεταρρύθμισης περιορίζεται μόνο στην αλλαγή του εκλογικού συστήματος όπως κατά καιρούς μέσα από τις δημόσιες τοποθετήσεις του ο κ. Πατούλης λέει. Ίσως διότι αυτό ν’ αποτελεί έναν φόβο δικό του ή μια αδυναμία πια του ίδιου του φορέα να καταθέσει συγκεκριμένες προτάσεις.

                        Και το ερώτημα είναι το εξής: Πιστεύει η ΚΕΔΕ στο διάλογο; Ναι ή όχι; Εμείς σας λέω ότι θα συνεχίσουμε έτσι όπως το είχαμε προδιαγράψει αυτό τον συντεταγμένο διάλογο και μάλιστα θα επιδιώξουμε αυτό που σας περιέγραψα πριν από λίγο, την απευθείας επαφή με τους Δήμους και με τις Περιφερειακές Ενώσεις των Δήμων. Να τις συνεχίσουμε. Τη Δευτέρα και την Τρίτη θα βρεθώ στην Ξάνθη, στην Καβάλα, στη Δράμα. Εκεί θα συναντηθώ με όλους τους τοπικούς Δημάρχους. Θέλω και με ευκαιρία τη σημερινή συνάντηση να καλέσω εδώ, στο γραφείο μου, τον κάθε Δήμαρχο να μου καταθέσει συγκεκριμένα προβλήματα, απόψεις, για να μπορέσουμε να κάνουμε πραγματικότητα αυτή τη μεγάλη θεσμική αλλαγή, η οποία θ’ ανταποκρίνεται στις σημερινές ανάγκες αλλά θα μας πηγαίνει και ένα δύο βήματα πιο μπροστά.

                        Το επόμενο λοιπόν διάστημα θα πυκνώσει η επικοινωνία, είτε καλώντας εδώ Δημάρχους είτε πηγαίνοντας εμείς σε Περιφερειάρχες και Δήμους, για να συζητήσουμε όλα αυτά τα ζητήματα. Το Υπουργείο Εσωτερικών, μας το λένε κι οι ίδιοι, είναι το Υπουργείο της Αυτοδιοίκησης πρωτίστως. Και θ’ ανταποκριθούμε σ’ αυτό το ρόλο μας. Πιστεύουμε σ’ αυτή την αδιαμεσολάβητη επικοινωνία με τους ανθρώπους που έχουν επιλεγεί από τις τοπικές κοινωνίες να παίζουν αυτό το ρόλο, το ρόλο των Περιφερειαρχών και των Δημάρχων.

                        Και θεωρώ ότι θα πρέπει και η ΚΕΔΕ να σταθεί στο αντίστοιχο ύψος των περιστάσεων και να μας αποσαφηνίσει για παράδειγμα τί λέει για το εκλογικό σύστημα. Της αρέσει; Για να πιάσω ένα ζήτημα το οποίο έχει συζητηθεί. Θεωρεί ότι βοηθά μια τοπική κοινωνία ένας δήμαρχος που έχει εκλεγεί με 18%, 20%, 25% στον α’ γύρο να κυβερνά με τα 2/3 του Δημοτικού Συμβουλίου;

                        Βοηθά στην επιλογή και στη διαμόρφωση των τοπικών προγραμμάτων, των λύσεων για κάθε Δήμο, το να βασίζεται μια πλειοψηφία σ’ ένα τόσο τελικά ισχνό μειοψηφικό κομμάτι μέσα στην ίδια την κοινωνία, την τοπική; Μήπως πρέπει να πάμε σε μια άλλη φάση όπου το ίδιο το εκλογικό σύστημα να δημιουργεί μια άλλη κουλτούρα συνθέσεων και συναινέσεων;

                        Γιατί, ποια είναι τα ζητήματα του Δήμου εκείνα πάνω στα οποία δε μπορούν να υπάρξουν συναινέσεις; Γιατί θα πρέπει να αποκλείσουμε φρέσκες, νέες, ζωντανές δυνάμεις με φαντασία, ν’ ασχοληθούν με τα κοινά του τόπου τους και θα πρέπει να διαμεσολαβούνται από ένα παραμορφωτικό εκλογικό σύστημα;

                        Εμείς δεν κρύψαμε ποτέ την θέση μας, ως κυβέρνηση, υπέρ της απλής αναλογικής. Αλλά συζητάμε επ’ αυτού καταθέτοντας τη δική μας πρόταση. Άλλωστε η κυβέρνηση έχει θέσεις, έχει τις Προγραμματικές δηλώσεις. Θεωρώ δηλαδή και ρητορικά άστοχο και αδύναμο το ερώτημα που έθεσε η ΚΕΔΕ εχθές με την ανακοίνωσή της, που λέει «επιτέλους ας μας πει η κυβέρνηση τις θέσεις της». Μα σημασία δεν έχει ο καθένας να λέει μόνο τις θέσεις του, σημασία έχει να δούμε αν μπορεί στο επίπεδο της Αυτοδιοίκησης να συνθέσουμε, να δημιουργήσουμε ευρύτερες κοινωνικές και τοπικές πολιτικές πλειοψηφίες που θα μας οδηγήσουν σε θετικές αλλαγές.

Δεν ξέρω αν ζητάω πολλά, αλλά τα θεωρώ αναγκαία. Και ιδιαίτερα από τους ανθρώπους οι οποίοι έρχονται σε μια πρώτη επαφή με τον κόσμο, όπως είναι οι αιρετοί.

Πριν μιλήσει  ο Κώστας Πουλάκης ο κ. Γενικός, για κάποια ζητήματα πιο αναλυτικά σε σχέση με αυτή τη δουλειά που έχει γίνει, – την οποία θα σας τη δώσουμε να την πάρετε, είναι αυτή εδώ, θα σας τη δώσουμε ηλεκτρονικά, θα τη στείλουμε σε κάθε Δήμαρχο – θέλω να σταθώ στο εξής. Δεν μπορεί η ανάγκη να συζητήσουμε πάνω σε αυτό το πόνημα, αλλά και σε άλλα πράγματα που δεν πιάνει,  να διαμεσολαβείται μόνο από ένα διάλογο ανάμεσα στον κ. Πατούλη, τον κ. Αγοραστό και τον Υπουργό. Αφορά όλους τους αιρετούς και θα έλεγα αφορά συνολικά την κοινωνία.

Εμείς πέρα από τα ζητήματα του εκλογικού συστήματος για τα οποία δεν θα ήθελα να πω σε αυτή τη φάση κάτι παραπάνω, θεωρούμε αναγκαίο να πάμε ουσιαστικά σε μια νέα τυπολογία των Δήμων. Δεν μπορεί όλοι οι Δήμοι, αντικειμενικά από τη στιγμή που δεν έχουν τα ίδια προβλήματα,  να παρέχουν και τις ίδιες υπηρεσίες. Υπάρχουν μειονεκτικοί Δήμοι, υπάρχουν νησιωτικοί, υπάρχουν ορεινοί Δήμοι, που εκεί χρειάζεται μια διαφορετική πολιτική.

Διαφορετικός είναι ένας Δήμος ο οποίος είναι στην ελληνική Περιφέρεια σε μια αγροτική ή ημιαγροτική περιοχή από ότι ένας Δήμος της Β’ Αθήνας. Άρα, χρειάζεται μια κατηγοριοποίηση για να δούμε αντίστοιχες πολιτικές προβλημάτων. Δεν βοηθούν πια οι οριζόντιες πολιτικές οι οποίες εφαρμόζονται αδιακρίτως.

Όλα αυτά έχουμε να τα κάνουμε μέσα σε ένα σφιχτό δημοσιονομικό πλαίσιο, που έχει οδηγήσει σε κάθε περίπτωση όπως γνωρίζετε τα τελευταία χρόνια στη συρρίκνωση των πόρων για την Αυτοδιοίκηση. Άρα εκείνο το οποίο οφείλουμε να κάνουμε, πέρα από το να φρενάρουμε να τερματίσουμε αυτή τη μείωση και να δούμε μια πορεία αντιστροφής της, είναι να δούμε πως μπορούμε με τον καλύτερο τρόπο να αξιοποιήσουμε τα χρηματοδοτικά εργαλεία που διαθέτουμε.

Υπάρχουν για παράδειγμα μια σειρά Δήμοι οι οποίοι δεν έχουν Τεχνικές Υπηρεσίες, άρα δεν μπορούν να υποβάλλουν μελέτες. Ποια εργαλεία μπορούμε να τους παράσχουμε εμείς έτσι ώστε είτε να ωριμάσουν, είτε να υποβληθούν μελέτες; Ήδη γίνονται κάποιες κινήσεις οι οποίες θα ανακοινωθούν το επόμενο διάστημα έτσι ώστε να αξιοποιήσουμε τεχνικές δημόσιες Υπηρεσίες μαζί με την ΕΕΤΑΑ, ώστε να παράσχουμε αυτή την υπηρεσία στους Δήμους. Να τους δώσουμε τη δυνατότητα, όχι μόνο να διευκολύνουν την ωρίμανση των προτάσεων, αλλά να αναλάβουν ακόμη και τη διαμόρφωση των προτάσεων που υποβάλλουν για χρηματοδότηση και ως ένα μεγάλο βαθμό ακόμη και την υλοποίηση συγκεκριμένων έργων. Γιατί, επαναλαμβάνω, υπάρχουν περιπτώσεις που όλη αυτή η συζήτηση δεν μπορεί να τους αγγίξει, Δήμοι οι οποίοι δεν μπορούν να έχουν επαρκείς υπηρεσίες για να υποστηρίξουν τέτοια δραστηριότητα.

Τεράστιο είναι το ζήτημα των αρμοδιοτήτων. Θεωρώ ότι πρέπει να ξεφύγουμε από την παλιά αντίληψη που ήθελε το κράτος αφέντη ουσιαστικά να ελέγχει τα πάντα. Κατ’ όνομα αυτό μπορεί να επιχειρήθηκε με τον «Καλλικράτη». Υπήρξαν βέβαια οι διορισμένες Αποκεντρωμένες Διοικήσεις, οι οποίες ουσιαστικά φρέναραν αυτό που ονομάζαμε παλιά αρμοδιότητες οι οποίες έπρεπε να περάσουν στον Α’ και στο Β’ βαθμό. Αλλά, από την άλλη δεν μπορούμε να υιοθετήσουμε και μια αφελή ρητορική, που λέει ότι «ο καθένας αποφασίζει για τον τόπο του». Τι σημαίνει αυτό; Στα πλαίσια της νομιμότητας, στα πλαίσια του Συντάγματος, στα πλαίσια της ευθύνης της πολιτείας που διαμορφώνει την περιβαλλοντική νομοθεσία, την χωροταξική πολιτική. Δεν είναι δηλαδή κανένας αγάς στον τόπο του, δεν είναι «παπάς στα Γιάννενα» ο κάθε Δήμαρχος. Πρέπει όμως να έχει τον πρώτο ρόλο στο επίπεδο των δικών του αρμοδιοτήτων και να είναι σαφές πως αυτές δεν θα επικαλύπτονται με το Β» βαθμό ή δεν θα στραγγαλίζεται η δική του δραστηριότητα από την κεντρική εξουσία.

Έχουμε πια εμπειρία. Αυτά δεν είναι θεωρητικά ερωτήματα.   ‘Εχουμε εμπειρία έτσι ώστε να μπορούμε να δώσουμε συγκεκριμένες απαντήσεις. Πρέπει να δούμε το θέμα της αξιοποίησης της δημοτικής περιουσίας. Μιλάμε για την αξιοποίηση της περιουσίας του Δημοσίου, των Ταμείων για παράδειγμα, αλλά τι γίνεται στο επίπεδο των Δήμων; Έχει καταγραφεί; Υπάρχουν αμφισβητήσεις; Υπάρχουν κληροδοτήματα;

Όλα αυτά εν δυνάμει είναι πόροι προς αξιοποίηση. Προφανώς, επαναλαμβάνω δεν μπορεί ο κάθε Δήμος να ανταποκριθεί σε τέτοιου είδους απαιτήσεις, ή εν πάση περιπτώσει μπορεί να ανταποκριθεί ανάλογα με το μέγεθός του. Και εκεί πρέπει εμείς να δούμε πως θα διαμορφώσουμε τις κατάλληλες συνθήκες έτσι ώστε να περάσουμε στην αξιοποίηση αυτών των δυνατοτήτων από όλους σχεδόν τους Δήμους.

Ξεκινάμε έχοντας ολοκληρώσει αυτή την πρώτη φάση διαλόγου, μια απ’ ευθείας συζήτηση με τον κάθε Δήμο ξεχωριστά, με την κάθε Περιφέρεια με όλους μαζί. Είμαστε ανοιχτοί σε προτάσεις, υιοθετούμε προτάσεις όπου συμφωνούμε, αλλά ταυτόχρονα προφανώς ως Κυβέρνηση κρατάμε για τον εαυτό μας το τελικό δικαίωμα να νομοθετούμε και να κρινόμαστε για τις πολιτικές μας επιλογές.

Δεν βοηθάει ιδιαίτερα την Αυτοδιοίκηση, εάν επηρεασμένη από άλλα κέντρα εκτός του χώρου της, προσπαθεί να δημιουργήσει σαματά, θόρυβο. Διότι πραγματικά λυπάμαι όταν βλέπω μερικές φορές εκ μέρους της ΚΕΔΕ να ακούγονται παρωχημένα συνθήματα, τα οποία δείχνουν ότι δεν αντιλαμβάνονται την κρισιμότητα των στιγμών, αλλά περισσότερο θυμίζουν ότι κάποιοι είναι διατεθειμένοι να υπηρετήσουν την επικοινωνιακή πολιτική της Νέας Δημοκρατίας.

Και μπορεί στα λόγια ο Πρόεδρος της ΚΕΔΕ να λέει ότι φοράει «την φανέλα της Εθνική Ελλάδος», αλλά πρέπει να ξεκαθαρίσει τελικά τι φοράει και τι δεν φοράει. Είναι άνθρωποι οι οποίοι έχουν εκλεγεί άλλοι με ευρείες πλειοψηφίες, άλλοι με μικρότερες, από πολίτες οι οποίοι δεν ψήφισαν ούτε ΣΥΡΙΖΑ, ούτε ΠΑΣΟΚ, ούτε Νέα Δημοκρατία, ούτε οτιδήποτε άλλο. Ψήφισαν ανθρώπους οι οποίοι θέλουν να δίνουν λύσεις στα προβλήματα της περιοχής τους και της Περιφέρειάς τους.

Θεωρώ θετική την παρουσία –  χωρίς να συμφωνούμε –  της ΕΝΠΕ στο διάλογο, η οποία παρέμεινε μέχρι τέλους και μάλιστα με βάση την τελευταία παρέμβαση των δυο Περιφερειαρχών που συμμετείχαν στην τελευταία συνεδρίαση της Επιτροπής, έκαναν πάρα πολύ γόνιμες προτάσεις, χωρίς να υποτιμούν αυτή τη δουλειά.

Ξέρετε, είναι πολύ εύκολο να μιλάς απαξιωτικά για μια δουλειά, να αναφέρεσαι στα φιλολογικά στοιχεία, στα καλολογικά στοιχεία του κειμένου, όλα αυτά δημιουργούν μια πρώτη εντύπωση. Μπορεί να τυχαίνουν καμία φορά και δημοσιότητας, αλλά στερούνται ουσίας. Σήμερα χρειαζόμαστε σοβαρότητα, υπευθυνότητα από όλους για να μπορέσουμε να διαμορφώσουμε ένα «οδικό χάρτη» βαθιών μεταρρυθμίσεων, την έναρξη αυτής της νέας πορείας για την Αυτοδιοίκηση, μέσα στις δύσκολες συνθήκες όχι ωραιοποιώντας τα πράγματα, όχι τάζοντας πράγματα τα οποία δεν μπορούμε να κάνουμε, αλλά από αυτή τη διαδικασία θεωρούμε ότι δεν πρέπει να απουσιάζει κανείς. Εμείς πάντοτε θα είμαστε ανοιχτοί, αλλά θα απαντάμε και σε όσους δεν μπορούν τελικά να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων σε όσους δείχνουν κατώτεροι και έχουν διάθεση να παίξουν άλλο ρόλο, από αυτόν που τους έχει αναθέσει ο λαός.

                        Σας ευχαριστώ. Ο κ. Γενικός φαντάζομαι ότι θα είναι πιο συγκεκριμένος για το περιεχόμενο της μέχρι τώρα δουλειάς που έχει γίνει και μετά θα ακολουθήσουν οι ερωτήσεις.

Κ. ΠΟΥΛΑΚΗΣ: Κατ’ αρχάς και από την δική μου μεριά να σας ευχηθώ καλό μεσημέρι και να σας πω εισαγωγικά ότι για μένα σήμερα είναι μια ιδιαίτερη μέρα. Όχι ως Γενικού Γραμματέα του Υπουργείου Εσωτερικών, αλλά ως Προέδρου της Επιτροπής η οποία ανέλαβε το δύσκολο ρόλο να κάνει τη ριζοσπαστική μεταρρύθμιση του Καλλικράτη.

                        Θυμάμαι και τα 20 χρόνια τα οποία πέρασα στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, που έζησα τις δυο μεγάλες θεσμικές αλλαγές που γίνανε τον Καποδίστρια και τον Καλλικράτη, όπου είχαν επικεντρωθεί μόνο στο χωροταξικό, το πώς θα μικρύνουν ως αριθμό τους δήμους και τις κοινότητες και είχαν ενισχύσει τα αντιδημοκρατικά στοιχεία και τα συγκεντρωτικά στοιχεία της λειτουργίας τους.

                        Εμείς θέλαμε σε αυτή την Επιτροπή να αλλάξουμε και να ασχοληθούμε το πώς θα δώσουμε τη δημοκρατία, τη συμμετοχή στην Τοπική Αυτοδιοίκηση ούτως ώστε να την κάνουμε πραγματικά ένα θεσμό πολύ πιο κοντά στον πολίτη.

                        Έτσι λοιπόν, με αυτές τις σκέψεις, αλλά και το ότι σήμερα παραδίδω δημόσια ως Πρόεδρος της Επιτροπής, με εσάς παρόντες,  που ως δημοσιογράφοι ασχολείστε με την Τοπική Αυτοδιοίκηση, στον Υπουργό και πάνω απ’ όλα φίλο και σύντροφο για τρεις 10ετίες, τον Πάνο Σκουρλέτη, αυτό εδώ το πόνημα των 442 σελίδων το οποίο θα το πάρετε  όλοι, που πάνω από όλα είναι ένα αποτέλεσμα διεξοδικού διαλόγου στο πλαίσιο της Επιτροπής, ενός διαλόγου το οποίο συνειδητά επιλέξαμε, όπως ξέρετε πολύ καλά, και ζητήσαμε – με νόμο τον οποίο ψήφισε η κυβέρνησή μας πέρσι –  τη συμμετοχή όλων των εμπλεκόμενων φορέων, ειδικών επιστημόνων και στελεχών του Υπουργείου γνωρίζοντας ότι είναι μια πολυάριθμη Επιτροπή. Δεν είναι μόνο η Κεντρική Επιτροπή των 27 μελών, είναι και οι 4 υποομάδες από κάτω όπου ενεργοποιήθηκαν γύρω στα 110, 120 άτομα είτε στελέχη του Υπουργείου, είτε επιστήμονες, είτε αιρετά στελέχη της Αυτοδιοίκησης.

                        Κυρίως όμως θα ήθελα να σας πω ότι το κείμενο των προτάσεων που σας παραδίδω σήμερα, αλλά κυρίως πρώτα απ’ όλα στην πολιτική ηγεσία και στον Υπουργό, είναι προϊόν μιας κοπιώδους και συλλογικής εργασίας των στελεχών του Υπουργείου, των Ειδικών Επιστημόνων που συνεισέφεραν με τις γνώσεις, τις ιδέες, πάνω από όλα με το μεράκι τους και θέλω να το σημειώσετε, απολύτως ανιδιοτελώς και με μόνο γνώμονα την αγάπη τους για το χώρο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, χωρίς καμία αμοιβή.

                        Πρέπει να πω ότι για μένα, και πιστεύω εκφράζω όσους συμμετείχαν σε αυτή την προσπάθεια, ήταν μια άκρως θετική εμπειρία, η οποία εκτός του αποτελέσματός της-  το οποίο θα το κρίνετε και για το οποίο, όπως είπε και ο Υπουργός, ξεκινάει σε δεύτερο επίπεδο ένας εκτεταμένος δημόσιος διάλογος – επιβεβαίωσε την αντίληψη που είχαμε και ξέρω ότι σε αυτό συμφωνεί και ο Υπουργός. Άλλωστε το είπε, να εμπιστευτούμε χωρίς κομματικές παρωπίδες πρώτα από όλα την ίδια τη δημόσια διοίκηση.

                        Ως προς την ουσία τώρα, θα ήθελα μόνο για λίγα λεπτά να ξεκαθαρίσω ότι οι προτάσεις που καταθέτουμε σήμερα καλύπτουν όλο το φάσμα της αυτοδιοικητικής δράσης. Γι’ αυτό θεωρήσαμε πάρα πολύ άδικο, επιτρέψτε μου να το τονίσω και εγώ, που η ΚΕΔΕ κυρίως ασχολήθηκε και μιλούσε μόνο για το εκλογικό σύστημα και της λέω: πρώτον επαναοριοθέτηση των αρμοδιοτήτων μέσω της έννοιας των δημόσιων πολιτικών, ώστε να ενισχυθεί ο θεσμικός ρόλος και η αποτελεσματικότητα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.

                        Τι σημαίνει αυτό; Πρώτα απ’ όλα βοήθεια προς τους πολίτες. Δεύτερο: Άσκηση αρμοδιοτήτων και διοικητικές διαδικασίες. Τρίτο: Διαδημοτικές διαπεριφερειακές και διαβαθμιδικές συνεργασίες. Τέταρτο: Ένα νέο δημοκρατικό εκλογικό σύστημα για την αναλογική συγκρότηση των δημοτικών και περιφερειακών συμβουλίων και ένα απλό και διαυγές σύστημα διακυβέρνησης ανοιχτό, πλουραλιστικό και με νέες διαδικασίες, όπως η συμμετοχή με δικαίωμα λόγου των εργαζομένων στα όργανα, είτε του Δήμου είτε της Περιφέρειας.

                        Πέμπτο: Ισχυροί θεσμοί ενδοδημοτικής αποκέντρωσης με ουσιαστικό ρόλο και πραγματικές ευκαιρίες συμμετοχής για τις τοπικές κοινωνίες. Απλά θα ήθελα να σας πω, το ξέρετε ίσως οι περισσότεροι, ότι όταν γινόντουσαν τα βήματα από τους 6.500 δήμους και κοινότητες στους 1.025 του Καποδίστρια, ενώ γινόταν ένα βήμα, ανεξάρτητα της κριτικής που κάναμε, αφήνανε και «ουρές» από πίσω, επειδή και το βήμα ήταν άτολμο.

                        Και όταν από τον Καποδίστρια περάσαμε στον Καλλικράτη και οι 1.025 γίνανε 325, αφήσανε πάλι «ουρές» πίσω. Αφέθηκαν λοιπόν δυο «ουρές» σε όλη αυτή την διαδικασία σαν να τραμπαλιζόταν η πολιτική ανάμεσα στο κάνω το βήμα, κρατάω όμως και το παλιό γιατί ίσως να μην είμαι σίγουρος γι’ αυτό που κάνω.

                        Με αυτή την έννοια εμείς δίνουμε την ενδοδημοτική αποκέντρωση, ούτως ώστε να μπορέσουμε να ενοποιήσουμε αυτές τις αλλαγές.

                        Έκτο: Σύγχρονες αμερόληπτες και αποτελεσματικές διαδικασίες εποπτείας των ΟΤΑ.

                        Έβδομο: Νέοι, ενισχυμένοι θεσμοί και διαδικασίες τοπικής διαμεσολάβησης προς όφελος της προστασίας των δικαιωμάτων των πολιτών.

                        Όγδοο: Εκσυγχρονισμός της οικονομικής διοίκησης των ΟΤΑ με διαφανείς και αποτελεσματικές διαδικασίες ταμειακής λειτουργίας, είσπραξης των ίδιων των εσόδων των ΟΤΑ.

                        Ένατο: Αξιοποίηση σε κοινωνική και αναπτυξιακή κατεύθυνση της λιμνάζουσας σε πολλές περιπτώσεις περιουσίας των ΟΤΑ με αυτονόητη διαφύλαξη του δημόσιου χαρακτήρα της.

                        Δέκατο: Αναβάθμιση της συμμετοχής της Αυτοδιοίκησης στο δημοκρατικό, αναπτυξιακό προγραμματισμό και ενίσχυση του ρόλου της σε όλη την αναπτυξιακή διαδικασία, τόσο στο εσωτερικό, όσο και μέσω διεθνών συνεργασιών.

                        Όλα αυτά είναι μερικά μόνο από τα θέματα για τα οποία σας καταθέτω σήμερα εκ μέρους της Επιτροπής τις προτάσεις μας ως πυλώνες, αν θέλετε. Σαφέστατα, το είπε και ο Υπουργός και ούτε ήταν και στη διάθεσή μας, η συζήτηση δεν κλείνει, αλλά ανοίγει σήμερα στο δεύτερο επίπεδο.

                        Κάποια τμήματα της μεταρρύθμισης ήταν πιο ώριμα και έχουν τύχει επεξεργασίας από αυτό το κείμενο που θα δείτε σε μεγαλύτερο βάθος. Ενώ άλλα αντιμετωπίστηκαν σε αρχικό στάδιο, ειδικά όσα χρειάζονται τη συνεργασία των άλλων υπουργείων, διότι ξέρετε πάρα πολύ καλά ότι η Τοπική Αυτοδιοίκηση και οι αρμοδιότητές της εμπλέκονται με όλα τα Υπουργεία που υπάρχουν. Αυτές οι επεξεργασίες είναι ίσως σε ένα πρώτο στάδιο, θα συνεχίσουμε. Νομίζω όμως ότι κάθε καλόπιστος αυτοδιοικητικός ή πολίτης, ή και εσείς που θα πάρετε να διαβάσετε τις προτάσεις που καταθέτουμε ως Επιτροπή,  θα αντιληφθεί ότι έχουμε κάνει ένα πολύ μεγάλο πρώτο, κυρίως όμως αποφασιστικό, βήμα στην κατεύθυνση της ριζοσπαστικής μεταρρύθμισης της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.

                        Είναι λοιπόν κατά τη γνώμη μου και από τη μεριά μου, λυπηρό που η ηγεσία  της ΚΕΔΕ πρώτα απ’ όλα και λιγότερο της ΕΝΠΕ σε μερικές περιπτώσεις, επιλέγουν για ίδιους σκοπούς και άσχετους με τη δουλειά της Επιτροπής και του Υπουργείου, να απέχουν τον τελευταίο καιρό από την προσπάθεια και επιδίδονται σε μια αβάσιμη πολεμική.

                        Η ζωή όμως προχωράει. Και εμείς είμαστε αποφασισμένοι να προχωρήσουμε. Οι προτάσεις της Επιτροπής αφού παραδοθούν σήμερα και ουσιαστικά και τυπικά στο σύντροφό μου τον Υπουργό και βέβαια σε όλους τους ανθρώπους της Αυτοδιοίκησης όπως είπε, που θα το στείλουμε παντού και θα κάνουμε συσκέψεις παντού και σε όλους όμως συγχρόνως τους ενεργούς και ανήσυχους πολίτες, όχι ως ένα θέσφατο το οποίο πρέπει να το υπηρετήσουμε και να πούμε ότι «αυτό είναι», αλλά ως μια βάση για συζήτηση, προβληματισμό και ουσιαστικό διάλογο για το μέλλον της Αυτοδιοίκησης.

                        Άλλωστε, οι αυτοδιοικητικοί θεσμοί δεν υπάρχουν για τον εαυτό τους ούτε προς χάριν εκείνων που βρίσκονται κατά καιρούς σε αυτοδιοικητικά αξιώματα. Σήμερα είναι, αύριο δεν είναι. Όταν λέμε λοιπόν ότι η Αυτοδιοίκηση είναι κατ’ εξοχήν λαϊκός θεσμός, εμείς το εννοούμε. Γι’ αυτό και σε τελική ανάλυση, ο καλύτερος, ο αυστηρότερος και ο πιο γνήσιος κριτής της προσπάθειάς μας και των αποφάσεων που θα πάρει πια η κυβέρνηση, θα είναι πρώτα απ’ όλα η ίδια η ελληνική κοινωνία.

                        Μια κοινωνία που δοκιμάζεται και που παρ’ όλα αυτά συνεχίζει να ελπίζει. Και περιμένει να δει τη χώρα μας να ορθοποδεί. Να αφήνει πίσω το παρελθόν και ν’ αλλάζει σελίδα.

                        Ευχαριστώ λοιπόν θερμά  για την εμπιστοσύνη και τη συνεργασία όλων πρώτα απ’ όλα των στελεχών που σας ανέφερα, που βοήθησαν σ’ αυτή  την επεξεργασία. Τον Υπουργό, τους συνεργάτες, τους φίλους, αυτούς που ξενύχτησαν για να έχουμε αυτό το υλικό σήμερα και έκαναν πραγματικότητα μια πολιτική προσπάθεια η οποία έχει τη σημασία της.

                        Πριν σας πω ότι συνεχίζουμε και θα συνεχίσουμε, θα ήθελα να σας θυμίσω, διότι οι περισσότεροι είσαστε πολλά χρόνια στο ρεπορτάζ της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και σας προτρέπω να ρωτήσετε πώς έγινε η μεταρρύθμιση του «Καλλικράτη», από ποιους, σε ποιους χώρους, ποιοι συμμετείχαν και βέβαια  και η μεταρρύθμιση του «Καποδίστρια». Από ποιους, ποιοι συμμετείχαν, ποιοι φορείς, αν ήταν ο διάλογος δημόσιος ή ήταν σε κλειστά γραφεία κάποιων πολιτικών που εκείνη την εποχή ήταν στο Υπουργείο Εσωτερικών.

                        Εμείς τ’ αντιστρέψαμε αυτά ως διαδικασία. Βάλαμε όλους τους αυτοδιοικητικούς φορείς τους εμπλεκομένους στο να συζητήσουμε μαζί πρωτογενώς τί χρειάζεται ν’ αλλάξουμε στην Αυτοδιοίκηση. Και αυτό είναι η μεγαλύτερη κατάκτηση  που έχουμε αφήσει ως παρακαταθήκη. Θα συνεχίσουμε και θ’ αφήσουμε κι άλλο. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΗΣ: Ευχαριστούμε τον κ. Υπουργό και τον κ. Γενικό Γραμματέα. Τώρα κρατάμε ότι το επόμενο διάστημα θα έχουμε επίσης πολλά να λέμε.     Να προχωρήσουμε στις ερωτήσεις σας.

Χ. ΒΟΥΖΑΣ («aftodioikisi.gr»): Ήθελα να ρωτήσω, σε σχέση με την Επιτροπή για τη μεταρρύθμιση του «Καλλικράτη», δεν έχουμε δει το πόρισμα, θα το δούμε, αλλά πληροφορίες λένε ότι μέσα στο πόρισμα  λέει ότι δε θα πειράξετε το χωροταξικό θέμα, στο οποίο δεν αναφερθήκατε.  Θα ήθελα λοιπόν να μου πείτε αν όντως είναι στις προθέσεις σας να μην υπάρξουν αλλαγές στο χωροταξικό.

                        Και όσον αφορά το θέμα της μη χρονικής  ταύτισης μεταξύ ευρωεκλογών και δημοτικών εκλογών, την πενταετία δηλαδή,  αν επιβεβαιώνεται αυτό, ότι θα πάμε σε δημοτικές και περιφερειακές εκλογές κάθε 4 χρόνια. Ευχαριστώ.

ΥΠΟΥΡΓΟΣ:  Σωστά επισημαίνετε ότι δεν αναφέρθηκα στο χωροταξικό, διότι όπως έχει ειπωθεί και σε άλλες στιγμές, δεν είναι στην πρόθεσή μας ν’ ανοίξουμε  γενικά αυτό το θέμα. Και πολύ περισσότερο στις δεδομένες συνθήκες για τη χώρα. Θα το ανοίξουμε όμως επιλεκτικά για πολύ συγκεκριμένες περιπτώσεις όπως διάφορους νησιωτικούς Δήμους ή ορεινούς Δήμους. Αλλά δε μιλάμε για μια γενικευμένη συζήτηση γύρω απ’ αυτό το θέμα.       Υπάρχουν  νομίζω κάποιες οφθαλμοφανείς περιπτώσεις που χρήζει να υπάρξει πια ένα επανακαθορισμός στα όρια των  Δήμων. Μόνο σ’ αυτές  τις περιπτώσεις που σας ανέφερα. Δεν είναι δηλαδή ένα μεγάλο κεφάλαιο που θα μας απασχολήσει και το λέω τώρα από  την αρχή για να μην ανοίξει κανενός η όρεξη.

                        Είναι μια πρόταση αυτή. Το αν δηλαδή θα πρέπει να επανέλθουμε στην τετραετία ή να παραμείνουμε στην πενταετία και στον απόλυτο συγχρονισμό με τις ευρωεκλογές. Θα έλεγα ότι η συσχέτιση των περιφερειακών εκλογών και των τοπικών με τις ευρωεκλογές δεν έχει καμία λογική συνάφεια. Δεν υπάρχει κάποιο επιχείρημα γιατί θα πρέπει  να είναι την ίδια ημέρα.

                        Είναι κάτι το οποίο θα το συζητήσουμε, υπάρχει αυτή η πρόταση που αναφερθήκατε, είμαστε ανοιχτοί στις παρατηρήσεις  πάνω σ’ αυτό το θέμα. Σε πάρα πολλά  θέματα όπως θα καταλάβατε, κι αυτό το λέω και για τις  επόμενες ερωτήσεις, είναι προτάσεις οι οποίες είναι ανοιχτές σε παρατηρήσεις, αντιρρήσεις και τροποποιήσεις.

Τ. ΓΕΩΡΓΙΟΠΟΥΛΟΥ («ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ»): Είπατε ότι περνάμε στη β’ φάση του διαλόγου. Με ποιους όρους θα γίνει αυτός ο διάλογος; Είπατε δηλαδή ότι θα πάτε εσείς σε Δημάρχους, θα έρθουν Δήμαρχοι εδώ κτλ. Αυτό σημαίνει, ανεξαρτήτως της ΚΕΔΕ, ανεξάρτητα τί θα κάνει η ΚΕΔΕ; Η οποία καλώς ή κακώς είναι το θεσμικό όργανο που συμμετέχει ή δε συμμετέχει, τέλος πάντων που αποφασίζει, εκπροσωπεί τους Δημάρχους.

                        Κι επειδή μιλήσατε για δημόσιο διάλογο, με ποιους όρους θα γίνει αυτός ο διάλογος και ποιο χρονικό ορίζοντα έχει; Δηλαδή πότε προβλέπεται ότι θα φτάσουμε σε μια τελική πρόταση εκ μέρους της κυβέρνησης;

ΥΠΟΥΡΓΟΣ:  Αυτός ο διάλογος θα γίνει με τους πιο «πλατιούς» όρους που προβλέπεται, έτσι ώστε να μπορούμε να καταγράψουμε, ν’ ακούσουμε και την παραμικρή διαφορετική γνώμη ή απόχρωση στο χώρο της Αυτοδιοίκησης. Αυτό δε σημαίνει ότι ο καθένας δε μιλάει με βάση το τί αντιπροσωπεύει και το ρόλο του.

                        Η ΚΕΔΕ παραμένει ο βασικός θεσμικός εκφραστής της Πρωτοβάθμιας Αυτοδιοίκησης. Αυτό δεν το αμφισβητεί κανένας. Αλλά φαντάζομαι ότι και κανείς δε μπορεί ν’ αμφισβητήσει την αξία να πάμε να συζητήσουμε και με το Δήμαρχο του Θέρμου και με τη Δήμαρχο της Γαύδου ή του Παρανεστίου, στο οποίο  θα βρεθώ την Τρίτη το πρωί για παράδειγμα.

                        Νομίζω ότι διευκολύνει και φαντάζομαι δεν έχει κανείς αντιρρήσεις επί της αρχής, γιατί προφανώς δε θα μπορούσε να έχει άλλους είδους αντιρρήσεις. Το χρονοδιάγραμμα λοιπόν είναι, όταν μιλάμε για ολοκλήρωση κατ’ αρχήν της πρώτης φάσης, εννοούμε στο επίπεδο αυτής της Επιτροπής.  Από κει και πέρα φαντάζομαι ότι και η ΚΕΔΕ θα δουλέψει πάνω σ’ αυτό εάν θέλει, εκτός αν θεωρεί ότι έχει ολοκληρώσει τη δουλειά της η ΕΝΠΕ.

                        Εμείς σαν Υπουργείο θα δουλέψουμε πάνω σ’ αυτό το πόνημα και θα το εμπλουτίζουμε. Θα γίνονται δημόσιες εκδηλώσεις, περιφερειακές συσκέψεις. Φιλοδοξούμε στα μέσα της χρονιάς, να είμαστε σε θέση να πάμε για νομοθέτηση κάποιων μεγάλων αλλαγών.

                        Αυτά βέβαια υπό την προϋπόθεση ότι όλα θα βαίνουν ομαλά. Έχουμε μάθει να ζούμε σε συνθήκες μη κανονικότητας και –  δεν είναι στην ερώτηση αυτό, αλλά επιτρέψτε μου το σχόλιο- , δεν μπορεί να χάνουμε την καθημερινότητα, δεν μπορεί να χάνουμε τη δυνατότητα να σχεδιάζουμε και να πράττουμε πράγματα, χάριν της μεγάλης εικόνας και αυτής της συζήτησης για την αξιολόγηση της χώρας, η οποία τείνει να τα καλύψει όλα. Δεν μπορεί να χάνεται έτσι ο χρόνος.

Α. ΧΑΤΖΗΓΕΩΡΓΙΟΥ («Ελεύθερος Τύπος»): Επειδή είπατε για τα μέσα του χρόνου να γίνει η νομοθέτηση κάποιων αλλαγών και επειδή έχουμε και το αντίστοιχο δεδομένο, όπως το είπατε και εσείς, ξεκίνησε η θητεία σας με μια εξαγγελία σκούπας και τώρα έχουμε αλλαγές που περνούν κομμάτι – κομμάτι σε διάφορα νομοσχέδια.

                        Υπάρχει πιθανότητα οι ρυθμίσεις οι περί τον «Καλλικράτη», να μπουν σε διάφορα νομοσχέδια; Να διασκορπιστούν; Να γίνει κάποια ομαδοποίηση, θα είναι ένα πακέτο όλα μαζί;

ΥΠΟΥΡΓΟΣ: Μιλάμε για ένα πακέτο κατά βάση. Τώρα, το αν υπάρξει κάτι το οποίο μπορεί να θεωρηθεί ότι έρχεται λίγο πιο νωρίς, τυχαίο θα είναι. Επαναλαμβάνω το πολυνομοσχέδιο μην το συσχετίζετε με την υπόθεση της αναθεώρησης του «Καλλικράτη».

                        Σας λέω ότι δεν συσχετίζεται. Νομίζω ότι πάνω – κάτω το τι περιέχει το πολυνομοσχέδιο σας είναι γνωστό, εκεί θα κινηθούμε, δεν θα πάμε σε μια αποσπασματική και κατά περίπτωση μεταρρυθμιστική προσπάθεια. Γι’ αυτό όρισα πριν το χρονοδιάγραμμα.

Γ. ΛΑΟΥΤΑΡΗΣ («Παλμός Γλυφάδας»): Θα ήθελα να ρωτήσω επειδή είπε ο κ. Πουλάκης για μεταρρυθμίσεις που αφήνουν πίσω τους ουρές, κάνετε ένα σαφές βήμα υπονόμευσης του δημαρχοκεντρικού μοντέλου εισάγοντας την αναλογική συγκρότηση των Συμβουλίων Περιφερειακών και Δημοτικών, την ίδια στιγμή όμως –αν ισχύουν οι πληροφορίες που έχουμε από την ΠΕΔΑ- δίνετε στους Δημάρχους έκτακτες σε σχέση με το παρελθόν εξουσίες. Αφαιρείτε δηλαδή την ίδια στιγμή αρμοδιότητες των Δημοτικών Συμβουλίων και τις δίνετε στους Δημάρχους. Αυτό δεν είναι κάπως αντιφατικό; Αν ισχύει αυτό τέλος πάντων, δεν έχω διαβάσει το κείμενο.

                        Και μια δεύτερη ερώτηση θα ήθελα να κάνω, επειδή μιλάτε για νέους θεσμούς διαμεσολάβησης και καταλαβαίνω ότι σκέφτεστε να επανασχεδιάσετε το θεσμό του Συμπαραστάτη του Δημότη, θα ήθελα να ρωτήσω που θεωρείτε ότι απέτυχε ο θεσμός του Συμπαραστάτη του Δημότη και για ποιο λόγο δεν τον βελτιώνετε, αντιθέτως προτίθεστε από ό,τι καταλαβαίνω να τον αντικαταστήσετε. Ευχαριστώ.

Γ. ΠΟΥΛΑΚΗΣ: Ελπίζω ότι όταν διαβάσετε αυτές τις 442 σελίδες θα κρίνετε ότι δεν θα τις είχατε κάνει αυτές τις δυο ερωτήσεις.

                        Σας λέω λοιπόν ότι η πληροφορία που έχετε από την ΠΕΔΑ δεν τις ξέρω εγώ, αλλά η άποψή μας εμάς και βγαίνει από όλη την πρόταση που κατατίθεται, είναι το δημαρχοκεντρικό μοντέλο να σπάσει. Άρα εμείς δεν δίνουμε νέες αρμοδιότητες στο Δήμαρχο.

                        Για το δεύτερο θέμα το οποίο θέσατε, ο Συμπαραστάτης του Δημότη και των επιχειρήσεων είναι ένας θεσμός ο οποίος μπήκε στον «Καλλικράτη» το 2010, είναι ένας θεσμός τον οποίο έχουμε τα αποτελέσματά του δηλαδή το ότι παραδείγματος χάριν είναι μόνο σε 45 Δήμους από τους 150 περίπου που θα έπρεπε να έχουν. Έχουμε τα αποτελέσματα των υποθέσεων, το πώς έχει πάει, στην κοινωνία.

                        Έχουμε κάνει επαφές με το Συνήγορο του Πολίτη που είναι ένας άλλος θεσμός ο οποίος είναι καταξιωμένος κι αυτός στην ελληνική κοινωνία και μέσα από την πρόταση –άμα διαβάσετε- υπάρχουν δύο προσεγγίσεις οι οποίες μας δείχνουν το πώς μπορούμε ένα θεσμό το οποίο δεν θέλουμε να τον καταργήσουμε, το διαμεσολαβητικό ρόλο, είτε να τον ενισχύσουμε είτε να μπορέσουμε να τον παντρέψουμε με τον θεσμό του Συνηγόρου του Πολίτη.

                        Είμαστε σε ένα διαρκή διάλογο ο οποίος αυτός θα συνεχιστεί όπως θα συνεχιστεί και για όλα τα θέματα.

Η. ΒΙΣΚΑΔΟΥΡΑΚΗ (ΑΥΓΗ): Αναφορικά με την ενδοδημοτική αποκέντρωση που άλλωστε είναι μια από τις οπτικές της αποκέντρωσης, ποια θα είναι η σχέση του Δημάρχου με το Δημοτικό Συμβούλιο; Γιατί γίνεται συζήτηση ότι θα ανοίξουν και τοπικά Συμβούλια σε επίπεδο Δημοτικής Ενότητας και ποιος θα είναι ουσιαστικά ο ρόλος του Δημάρχου και του Διοικητικού Συμβουλίου αν θα είναι λιγότερο ενεργός, δεδομένου ότι στο πλαίσιο της ενδοδημοτικής αποκέντρωσης υπάρχει η σκέψη να ενεργοποιηθούν τα τοπικά Συμβούλια.

                        Δεύτερον, αν θα προχωρήσει η κατάργηση της Αποκεντρωμένης Διοίκησης και πως βλέπετε την πρόταση των Περιφερειαρχών για απόδοση στις Περιφέρειες των κανονιστικών αρμοδιοτήτων.

Γ. ΠΟΥΛΑΚΗΣ: Κατ’ αρχάς από τα στοιχεία τα οποία έχουμε και έχουμε μελετήσει, θέλω να σας πω ότι από τους 325 Δήμους στις τελευταίες εκλογές περίπου 100 Δήμοι εξέλεξαν το Δήμαρχο από την 1η Κυριακή παίρνοντας το 50% συν 1.

                        Με την πρόταση που καταθέτει η Επιτροπή προς την πολιτική ηγεσία, αλλάζει και η κουλτούρα και ο τρόπος με τον οποίο προσεγγίζουν, ψηφίζουν και ούτω καθ’ εξής. Εμείς θέλουμε την 1η Κυριακή να υπάρχουν η έκφραση της κοινωνίας πάνω στις διαφορετικές αυτοδιοικητικές προτάσεις οι οποίες κατατίθενται να ανταποκρίνονται και στο Δημοτικό – Περιφερειακό Συμβούλιο και να έχουν μια αναλογία.

                        Όπου δεν πάρει καμία αυτοδιοικητική Παράταξη το 50% συν 1 τότε η πρότασή μας είναι τη 2η Κυριακή ανάμεσα στους δυο πρώτους. Άρα μπαίνει το θέμα της συμμετοχής των πολιτών, της συμμετοχής της τοπικής κοινωνίας, το να αποφασίσει το ποιος από τους δυο έχει την ουσιαστικότερη, την περισσότερη κατά τη κρίση του δυναμική, για να μπορέσει να συνθέσει ένα Δημοτικό Συμβούλιο το οποίο θα το γνωρίζει, ή ένα Περιφερειακό Συμβούλιο το οποίο θα το γνωρίζει.

                        Το δεύτερο, για την ενδοδημοτική αποκέντρωση. Είχα πει προηγουμένως ότι άφηναν «ουρές» όλες οι μεταρρυθμίσεις οι οποίες γίνονταν. Έτσι είχαμε τους καλλικρατικούς Δήμους, είχαμε τις Δημοτικές Ενότητες οι οποίες ήταν οι πρώην καποδιστριακοί Δήμοι, είχαμε τις Δημοτικές τοπικές Κοινότητες οι οποίες ήταν πριν από τον «Καποδίστρια» Δήμοι και Κοινότητες, όπου ήταν ένα εκλογικό σύστημα και το τι βγαίνανε, όπου έβγαινε ο κεντρικός ο καλλικρατικός Δήμος, όπου υπήρχε από κάτω η Δημοτική Ενότητα και υπήρχαν και τα τοπικά Συμβούλια, ανάλογα του αριθμού και ούτω καθ’ εξής.

                        Αυτό το μπερδεμένο πράγμα το οποίο ήταν και αντιλειτουργικό και όχι μόνο στην εκλογική διαδικασία αλλά και που σε όλη την τετραετία είτε πενταετία ήταν η Αυτοδιοίκηση, η κάθε Αρχή, εμείς θέλουμε να το αντιστρέψουμε και να δώσουμε ζωντάνια σε όλα αυτά. Π.χ. στις Δημοτικές Ενότητες, δηλαδή του Καποδιστριακούς Δήμους, αποσυνδέουμε το κεντρικό ψηφοδέλτιο από τη Δημοτική Ενότητα.

                        Στις Τοπικές Ενότητες, τις πρώην Κοινότητες πριν από τον «Καποδίστρια» δίνουμε τα στοιχεία της συμμετοχής των πολιτών, ούτως ώστε με κάποιες αρμοδιότητες να μπορούν να έχουν σημασία και στον προϋπολογισμό αλλά και στις αποφάσεις. Υπάρχει μια ολόκληρη διαδικασία την οποία έχει αναπτύξει η θεματική ομάδα βήμα-βήμα για να μπορέσει να είναι και λειτουργικό αλλά και ν’ αναπνέει η κοινωνία με τη δημοκρατία την οποία ανοίγουμε διάπλατα με τις προτάσεις τις οποίες καταθέτουμε.

Η. ΒΙΣΚΑΔΟΥΡΑΚΗ (ΑΥΓΗ): Για την κατάργηση των Περιφερειακών δεν απαντήσατε.

Κ. ΠΟΥΛΑΚΗΣ: Για την Αποκεντρωμένη θέλω να πω δυο λόγια. Όταν υπήρξε αυτός ο θεσμός, είχαν γραφτεί πολλά. Εάν τελικά ήταν μια «ουρά», για να χρησιμοποιήσω τη φράση της συνέντευξης, της κεντρικής εξουσίας η οποία υποδηλώνει μια επιφυλακτικότητα, μια τάση ελέγχου της Αυτοδιοίκησης. Πολύ δε περισσότερο όταν ο αποκεντρωμένος ήταν ένα πρόσωπο το οποίο το διόριζε η εκάστοτε κυβέρνηση.

                         Εμείς επιχειρήσαμε κατ’ αρχήν όπως γνωρίζετε και δε βάλαμε πολιτικά πρόσωπα σ’ αυτή τη θέση όταν ανέλαβε μετά τον Ιανουάριο του 2015 η κυβέρνησή μας. Βγάζουμε όμως τα συμπεράσματά μας για το ρόλο της Αποκεντρωμένης Αυτοδιοίκησης με βάση την εμπειρία. Τί είναι λοιπόν προτιμότερο; Να έχουμε μια αποκεντρωμένη παρουσία των Υπουργείων εκείνων που χρειάζεται να την έχουν μέσα σε ένα ιεραρχικό πλαίσιο απευθείας από το Υπουργείο ή να υπάρχει αυτό το Σώμα το ενδιάμεσο της Αποκεντρωμένης που να συνθέτει αρμοδιότητες που έχουν να κάνουν με το περιβάλλον, τα δάση και δεν ξέρω τί άλλο υπάρχει αυτή τη στιγμή;

                        Έχει φανεί ότι υπάρχουν δυσλειτουργίες με τη σημερινή μορφή. Άρα υπάρχει η ανάγκη ν’ αποσαφηνίσουμε ρόλους και ενδεχομένως να πάμε σε ένα σύστημα πια αποκεντρωμένης παρουσίας των Υπουργείων, όπως είναι το Υπουργείο Παιδείας, το οποίο είναι εκτός Αποκεντρωμένης Διοίκησης. έχει τη δική του παρουσία. Ίσως αυτό είναι πιο αποτελεσματικό. Και βέβαια και να δούμε αρμοδιότητες οι οποίες θα εκχωρηθούν στις Περιφέρειες. Αυτός θα σας έλεγα ότι είναι ένας κατ’ αρχήν σχολιασμός.

Χ. ΔΙΑΜΑΝΤΗ («ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ»): Ήθελα να ρωτήσω σε σχέση με τα οικονομικά των Δήμων, πώς εκτιμάτε τη θέση που έχει διατυπωθεί και από την ΚΕΔΕ ν’ αποκτήσουν οι Δήμοι φορολογική εξουσία, προτείνοντας στην κατεύθυνση αυτή να τους μεταφερθεί ο φόρος ακίνητης περιουσίας.

                        Και το δεύτερο: Εντάξει, δεν άπτεται μόνο το Υπουργείο Εσωτερικών, αν έχετε εικόνα τί θα γίνει με τις κοινωνικές δομές για την αντιμετώπιση της φτώχιας, που είχαν πάρει μία παράταση και έληξε στις 28 Φλεβάρη.

ΥΠΟΥΡΓΟΣ: Αυτό είναι ένα μεγάλο ζήτημα, ποιους πόρους, ποια φορολογική εξουσία πρέπει να έχει ένας Δήμος.

                        Κατ’ αρχήν να δούμε αν όλοι οι Δήμοι αξιοποιούν τις σημερινές δυνατότητες που έχουν σε σχέση με τους ίδιους πόρους. Δεν κινούνται όλοι με την ίδια ταχύτητα. Υπάρχουν Δήμοι οι οποίοι εισπράττουν αυτά που προβλέπεται, υπάρχουν άλλοι οι οποίοι κάνουν «φιλοδημοτική, φιλολαϊκή πολιτική».

                        Δεύτερον: Υπάρχει η πρόταση για τη φορολογία των ακινήτων και το κατά πόσο θα πρέπει να περάσει, υπάρχουν και αντίστοιχα ευρωπαϊκά παραδείγματα στους Δήμους. Θέλει μια μελέτη αυτό. Διότι αυτό, αν το κάναμε μ’ έναν αυτόματο τρόπο και άρα αντιστοιχούσε στα έσοδα του κάθε Δήμου με βάση τον όγκο των ακινήτων που έχει στην περιοχή του, θα είχαμε πολύ πλούσιους Δήμους και κάποιους οι οποίοι θα ήταν πάμπτωχοι.

                        Υπάρχει ανάγκη για μια πολιτική η οποία να εξασφαλίζει πόρους και σε μικρότερους δήμους και ν’ αναδιανέμει και κεντρικούς πόρους. Άρα, νομίζω ότι δε μπορεί κανείς να το επιλέξει μ’ έναν απόλυτο τρόπο αυτό. Και θα δείτε και στις επεξεργασίες της Επιτροπής ότι, περίπου, κινούνται σε μια αντίστοιχη λογική μ’ αυτή που σας περιγράφω  αυτή τη στιγμή.

                        Εκείνο όμως που θα πρέπει να δούμε, είναι πώς θα μπορέσουμε να δημιουργήσουμε συνέργειες και την καλύτερη δυνατή μόχλευση υφιστάμενων πόρων και χρηματοδοτικών εργαλείων. Υπάρχει ένα θέμα για παράδειγμα με τα χρήματα του Πράσινου Ταμείου. Ως γνωστόν, η αξιοποίησή του είναι στο ποσοστό του 2,5% από το συνολικό λογαριασμό των ποσών που έχουν συγκεντρωθεί.             Από κει και πέρα Πράσινο Ταμείο, Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων, ΕΣΠΑ, θα μπορούσαμε να τα δούμε μ’ έναν πιο συνολικό κεντρικό σχεδιασμό για να δούμε πώς το ένα υποστηρίζει το άλλο με τη διαμόρφωση αντίστοιχων προγραμμάτων. Υπάρχουν διάφορες προτάσεις γύρω απ’ αυτό. Αυτά ήθελα να πω σε σχέση με τους πόρους.

                        Σε σχέση με τις δομές φτώχιας, πρόθεσή μας είναι να υπάρχει μια στήριξη. Θα έχετε μάλιστα δει ότι πέρα από το Υπουργείο Εσωτερικών και το Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικής Πολιτικής έχει μια άμεση επικοινωνία με τους Δήμους και το Υπουργείο Περιβάλλοντος έχει μια απευθείας επικοινωνία και ο αρμόδιος Υφυπουργός ο κ. Χαρίτσης για το ΕΣΠΑ μιλάει με τους Δήμους.

                        Θέλω να πω δηλαδή ότι είναι μέσα στο επίκεντρο της προσοχής αυτής της κυβέρνησης οι ΟΤΑ. Και θέλω να σας πω και κάτι με αφορμή αυτό: Ότι οι επιλογές που γίνονται, για να προχωρήσει ένα πρόγραμμα, να εγκριθεί κτλ., γίνονται μ’ έναν καθαρά αξιοκρατικό τρόπο, με διαφανή και αξιοκρατικά κριτήρια, ακόμα κι εκείνες οι περιπτώσεις των έκτακτων επιχορηγήσεων κτλ., όπως σας έλεγα πριν, αυτά που είχαμε δώσει εμείς για τις θεομηνίες κτλ., δε γίνονται όπως γίνονταν παλιά.

                        Δε χρειάζεται δηλαδή να μεσολαβήσει Βουλευτής, να βάλεις «μέσο» για να έχεις πρόσβαση σ’ αυτά τα χρήματα. Και σας διαβεβαιώνω ότι αυτό είναι κάτι που κάνει αίσθηση. Πηγαίνετε λοιπόν εσείς, που κάνετε ρεπορτάζ, και ρωτήστε ανθρώπους οι οποίοι προέρχονται από άλλους πολιτικούς χώρους, οι περισσότεροι είναι αυτοί στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, δεν είναι από το χώρο της κυβέρνησης, να σας πουν αν είχαν κάποια δυσκολία ή κάποια ιδιαίτερα εμπόδια είτε στο να έρθουν σ’ επικοινωνία είτε ν’ αξιοποιήσουν αυτά τα ποσά.

                        Δε μπορώ να μην αναφέρω στο σημείο αυτό τη μεγάλη τομή που γίνεται σε σχέση στον τομέα των κοινωνικών πολιτικών με το ΚΕΑ, το Κοινωνικό Εισόδημα Αλληλεγγύης.

                        Είναι μια πολιτική που δεν έχει προηγούμενο για την Ελλάδα, όταν πάνω από 700.000 άνθρωποι θα έχουν πρόσβαση σε αυτό το εισόδημα και μάλιστα πολλοί από αυτούς για πρώτη φορά θα ενταχθούν σε μια τέτοιου είδους πολιτική. Υπήρχαν χιλιάδες συμπολίτες μας οι οποίοι ήταν «αχαρτογράφητοι». Ήταν αφανείς, ήταν στο περιθώριο. Δεν τους άγγιζαν οι επιδοματικές πολιτικές, οι πολιτικές κατά της φτώχιας. Για πρώτη φορά πια τους βρίσκουμε αυτούς.

                        Μπορεί να υπήρξαν ουρές, προβλήματα κλπ την πρώτη και τη δεύτερη μέρα στο σύστημα και διάφορα τέτοια, αυτά πάντοτε συμβαίνουν όταν πας να κάνεις μια μεγάλη πολιτική. Σημασία έχει ότι πρόκειται πράγματι για μια πολιτική τομή στα ζητήματα της κοινωνικής ευαισθησίας και της καταπολέμησης της ακραίας φτώχιας.

                        Αλλά δεν μπορούμε να συμβιβαζόμαστε με τέτοιου είδους πολιτικές. Δηλαδή σημασία δεν έχει να βελτιώνεις τις πολιτικές σου κατά της ακραίας φτώχιας και από την άλλη να ακολουθείς μια πολιτική η οποία να τη μεγεθύνει μέσα στην κοινωνία. Αυτές οι πολιτικές βέβαια είναι αναγκαίες γιατί ανακουφίζουν μια μεγάλη κατηγορία συμπολιτών μας, αλλά το πιο σημαντικό από όλα είναι να δημιουργήσουμε τους όρους να απεμπλακούμε από τις πολιτικές λιτότητας. Από τις πολιτικές που γεννήσανε τη φτωχοποίηση στην ελληνική κοινωνία.

Χ. ΚΟΥΓΙΟΥΜΤΖΟΠΟΥΛΟΣ (myota.gr): Για το θέμα του διαλόγου, υπάρχει μειοψηφία και υπάρχουν και οι πλειοψηφίες μέσα στα Δημοτικά Συμβούλια. Οι μειοψηφίες είναι σοβαρή πλειοψηφία, αν το μετρήσετε. Θα έχετε κάποιο μηχανισμό του διαλόγου; Δηλαδή πώς θα μιλήσουν αυτές οι μειοψηφίες; Η μία ερώτηση είναι αυτή. Οι οποίες είναι σοβαρότατες πλειοψηφίες, γιατί ας πούμε ένας Δήμαρχος που έχει το 25% το 75% είναι από την άλλη μεριά. Το ένα είναι αυτό, εάν θα υπάρξουν κάποιοι μηχανισμοί.

                        Στο θέμα του κοινωνικού ελέγχου θα βάλετε αιρεσιμότητες; Δηλαδή με την έννοια ότι εάν δεν συναινέσει κάποιο κοινωνικό όργανο, δεν θα μπορεί να παρθεί απόφαση; Δηλαδή θα υπάρχει κάτι τέτοιο; Δηλαδή πέρα του κοινωνικού ελέγχου, πώς θα υπάρχει και η συναίνεση η απαραίτητη η κοινωνική; Με κάποιες τέτοιες διατάξεις οι οποίες θα θεωρούν απαραίτητη την κοινωνική συναίνεση για να ληφθούν κάποιες αποφάσεις;

                        Και η τρίτη ερώτηση είναι στο θέμα των κοινοτήτων στους αστικούς χώρους, εκεί που φαίνεται ότι δεν έχει κανένα νόημα αυτή η ιστορία. Θα το πιάσετε αυτό το κομμάτι; Δηλαδή υπάρχουν οι δημοτικές κοινότητες στο Ψυχικό, Φιλοθέη και Νέο Ψυχικό που δεν έχει κανένα νόημα και δεν δουλεύουν κιόλας, έχουν ψιλοκαταργηθεί, με αυτή την έννοια, θα το πιάσετε αυτό το κομμάτι καθόλου στους αστικούς χώρους;

ΥΠΟΥΡΓΟΣ: Για τις δυο τελευταίες θα απαντήσεις εσύ Κώστα.

                        Εγώ θέλω να πω κάτι σε σχέση με αυτό που είπες, για το θέμα του διαλόγου. Νομίζω ότι γι’ αυτό βοηθάει το να σπάσουμε λίγο τα στεγανά και τις φόρμες ενός επίσημου διαλόγου, όπου κάποιοι υποτίθεται ότι εκπροσωπούν τους πάντες.

                        Γι΄ αυτό θα αξιοποιήσουμε οποιαδήποτε μορφή διαλόγου και επικοινωνίας υπάρχει. Άλλωστε και οι συγκροτημένες Ενώσεις, Περιφερειών, ΚΕΔΕ κλπ, συγκροτούνται στη βάση διαφορετικών απόψεων και ρευμάτων μέσα στο χώρο της Αυτοδιοίκησης. Πέρα από την πλειοψηφούσα άποψη που κατατίθεται κάθε φορά, υπάρχουν και μειοψηφούσες απόψεις, οι οποίες είναι πολύ ενδιαφέρουσες με τις οποίες συνομιλούμε.

                        Και εγώ δεν αντιλαμβάνομαι, δεν είναι στην κουλτούρα μου, να έρχεται ένα όργανο, όπως η ΚΕΔΕ, η ΕΝΠΕ και να εκφράζεται για μια μόνο άποψη. Τι δηλαδή; Θα λειτουργεί με δημοκρατικό συγκεντρωτισμό; Προφανώς υπάρχουν ρεύματα μέσα στην Αυτοδιοίκηση, οπτικές  γύρω από τα θέματα της δημοκρατίας, της συμμετοχής, του προγραμματισμού. Άρα εμείς ακριβώς θα επιλέξουμε ένα τέτοιο τρόπο επικοινωνίας ώστε και να έρθουμε σε επαφές με αυτές τις απόψεις και να ενθαρρύνουμε την έκφρασή τους.

                        Και αυτό κατά αντανάκλαση πρέπει να αποτυπώνεται πια και στην υπόθεση της διακυβέρνησης του Δήμου.

Κ. ΠΟΥΛΑΚΗΣ: Στη δεύτερη ερώτηση την οποία κάνατε, στοιχεία αιρεσιμότητας εμείς και μηχανισμούς οι οποίοι να πάνε να διορθώσουν προβλήματα τα οποία εσείς νομίζετε ότι βγάζει, ή κάποιος νομίζει ότι βγάζει σε ακυβερνησία η απλή αναλογική, όχι, δεν έχουμε.

Χ. ΚΟΥΓΙΟΥΜΤΖΟΠΟΥΛΟΣ: Αυτό που λέμε κοινωνικός έλεγχος, ή τέλος πάντων κοινωνική γνώμη πώς είναι απαραίτητη σε ορισμένες διατάξεις για να παρθούν κάποιες αποφάσεις; Ας πούμε ο προϋπολογισμός. Θα είναι ένας συμμετοχικός προϋπολογισμός που θα λέει ότι κάποιο κομμάτι πρέπει να ….

Κ. ΠΟΥΛΑΚΗΣ: Το συμμετοχικό προϋπολογισμό τον έχουμε μέσα στις τοπικές κοινότητες, στις δημοτικές κοινότητες. Έχουμε φτιάξει ένα ολόκληρο τρόπο με τον οποίο καταθέτουμε τον τρόπο λειτουργίας. Όπως έχουμε καταθέσει και σε θέματα αποφάσεων, πώς μπορεί σε κάθε τοπική κοινότητα.  Γι’ αυτό σας είπα την ενδοδημοτική αποκέντρωση, πώς ενισχύουμε τους θεσμούς οι οποίοι είχαν ατροφήσει και είχαν απομακρυνθεί οι πολίτες πολύ περισσότερο από το κέντρο που ήταν ο δήμος, ούτως ώστε να λειτουργεί η δημοκρατία σε όλα τα επίπεδα.

                        Με αυτή την έννοια υπάρχουν εδώ πέρα καταγεγραμμένα βήματα και προτάσεις τις οποίες μπορούμε να κάνουμε. Όσο δε για την τρίτη ερώτηση στα αστικά κέντρα ας πούμε που είπατε, Κοινότητα Ψυχικού κοκ, μέσα στο πλαίσιο το οποίο καταθέτουμε είναι οι γειτονιές οι οποίες έχουν την δική τους λειτουργία με τις συνελεύσεις και τις προτάσεις τις οποίες καταθέτουν.

                        Προσπαθούμε, να συνδέσω κάτι, εάν έχει μείνει κάτι από τις δυο μεγάλες μεταρρυθμίσεις οι οποίες γίνανε επί κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ στην Τοπική Αυτοδιοίκηση «Καποδίστριας» και «Καλλικράτης», στη συνείδηση της κοινωνίας, των πολιτών έχει μείνει μόνο χοντρικά το χωροταξικό και το αριθμητικό μέγεθος. Το πώς πηγαίναμε από τους 6.500 δήμους στο 325, χωρίς να έχει βγει στην επιφάνεια το ότι συγχρόνως κάθε τέτοια μεταρρύθμιση ήταν και ένας μικρός ή μεγάλος «κορσές» στην ίδια την Αυτοδιοίκηση, στον τρόπο λειτουργίας της και πώς σταματούσαν να λειτουργούν περίπου ή περισσότερο, οι δημοκρατικοί θεσμοί.

                        Εμείς θέλουμε αυτό το πράγμα να το κάνουμε τούμπα, γι’ αυτό και είπε και ο Υπουργός ότι δεν είναι το χωροταξικό στις προτεραιότητές μας. Αυτό είναι για κάποιες ακραίες περιπτώσεις. Τις «ζωγράφισε» κιόλας, τις σχεδίασε. Αλλά αυτό που θέλουμε να δώσουμε είναι να μείνει αυτή η μεταρρύθμιση με οποιοδήποτε όνομα, που ρωτήσατε ποιο θα είναι το όνομά του, να έχει όχι το νούμερο, δηλαδή ότι κάνανε τους τόσους, τόσους. Δηλαδή το χωροταξικό. Αλλά, να μείνει με τη σφραγίδα ότι η δημοκρατία, η συμμετοχή έρχεται στο επίκεντρο των αυτοδιοικητικών πολιτικών αποφάσεων.

ΘΕΟΔΟΣΗΣ («enetpress.gr»): Κύριε Υπουργέ καλό μεσημέρι. Η ερώτηση αφορά την επαναφορά αποζημίωσης στα Δημοτικά Συμβούλια. Σε τι ύψος θα είναι, για να καταλάβει και ο πολίτης, η αποζημίωση των μελών των Δημοτικών Συμβουλίων και το ρόλο που θέλει το Υπουργείο να έχουν οι αντιδήμαρχοι. Όπως ξέρετε, οι αντιδήμαρχοι παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στους δήμους.

                        Αφού θέλετε συναίνεση λοιπόν στους δήμους, σκέφτεστε να επιβάλλετε στην πρώτη δύναμη ενός δήμου την απαραίτητη συμμετοχή αντιδημαρχιών από τη δεύτερη δύναμη, ώστε να υπάρχει μια συνολική ευθύνη για το τι γίνεται στο δήμο; Καταλάβατε τι εννοώ; Δηλαδή να υπάρχει μια αντιδημαρχία η οποία να πηγαίνει και στη μειοψηφία την ισχυρή που είπε ο συνάδελφος. Και βεβαίως επειδή κάποιοι δήμοι χρησιμοποιούν αντιδημαρχίες για πολλά χρόνια, τέσσερα – πέντε χρόνια, δημιουργούνται φαινόμενα διαφθοράς όπως καταλαβαίνετε. Πως θα το πολεμήσετε αυτό;

ΥΠΟΥΡΓΟΣ: Να ξεκινήσω από το δεύτερο. Νομίζω ότι σε εκείνη την υποθετική περίπτωση που πάμε στην υιοθέτηση της απλής αναλογικής, εκ των πραγμάτων η νέα διαμόρφωση του Διοικητικού Συμβουλίου θα προϋποθέτει έτσι ώστε να υπάρξει μια πλειοψηφία, το να στηριχθεί από δύο ή τρεις Παρατάξεις.

                        Άρα μέσα σε αυτή τη διαδικασία διαμόρφωσης σύνθεσης της νέας πλειοψηφίας, θα είναι ως λογικό πια απότοκο το θέμα της αντιδημαρχίας σε αυτή τη νέα πλειοψηφία. Δηλαδή κατά φυσιολογικό τρόπο θα έρχεται αυτό το πράγμα.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Πέρα από αυτά τα δεδομένα ακόμη και σε πλήρη …

ΥΠΟΥΡΓΟΣ: Νομίζω ότι αυτό είναι το πιο ουσιαστικό. Δηλαδή ως ένα βαθμό εκπαιδεύει πια σε μια διαφορετική αντίληψη. Έτσι δεν είναι;

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ακόμη και σε περιπτώσεις που είναι από την 1η Κυριακή, ο Δήμαρχος θα το επιβάλλει το Υπουργείο;

ΥΠΟΥΡΓΟΣ: Το να το επιβάλλει, νομίζω ότι δεν μπορούμε να μιλάμε για επιβολές και στο τι θα κάνουν οι Δήμοι. Δηλαδή είναι αρκετά ακραίο.

                        Έχουν υπάρξει ιστορικά μεμονωμένα παραδείγματα, αν και  απαγορευόταν αυτό, αλλά αναθέτονταν διάφορες τυπικά αρμοδιότητες και σε ανθρώπους από την αντιπολίτευση. Έχει γίνει. Και στην Αθήνα. Αλλά αυτό όμως δεν είναι θέμα επιβολής. Αυτό είναι θετικό με αυτό τον τρόπο.

                        Τώρα σε σχέση με την αποζημίωση για τα Δημοτικά Συμβούλια μιλάμε για μια μικρή αποζημίωση η οποία είναι αναγκαία ιδιαίτερα στις περιπτώσεις των μεγάλων Δήμων στην Περιφέρεια, όπου ο άλλος για να συμμετάσχει στοιχειωδώς πρέπει να πληρώσει τη βενζίνη του ή το μέσο που θα πάει και να μπορεί να πάρει ένα καφέ.

                        Αυτή η πρόταση υπάρχει ως αίτημα από όλους τους Δήμους, δηλαδή είναι και θέμα μάλιστα το οποίο διευκολύνει τη λειτουργία, μη σας πω για περιπτώσεις δημοτικών συμβούλων οι οποίοι δυο φορές δεν πηγαίνουν και μία πηγαίνουν, για να μην εκπέσουν κιόλας και το κάνουν από λόγους ανέχειας. Εγώ θα ήθελα δηλαδή να δω και έναν άνεργο γιατί δεν θα δίνεται μισθός, αλλά καμία φορά δεν έχει ούτε τα εισιτήρια για να πάρει το λεωφορείο για να πάει. Να έχει αυτή τη δυνατότητα, η δημοκρατία είναι για όλους δηλαδή.

Κ. ΚΟΥΦΑΚΗΣ (epoli.gr) : Ευχαριστώ. Υπουργέ, μιλήσατε για λιγότερες σχέσεις μορφών εργασίας στο δημόσιο και ειδικότερα τη μετατροπή των συμβασιούχων σε αορίστου χρόνου. Έχουμε εκεί κάτι πιο συγκεκριμένο όσον αφορά τόσο τη διαδικασία όσο και χρονοδιάγραμμα εφαρμογής αυτού;

                        Και η ερώτηση στον Γενικό, ως Πρόεδρος της Επιτροπής για την αναθεώρηση του «Καλλικράτη». Μιλήσαμε για το ρόλο της Αποκεντρωμένης που πολλές φορές ήταν ασύμβατος σε σχέση με τους Δήμους και τις Περιφέρειες στον Α και στο Β βαθμό Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Υπάρχει κάποια σαφής πρόβλεψη όσον αφορά τη διακριτικότητα πλέον των ρόλων Δήμου και Περιφερειών; Σας ευχαριστώ πολύ.

Γ. ΠΟΥΛΑΚΗΣ: Ένα από τα βασικά που έχει μελετήσει και έχει καταθέσει προτάσεις η πρώτη θεματική ομάδα –  είναι εδώ ο κ. Σερμπέτης ο οποίος είχε και την ευθύνη και η κα Κολτσίδα η οποία είχε τη δεύτερη θεματική ομάδα για τη θεσμική λειτουργία της Τοπικής Αυτοδιοίκησης –  ένα από τα πρώτα στοιχεία τα οποία έχουν καταθέσει είναι αυτό το ξεκαθάρισμα των αρμοδιοτήτων ανάμεσα στο κεντρικό κράτος, στην Αποκεντρωμένη και στους δυο βαθμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης Α’ και Β’ βαθμού.

                        Θα ήθελα απλώς να πω μόνο αυτό: αν κατορθώναμε, σε πλήρη ανάπτυξη, να πετυχαίναμε το ξέμπλεγμα των αρμοδιοτήτων ανάμεσα σε αυτά τα τέσσερα επίπεδα, θα ήταν, δεν λέω μεγάλες λέξεις, αλλά μια μικρή επανάσταση στο θεσμό της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και μια βοήθεια προς τους πολίτες οι οποίοι τρέχουν από θεσμό σε θεσμό, για να μην πω από πόρτα σε πόρτα.

                        Όμως, στην ομιλία την οποία έκανα, σας είπα ότι αυτό επειδή χρειάζεται να έρθουμε και σε επαφή και με άλλα Υπουργεία, με όλα τα Υπουργεία αν εξαιρέσουμε το Εθνικής Άμυνας και το Εξωτερικών, διότι οι αρμοδιότητες είναι των άλλων Υπουργείων της κεντρικής Κυβέρνησης που παίρνει τμήμα της είτε η Αποκεντρωμένη ή η Τοπική Αυτοδιοίκηση, είναι μια δουλειά την οποία θα τη συνεχίσουμε ούτως ώστε αν περίπου από τις 10.000 αρμοδιότητες στην Τοπική Αυτοδιοίκηση κατορθώσουμε και κάνουμε τις 6-7.000 αρμοδιότητες να είναι ξεκάθαρα που ανήκουν, θα είναι μια μεγάλη προσφορά όχι μόνο της Επιτροπής, του Υπουργείου και της Κυβέρνησης που θα θεσμοθετήσει αυτό όλο το πακέτο.

                        Άρα η διακριτότητα είναι σαφής στόχευσή μας σε αυτή την αλλαγή.

ΥΠΟΥΡΓΟΣ: Αν και είναι ένα ξεχωριστό και μεγάλο θέμα αυτό που θέσατε και εγώ δεν το έθιξα εισαγωγικά αλλά καλά κάνετε και το ρωτάτε γιατί από ό,τι διαπίστωσα έχουμε και μια πρόσφατη δήλωση εκ μέρους του Αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, χτεσινή.

                        Εμείς λέμε το αυτονόητο. Ότι η πραγματικότητα ανθρώπων οι οποίοι απασχολούνται στο δημόσιο μέσω συνεχώς ανανεούμενων συμβάσεων επί δεκαετίες είναι μια προβληματική κατάσταση. Οι ίδιοι άνθρωποι στις ίδιες θέσεις, σε κρίσιμες θέσεις.

                        Γνωρίζουμε τι προβλέπει το Σύνταγμα και το σεβόμαστε ότι δεν μπορείς να μετατρέψεις συμβάσεις σε αορίστου χρόνου. Γνωρίζουμε τι λένε οι ευρωπαϊκές οδηγίες, το ευρωπαϊκό πλαίσιο ότι δεν μπορεί το κράτος να κάνει κατάχρηση της σύμβασης.

                        Άρα τι ζητάμε; Να προσπαθήσουμε σε εκείνες τις περιπτώσεις όπου υπάρχουν οι πραγματικές προϋποθέσεις να αποκαταστήσουμε την πραγματική εργασιακή σχέση. Θα το κάνουμε μόνοι μας ως Κυβέρνηση; Όχι. Λέμε όμως ότι αυτό πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο μιας πολιτικής πρωτοβουλίας σε διακομματικό επίπεδο, να καλέσουμε όλα τα Κόμματα και να τους πούμε «Το αναγνωρίζετε αυτό το πρόβλημα, που το δημιουργήσατε; Που μας το κληρονομήσατε εν πολλοίς;».

                        Αντ’ αυτού τι εισπράττουμε; «Πάτε να βάλετε τα δικά σας παιδιά»! Τι να κάνουμε που τα δικά μας παιδιά είναι μόνο 2 ετών και κάτι μήνες …! Όσο είναι η Κυβέρνηση, δεν έχουν μεγαλώσει ακόμη για να μπορέσουμε να τα διορίσουμε στο δημόσιο τα δικά μας παιδιά.

                        Και είναι πραγματικά ανάλγητο να διακρίνεις τους εργαζόμενους σε «δικούς σου και δικούς μας». Πρώτα απ’ όλα είναι εργαζόμενοι. Να διατηρείς χιλιάδες εργαζόμενους σε Δήμους και στο δημόσιο τομέα σε καθεστώς ομηρίας. Και κάθε φορά να αποκαλύπτεται το πραγματικό πρόσωπό σου και αυτό το αναφέρω για τον κ. Μητσοτάκη, για να λες ότι «θα απολυθούν». Χτες μίλησε για απόλυση. Το έχει κάνει. Υπήρξαν άνθρωποι που έμαθαν από την τηλεόραση ότι χάνουν τη θέση τους και που δεν ήταν κιόλας και σε καθεστώς συμβασιούχων.

                        Είναι εγκληματική, ανόητη, αντιεπιστημονική μια προσέγγιση που λέει ότι από εδώ υπάρχει ο ιδιωτικός τομέας και από εκεί υπάρχει ο δημόσιος. Αυτά έχουν καταρρεύσει, αυτά είναι τα μυθεύματα πριν το Μνημόνιο, ή στις αρχές του Μνημονίου για να προσπαθήσουν να μας πείσουν πόσο αναγκαίες είναι κάποιες πολιτικές.

                        Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι αν χάνεται μια θέση εργασίας στο δημόσιο, χάνεται αντίστοιχα κάποιος στον ιδιωτικό τομέα και το αντίστροφο. Όταν χάνεται μια θέση εργασίας στον ιδιωτικό τομέα συμπιέζεται το δημόσιο. Ας δούμε τις πραγματικές ανάγκες, ας δούμε τον σύγχρονο ρόλο ενός κράτους το οποίο πρέπει να καλύπτει πραγματικές ανάγκες, να παρέχει αξιόπιστες φτηνές υπηρεσίες προς τους πολίτες.

                        Ας δούμε πως μπορεί να συνυπάρξει με τον ιδιωτικό τομέα και να μην αναπαράγουμε νεοφιλελεύθερα στερεότυπα των προηγούμενων δεκαετιών που η υιοθέτησή τους μας οδήγησε στους σημερινούς αντικοινωνικούς νεοφιλελεύθερους μονόδρομους.

                        Τέτοιου είδους τοποθετήσεις ουσιαστικά κηρύσσουν τη λιτότητα. Θέλει να κρυφτεί ο κ. Μητσοτάκης, αλλά ο νεοφιλελευθερισμός δεν τον αφήνει.

Π. ΜΠΙΤΣΙΚΑ (ΒΗΜΑ): Ήθελα να ρωτήσω δυο τρία πράγματα: Πρώτον, οι αλλαγές αυτές που προτείνετε εισηγητικά, γίνονται σε περίοδο μνημονιακών πολιτικών. Ο κορσές αυτός ο μνημονιακός πόσο έχει επηρεάσει το να επιλέξετε  τελικά ή και στις προτάσεις που αναφέρονται, με το σκεπτικό της δημοσιονομικής στενότητας;

                        Δεύτερον, αν έχετε σκεφτεί και υπάρχει πρόταση για ψήφο σε αλλοδαπούς και κάτι ακόμη σε σχέση με τα δημοψηφίσματα, τοπικά δημοψηφίσματα ή αν υπάρχουν και σκέψεις σε κεντρικό επίπεδο, αλλαγών στο επίπεδο των δημοψηφισμάτων στην κεντρική πολιτική σκηνή.

ΥΠΟΥΡΓΟΣ:  Εμείς αναφερόμαστε τώρα για την Αυτοδιοίκηση  και όχι γενικότερα στο ρόλο των δημοψηφισμάτων,  όπου θεωρούμε ότι πράγματι  να έχουν το δικό τους ρόλο να παίζουν τα τοπικά δημοψηφίσματα. Πρέπει να ενθαρρύνουμε τη διαμόρφωση μιας τέτοια κουλτούρας  στην έννοια της τοπικής δημοκρατίας. Να την πλουτίσουμε με τέτοιου είδους πρακτικές.

                        Όσον αφορά για τους κατοίκους ευρωπαϊκών χωρών, επιτρέπεται η ψήφος αυτή τη στιγμή. Απλώς πρέπει να επεκταθεί και στις περιφερειακές εκλογές.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ:  (Ερώτηση εκτός μικροφώνου)

ΥΠΟΥΡΓΟΣ:  Αυτό είναι μια άλλη συζήτηση πολύ ενδιαφέρουσα που θα πρέπει  και αυτή να την εξετάσουμε, τί επιχειρήματα έχει και κάτω από ποιες προϋποθέσεις μπορεί να γίνει αυτό.

                        Όσον αφορά το βασικό ερώτημα που βάλατε αρχικά, προφανώς επηρεάζει τα μάλα η δημοσιονομική πολιτική που ασκείται τα τελευταία χρόνια. Επηρεάζει στη στελέχωση, υπάρχει υποστελέχωση των  Δήμων και ιδιαίτερα σε κάποιους Δήμους και μάλιστα  υπάρχει υποστελέχωση σε συγκεκριμένες  υπηρεσίες οι οποίες είναι απαραίτητες για να μπορέσει ένας δήμος ν’ ανταποκριθεί στα καθήκοντά του.

                        Και υπάρχει βεβαίως και αυτή η απώλεια των πόρων άνω του 60%, τα γνωρίζετε, τα έχετε γράψει αθροιστικά τα τελευταία χρόνια. Δε μπορείς να μην τα λάβεις αυτά υπ’ όψιν σου αλλά δε μπορείς στο όνομα αυτών των μεγάλων δυσκολιών να μην επιχειρήσεις τελικά να βελτιώσεις πράγματα, να σχεδιάσεις  και να λειτουργήσεις. Θα ήταν δηλαδή μια παραίτηση η οποία δε θα είχε νόημα να το κάνουμε.

                        Άρα χωρίς να μπω στον πειρασμό να σχολιάσω τη γενικότερη οικονομική πολιτική και τις προσπάθειες που κάνει η κυβέρνηση, λαμβάνοντας αυτά υπ’ όψιν κοιτάμε να δούμε  πώς θ’ αξιοποιήσουμε και το τελευταίο ευρώ που πηγαίνει στην Αυτοδιοίκηση με τον πιο αποτελεσματικό τρόπο και με την πιο χρηστή διαχείριση. Κι αυτό μετράει.

                        Δηλαδή αν ανατρέξουμε στο παρελθόν και δούμε πόσα χρήματα έχουν περάσει από τα χέρια της Αυτοδιοίκησης και τί άφησαν, τί αποτέλεσμα είχαν, νομίζω ότι θα οδηγηθούμε σε  αρνητικά συμπεράσματα.

Κ. ΠΟΥΛΑΚΗΣ: Αν μου επιτρέπει ο Υπουργός, είπε πολύ ορθά ότι  οι πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης ψηφίζουν ήδη στις δημοτικές και το επεκτείνει  η πρόταση της Επιτροπής και στις περιφερειακές εκλογές. Απλώς θα ήθελα να εδώ, απασχόλησε τη θεματική ομάδα τη δεύτερη που ασχολείται μ’ αυτό το θέμα και για πολίτες οι οποίοι είναι εκτός των 27 χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά υπάρχει απόφαση του ΣτΕ το οποίο θεωρεί ότι είναι αντισυνταγματικό και δε μπορούν να παίρνουν μέρος στις εκλογές, παρ’ όλο που μας απασχόλησε. Άρα μιλάμε για συνταγματική αναθεώρηση και ούτω καθ’ εξής.

Χ. ΒΟΥΖΑΣ («aftodioikisi.gr»): Μια διευκρίνιση απλώς ήθελα, το έθιξε ο συνάδελφος ο κ. Σκουφάκης, το θέμα των συμβασιούχων, επειδή δεν το είπατε εσείς δε ρώτησα κάτι. Απλώς ήθελα να ρωτήσω το εξής: Επειδή σας άκουσα πριν από μερικές μέρες, νομίζω προχθές σε μια συνέντευξή σας στο ραδιόφωνο της ΕΤ, στο Πρώτο Πρόγραμμα,  να λέτε ότι δεν είναι θέμα ενός μήνα, είναι θέμα μερικών μηνών, ήθελα να μου πείτε αν υπάρχει κάποιο συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα στο να λυθεί το θέμα των συμβασιούχων, δηλαδή μετατροπή σε αορίστου χρόνου, δεν ξέρω πώς ακριβώς θα γίνει και ποια θα είναι η διαδικασία.

                        Δηλαδή θα καλέσετε τα κόμματα να έρθουν να συζητήσουν, να φτιάξετε μια Επιτροπή; Το λέω για να είμαστε και ρεαλιστές, η Νέα Δημοκρατία ούτως ή άλλως έχει μια αρνητική στάση  απ’ ό,τι φαίνεται και με βάση τις χθεσινές  δηλώσεις  του αρχηγού της. Τί περιμένετε απ’ αυτή τη διακομματική πρόσκληση που κάνετε; Πώς θα γίνει αυτή η διαδικασία; Γιατί αγωνιούν αυτοί οι άνθρωποι, καταλαβαίνετε.

ΥΠΟΥΡΓΟΣ:  Κατ’ αρχήν περιμένουμε η Νέα Δημοκρατία να καταλάβει το πρόβλημα και να πάψει να κάνει  φθηνή αντιπολίτευση. Ας έρθει λοιπόν με τα επιχειρήματά της και να πει ότι εν πάση περιπτώσει θεωρεί ότι αυτές οι σκέψεις που έχουμε, αυτή η προσπάθεια την οποία σας λέω να τη συμφωνήσουμε, να συμφωνήσουμε τον τρόπο που θα το αντιμετωπίσουμε, και να δούμε και ποιος θα είναι αυτός ο οποίος θα καταγράψει και θα επιλέξει τις περιπτώσεις των συμβασιούχων που πράγματι έχουν μια διαφορετική σχέση εργασίας από αυτή που την ονομάζουμε σύμβαση, ανανεούμενη σύμβαση.  Και γι’ αυτό δε μιλάμε για νέες προσλήψεις. Είναι εντελώς λάθος. Γι’ αυτό δε μιλάμε για νέες επιβαρύνσεις. Αυτοί οι άνθρωποι αμείβονται εδώ και πάρα πολύ καιρό.

                        Μια τέτοια προσέγγιση λοιπόν έρχεται να ξεκαθαρίσει το τοπίο, να  ορθολογικοποιήσει την κατάσταση, να βρούμε ίσως πιο σφιχτούς όρους χρήσης του όρου και της φόρμουλας της σύμβασης. Αλλά όλα αυτά  είναι ζητήματα τα οποία θα πρέπει να καθίσουμε στο τραπέζι και να τα κουβεντιάσουμε και να πάρει ο καθένας πια τη δική του ευθύνη απέναντι στα προβλήματα.

                        Ποιος θα μπορούσε να κάνει αυτή την πιστοποίηση αν θέλετε των σχέσεων εργασίας; Θα μπορούσε να είναι η κυβέρνηση; Εγώ λέω να μην το κάνει η κυβέρνηση. Να βρούμε έναν ανεξάρτητο Οργανισμό να το κάνει, να είναι το ΑΣΕΠ. Αυτό όμως επαναλαμβάνω ότι είναι μια πρόκληση. Είναι μια πρόκληση και εν πάση περιπτώσει θεωρώ και μια βαθιά αναγκαιότητα.

                        Δε μιλάμε λοιπόν αυτή τη στιγμή για νέες προσλήψεις, το αντιλαμβάνεστε, άλλωστε για τον αριθμό των συμβασιούχων που σήμερα απασχολούνται, μια τέτοια λύση που θα τους θεωρούσε ως νέες προσλήψεις στο Δημόσιο θα χτύπαγε πάνω στον κανόνα του 1 προς 4 που ισχύει.

                        Σας ευχαριστούμε πολύ.

Συνέντευξη Κ. Πουλάκη στην εφημερίδα «Το Χωνί» : «Ο Μητσοτάκης παραμένει ο πιο πιστός υποστηρικτής του Σόιμπλε»

Τη στάση του προέδρου της ΝΔ στηλιτεύει ο γενικός γραμματέας του υπουργείου Εσωτερικών αναφέροντας πως «το πρόγραμμα της ΝΔ είναι το μνημόνιο διαρκείας» και ότι «κεντρικό σύνθημα του κ. Μητσοτάκη είναι, τελικά, το ‘βάστα Σόιμπλε’ » .

«Η στάση ορισμένων αξιωματούχων έναντι της Ελλάδας δείχνει ότι κάποιοι αντιλαμβάνονται την Ευρώπη ως ‘γερμανικό τσιφλίκι’ » , τονίζει μιλώντας στο «Χωνί» , ο γενικός γραμματέας του υπουργείου Εσωτερικών, Κώστας Πουλάκης. Συμπληρώνει, μάλιστα, ότι «αν κάποιος είναι απομονωμένος σ
ήμερα στην Ευρώπη, αυτός είναι ο κ. Σόιμπλε και όχι η ελληνική κυβέρνηση
» .

Ολόκληρη η συνέντευξη του Κ. Πουλάκη :

-Πόσο «νερό στο κρασί της» είναι διατεθειμένη να βάλει η κυβέρνηση ώστε να κλείσει η δεύτερη αξιολόγηση;

Η κυβέρνηση έχει διαμηνύσει σε όλα τα επίπεδα ότι από την πλευρά της έχει εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της από τη συμφωνία και αναμένει το ίδιο να κάνουν και οι εταίροι μας. Έχουμε ξεκαθαρίσει ότι δεν πρόκειται να ληφθούν επιπλέον μέτρα, ούτε να υποχρεωθούμε σε κάτι πέραν όσων έχουμε ήδη δεσμευτεί το περασμένο καλοκαίρι. Άλλωστε, υπενθυμίζω ότι η κυβέρνηση έχει αποκρούσει και την περασμένη άνοιξη, πριν την ολοκλήρωση της πρώτης αξιολόγησης, τις ίδιες παράλογες απαιτήσεις του ΔΝΤ, που και τότε ζητούσε 3,6 δις μέτρα.

%cf%87%cf%89%ce%bd%ce%b91-Θεωρείτε πως το σενάριο περί Grexit είναι υπαρκτό για τον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε;

Δεν ξέρω τι μπορεί να έχει στο μυαλό του ο κ. Σόιμπλε ή οποιοσδήποτε άλλος. Είναι, άλλωστε, προφανές εδώ και καιρό ότι η στάση ορισμένων αξιωματούχων έναντι της Ελλάδας, υπαγορεύεται είτε από ιδεολογική εμμονή στον ακραίο νεοφιλελευθερισμό είτε από προσωπικές και πολιτικές επιδιώξεις τους στο εσωτερικό των χωρών τους. Μία στάση που είναι ανεύθυνη πρωτίστως εναντίον της ίδιας της σταθερότητας και της συνοχής της Ένωσης, καθώς δεν σέβεται τις αρχές και τους κανόνες βάσει των οποίων αυτή λειτουργεί, αλλά αντιλαμβάνεται την Ευρώπη ως γερμανικό «τσιφλίκι».

Ευτυχώς, θα έλεγα, το μεγαλύτερο μέρος της ευρωπαϊκής ηγεσίας τηρεί τελείως διαφορετική στάση. Αρκεί να υπενθυμίσω ότι απέναντι στην πρόσφατη μονομερή προσπάθεια του κ. Σόιμπλε να θέσει βέτο στα κοινωνικά μέτρα που πήρε η κυβέρνηση και να «παγώσει» τα βραχυπρόθεσμα μέτρα για το χρέος, διαμορφώθηκε μία ευρύτατη στήριξη στην Ελλάδα μέσα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο από τις δυνάμεις των Σοσιαλιστών, της Αριστεράς και των Πράσινων, αλλά και με τις παρεμβάσεις του γάλλου προέδρου κ. Ολάντ, του γάλλου ΥΠΟΙΚ κ. Σαπέν, του ευρωπαίου επιτρόπου οικονομικών κ. Μοσκοβισί, του επικεφαλής των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών κ. Πιτέλα, του προέδρου του Ευρωκοινοβουλίου κ. Σουλτς κ.λπ. Συνεπώς, έχω τη γνώμη ότι αν κάποιος είναι απομονωμένος σήμερα στην Ευρώπη αυτός είναι ο κ. Σόιμπλε και όχι η ελληνική κυβέρνηση.

-Μετά την πρόσφατη εξαγγελία του Αλέξη Τσίπρα για παροχή βοηθήματος στους χαμηλοσυνταξιούχους και τη στήριξη των νησιωτών μας με τη διατήρηση του χαμηλού ΦΠΑ, να περιμένουμε κι άλλες αποφάσεις υπέρ των αδυνάτων;

%cf%87%cf%89%ce%bd%ce%b93Είναι δεδομένο. Άλλωστε, έχουμε δεσμευτεί – και έχουμε πετύχει να περιλαμβάνεται και στη συμφωνία με τους δανειστές – πως αν η χώρα υπερκαλύπτει τους στόχους για πρωτογενές πλεόνασμα, όπως πετύχαμε φέτος, το επιπλέον θα διανέμεται στις πιο ευάλωτες κοινωνικές ομάδες. Είναι ένα στοιχείο που μπορεί πέρυσι το καλοκαίρι, μέσα στον καταιγισμό των εξελίξεων, να πέρασε «στα ψιλά», έχει όμως μεγάλη αξία. Για πρώτη φορά οι πολίτες βλέπουν πως ό,τι εξοικονομούμε από την εξυγίανση των δημοσιονομικών της χώρας δεν πάει ολόκληρο στο «βαρέλι» του χρέους, αλλά επιστρέφει στους ίδιους, και μάλιστα σε μία αναδιανεμητική λογική.

Όσο βελτιώνεται, λοιπόν, η δημοσιονομική κατάσταση της χώρας, θα διευρύνονται και τα μέτρα υπέρ των πιο αδύναμων συμπολιτών μας. Και αυτό είναι η βασική μας, αν θέλετε, διαφορά με τη Νέα Δημοκρατία. Εμείς παλεύουμε να βγούμε από την κρίση με την ελληνική κοινωνία όρθια.

-Πώς σχολιάζετε τη στάση της ΝΔ στην ονομαστική ψηφοφορία που ζήτησε ο πρωθυπουργός σχετικά με τα μέτρα στήριξης των χαμηλοσυνταξιούχων;

Τη στιγμή που όλη η Ευρώπη συνασπιζόταν, όπως ανέφερα, στο πλευρό της Ελλάδας, υπερασπιζόμενη το αυτονόητο δικαίωμα μίας χώρας που παραμένει κυρίαρχη να υλοποιεί πολιτικές στήριξης των πιο αδύναμων πολιτών της, ειδικά μάλιστα όταν δεν παραβιάζει όσα έχει συμφωνήσει σε διεθνές επίπεδο, ο κ. Μητσοτάκης επέλεξε να παραμείνει ο μόνος και ο πιο πιστός υποστηρικτής του κ. Σόιμπλε, πηγαίνοντας κόντρα στην ελληνική κοινωνία.

Δυστυχώς, η επιλογή να ψηφίσει «παρών» στα μέτρα στήριξης των χαμηλοσυνταξιούχων δεν είναι μία μεμονωμένη άτυχη στιγμή της ΝΔ. Τόσο η πρόσφατη δήλωση του κ. Γεωργιάδη ότι αν γίνει κυβέρνηση η ΝΔ θα κάνει όλα όσα της ζητούν οι δανειστές και κάτι παραπάνω, όπως και όσα έχει πει κατά καιρούς τόσο ο πρόεδρος όσο και άλλα κεντρικά στελέχη της ΝΔ, είναι ενδεικτικά της απόλυτης ταύτισης της αξιωματικής αντιπολίτευσης με τους σκληρότερους κύκλους των δανειστών. Αποδεικνύεται αυτό που έχουμε πει πολλές φορές, ότι αν για το ΣΥΡΙΖΑ το μνημόνιο ήταν μία αναγκαστική και προσωρινή υποχώρηση, το πρόγραμμα της ΝΔ είναι το μνημόνιο διαρκείας. Κεντρικό σύνθημα του κ. Μητσοτάκη είναι, τελικά, το «βάστα Σόιμπλε».

%cf%87%cf%89%ce%bd%ce%b92-«Διαβάζετε» εδώ και πάρα πολλά χρόνια τις δημοσκοπήσεις. Αν αφήσουμε εκτός τα αποτελέσματα για την πρόθεση ψήφου, σε ποια στοιχεία των μετρήσεων πρέπει να επικεντρώσουμε;

Ένα σημαντικό, κατά τη γνώμη μου, στοιχείο είναι το εξαιρετικά υψηλό ποσοστό της αδιευκρίνιστης ψήφου. Το προς τα πού θα στραφεί αυτό το 25-35% του εκλογικού σώματος θα παίξει, όπως αντιλαμβάνεστε, καθοριστικό ρόλο.

Όλα τα στοιχεία μέχρι στιγμής δείχνουν ότι η αδιευκρίνιστη ψήφος προέρχεται κυρίως από ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ. Ψηφοφόρους οι οποίοι εύλογα προβληματίζονται μετά από το συμβιβασμό στον οποίο υποχρεώθηκε η κυβέρνηση το περασμένο καλοκαίρι, δεν μετατοπίζονται όμως προς άλλα κόμματα. Δίνουν ακόμα, όχι ακριβώς τη στήριξη, αλλά οπωσδήποτε την ανοχή τους στον ΣΥΡΙΖΑ, τον οποίο θα κρίνουν ανάλογα με το πώς θα κυβερνήσει και το κατά πόσο θα καταφέρει να υλοποιήσει – εκτός από τη συμφωνία – και πτυχές του δικού του προγράμματος.

Επίσης, είναι σημαντικό το γεγονός ότι – όπως δείχνουν οι δείκτες της συσπείρωσης, αλλά και της διαχρονικής εξέλιξης της πρόθεσης ψήφου – η Νέα Δημοκρατία και ο Κ. Μητσοτάκης έχουν εξαντλήσει τα εκλογικά τους περιθώρια και δεν εμφανίζουν περαιτέρω δυναμική.

Βάσει όλων αυτών, έχω τη γνώμη ότι το εκλογικό αποτέλεσμα είναι κάθε άλλο παρά δεδομένο. Άλλωστε, βρισκόμαστε ακόμα δυόμιση χρόνια πριν τις εκλογές, επομένως θα μεσολαβήσουν πολλές πολιτικές εξελίξεις μέχρι τότε.

-Αυτές τις ημέρες διεξάγεται το συνέδριο του Κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς. Τι αντιτάσσει ο ΣΥΡΙΖΑ και η ευρωπαϊκή Αριστερά σε αυτή την κρίσιμη περίοδο στην οποία έχει εισέλθει η Ευρώπη;

Η Ευρώπη σήμερα κλυδωνίζεται, όπως δείχνουν τα πρόσφατα δημοψηφίσματα στη Βρετανία και την Ιταλία, αλλά και η άνοδος της ακροδεξιάς σε πολλές χώρες (Γαλλία, Αυστρία κ.ά.).

Ο ΣΥΡΙΖΑ και η Ευρωπαϊκή Αριστερά συνολικά είχαν προειδοποιήσει εδώ και πολύ καιρό για τους κινδύνους που κρύβει η γενικευμένη δυσαρέσκεια που αισθάνονται οι πολίτες απέναντι στην κυρίαρχη πολιτική εντός Ευρώπης. Η Ευρωπαϊκή Ένωση, που ξεκίνησε ως μία κοινή προσπάθεια των ευρωπαϊκών λαών να συμβιώσουν με ειρήνη και αλληλεγγύη μεταξύ τους, ως μία εγγύηση σταθερότητας και, κυρίως, ευημερίας, σήμερα τείνει να μετατραπεί στο αντίθετο.

Γι’ αυτό, άλλωστε, η προσπάθειά μας είναι σήμερα να διαμορφώσουμε μία ευρύτατη πολιτική και κοινωνική συμμαχία που θα πετύχει την αλλαγή πορείας της Ευρώπης. Που θα διεκδικήσει και θα επιβάλλει, αν θέλετε, τον τερματισμό της λιτότητας και την υλοποίηση πολιτικών που θα προάγουν τη δημοκρατία, την αλληλεγγύη, την κοινωνική προστασία και της δίκαιη ανάπτυξη, ενώ θα σέβονται και θα διευρύνουν τα δικαιώματα των πολιτών και των εργαζομένων.

-Έχετε δηλώσει ότι επιδιώκετε τη «ριζοσπαστική μεταρρύθμιση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης». Ποιες αλλαγές θα μπορούσαν να εφαρμοστούν άμεσα και να βελτιώσουν τη λειτουργία δήμων – περιφερειών;

Οι προτάσεις μας κινούνται κυρίως γύρω από τους εξής άξονες : πρώτον, την ενίσχυση της δημοκρατίας και της συλλογικής και συμμετοχικής διακυβέρνησης των Ο.Τ.Α., δεύτερον, την βελτίωση της καθημερινότητας των πολιτών, μέσα από την αύξηση της αποτελεσματικότητας στη λειτουργία των Δήμων και των Περιφερειών, σε διοικητικό και οικονομικό επίπεδο και, τρίτον, τον πρωταγωνιστικό ρόλο που οφείλει να παίξει η αυτοδιοίκηση στον οικονομικό και κοινωνικό στόχο της δίκαιης ανάπτυξης.

Πρόκειται για εκτεταμένες αλλαγές για την αναλυτική παρουσίαση των οποίων θα χρειαζόταν μία ολόκληρη συνέντευξη. Θα ήθελα, ωστόσο, να επισημάνω δύο στοιχεία. Πρώτον – σε αντίθεση με την εικόνα που επιχειρείται να διαμορφωθεί – η μεταρρύθμιση που προωθούμε περιλαμβάνει μεν και αλλαγή του εκλογικού συστήματος, με καθιέρωση της απλής αναλογικής, σε καμία όμως περίπτωση δεν εξαντλείται σε αυτό. Και δεύτερον, προκειμένου να μην υπάρξει κανένας αιφνιδιασμός, όλη η μεταρρύθμιση συζητείται στο πλαίσιο ειδικής επιτροπής του Υπουργείου, με τη συμμετοχή όλων των φορέων της Αυτοδιοίκησης. Είμαστε λοιπόν αισιόδοξοι ότι μέσα στο αμέσως επόμενο διάστημα θα έχουμε καταλήξει σε μία συνεκτική πρόταση που θα λειτουργήσει προωθητικά για το θεσμό της Αυτοδιοίκησης στη χώρα μας.

Συνέντευξη στο news247 : Δεν ήρθαμε για να νεκραναστήσουμε το παρελθόν

Συνέντευξη στη Βίκυ Σαμαρά
07_poulakis
Ο γγ του υπουργείου Εσωτερικών και μέλος της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ Κώστας Πουλάκης συμμετέχει στο διάλογο του News247 για το ΣΥΡΙΖΑ εν όψει του συνεδρίου. Τάσσεται υπέρ του ανοίγματος, αλλά διαμηνύει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δε θέλει όσους επιδιώκουν να είναι κοντά στην εκάστοτε εξουσία

«Δεν ήρθαμε να νεκραναστήσουμε το παρελθόν”, τονίζει ο γενικός γραμματέας του υπουργείου Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης και μέλος της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ Κώστας Πουλάκης, συμμετέχοντας στο διάλογο του News247 για το ΣΥΡΙΖΑ με αφορμή το συνέδριο.

Προσθέτει πάντως: “Προφανώς δεν πετάμε τίποτα από τις θετικές, προοδευτικές παρακαταθήκες της δημοκρατικής παράταξης”, αλλά σημειώνει ότι: “Οι πολίτες μας εμπιστεύτηκαν στις τελευταίες εκλογές, παρά την αναγκαστική αναδίπλωση του καλοκαιριού του 2015, γιατί είδαν στο ΣΥΡΙΖΑ το «νέο», το φορέα που θέλει και μπορεί να ανανεώσει την ελληνική πολιτική ζωή, τόσο σε επίπεδο ουσίας, όσο και σε επίπεδο συμβόλων και προσώπων.”

Δηλώνει λοιπόν ότι: “Ο ΣΥΡΙΖΑ ούτε είναι, ούτε πρέπει και – θα προσέθετα – ούτε μπορεί να γίνει ΠΑΣΟΚ. Γιατί σε μια τέτοια περίπτωση, θα έχει και την τύχη του ΠΑΣΟΚ” και πως: “Δεν υπάρχει κανένας λόγος και καμία περίπτωση να γίνει ο ΣΥΡΙΖΑ ο δρόμος για να επιστρέψουν στο προσκήνιο πρόσωπα φθαρμένα, που οι ίδιοι οι πολίτες έχουν απορρίψει.”

Ο κ.Πουλάκης τάσσεται υπέρ της διεύρυνσης με νέα μέλη από “τη μεγάλη προοδευτική κοινωνική συμμαχία που στήριζε και στηρίζει το ΣΥΡΙΖΑ”, τονίζει όμως ότι: “Δεν ισχύει, όμως, το ίδιο για όσους επιδιώκουν απλώς να είναι κοντά στην εκάστοτε «εξουσία»”.

Ως προς το ερώτημα των τάσεων, ζητά “να διακρίνουμε τους μηχανισμούς, που συγκροτούνται με ιδιοτελή κριτήρια και έχουν ως αντικείμενο την νομή της εσωκομματικής και, εν μέρει, της κυβερνητικής εξουσίας, από το αδιαπραγμάτευτο δικαίωμα των μελών και των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ να συζητούν συλλογικά, ανοιχτά και δημοκρατικά και να εκφράζουν ελεύθερα τις απόψεις τους.”

Η αριστερά δε μιλάει γενικά και αόριστα για ανάπτυξη, αλλά για δίκαιη ανάπτυξη, επισημαίνει ο γενικός γραμματέας του υπουργείου Εσωτερικών, τονίζοντας πως “δεν αρκεί η ευημερία των αριθμών, αν δεν μεταφράζεται και σε ευημερία των ανθρώπων.”

Αυτό κατά τον κ.Πουλάκη μεταφράζεται σε δημιουργία πολλών και σταθερών θέσεων εργασίας, με σεβασμό στα κατοχυρωμένα δικαιώματα των εργαζομένων και σε αρμονία με το οικονομικό, κοινωνικό και φυσικό περιβάλλον.

Οι απαντήσεις του Κώστα Πουλάκη στα επτά ερωτήματα του News247 έχουν ως εξής:

1. Πως βλέπετε το χώρο της αριστεράς και τη χώρα σε δέκα χρόνια; Ποια πέντε πράγματα θα μπορεί ο ΣΥΡΙΖΑ να πει ότι άλλαξε, παρά την υποχώρηση του τρίτου μνημονίου;

Ο ΣΥΡΙΖΑ κλήθηκε να πρωταγωνιστήσει μέσα σε ένα πρωτόγνωρο, ρευστό και εξαιρετικά πυκνό πολιτικά σκηνικό, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και σε όλη την Ευρώπη. Στόχος μας είναι, μέσα από δύσβατα μονοπάτια, να χαράξουμε μία νέα, αριστερή και προοδευτική πορεία για τη χώρα και όχι για να δικαιώσουμε τις παλιές, δεξιές διαδρομές. Και οι είκοσι πρώτοι μήνες της διακυβέρνησής μας το αποδεικνύουν.

Ο επώδυνος συμβιβασμός που υποχρεωθήκαμε να κάνουμε δεν είναι παρά μία αναγκαστική παράκαμψη στην πορεία μας, κάτι το οποίο έχει ήδη αντιληφθεί η πλειοψηφία της κοινωνίας, γι’ αυτό και επέλεξε να μας ξαναδώσει την εμπιστοσύνη της. Πλέον, με αφετηρία το Συνέδριό μας, έχει έρθει η ώρα να δούμε πέρα και πάνω από τον ορίζοντα του «μνημονίου» και να σχεδιάσουμε την «επόμενη μέρα», την εικόνα που θέλουμε για τη χώρα μας μετά το 2019 και το τέλος του προγράμματος.

Αποσκοπούμε, λοιπόν, σε έναν ριζικού χαρακτήρα, δομικό μετασχηματισμό, που – αν πετύχουμε – θα έχει αλλάξει άρδην τη φυσιογνωμία και της χώρας μέσα στα επόμενα χρόνια. Αιχμές μιας τέτοιας προσπάθειας, μέσω των οποίων ο ΣΥΡΙΖΑ θα αφήσει το στίγμα του, θα έλεγα ότι είναι οι εξής :

Πρώτον, η εμβάθυνση της Δημοκρατίας, ώστε ο λαός να καταστεί κύριος της ζωής του. Ήδη, υπενθυμίζω, έχουμε ξεκινήσει τη συζήτηση για τη συνταγματική αναθεώρηση, που θα αποτελέσει σταθμό, όχι μόνο λόγω του περιεχομένου της, αλλά και λόγω των πρωτότυπων συμμετοχικών δημοκρατικών διαδικασιών μέσω των οποίων θα προκύψει.

Δεύτερον, η ορατή βελτίωση της καθημερινότητας των πολιτών, μέσα από τη δημιουργία σύγχρονων και αποτελεσματικών διοικητικών δομών. Η Αριστερά είναι ο κατεξοχήν χώρος που μπορεί να φέρει αυτή την «επανάσταση του αυτονόητου», γιατί έχει τη βούληση για ρήξεις και μεγάλες θεσμικές τομές, όπως αυτές που βρίσκονται σε εξέλιξη στη Δημόσια Διοίκηση και την Τοπική Αυτοδιοίκηση, και κυρίως γιατί βρίσκεται φύσει και θέσει δίπλα στους απλούς ανθρώπους. Γι’ αυτό, θεωρώ ότι θα πρέπει να θέσουμε την καθημερινότητα στο κέντρο της πολιτικής ατζέντας.

Τρίτον, η αποφασιστική καταπολέμηση της διαφθοράς και η οριστική ρήξη με τις «τριγωνικές» σχέσεις διαπλοκής που στήριξαν το παλιό σύστημα εξουσίας, αλλά κυρίως η εγκαθίδρυση θεσμών που θα εξασφαλίζουν στο διηνεκές τη διαφανή λειτουργία του κράτους. Είναι προφανές ότι το στοιχείο αυτό έχει ενοχλήσει πολλούς και πολύ, γι’ αυτό και η σημερινή κυβέρνηση δέχεται έναν άνευ προηγουμένου πόλεμο με ανοίκεια μέσα.

Τέταρτον, η στήριξη των πιο αδύναμων κοινωνικών στρωμάτων, στοιχείο σύμφυτο με την έννοια της Αριστεράς,. Η ανάσχεση της ανθρωπιστικής κρίσης κατείχε κεντρική θέση στο πρόγραμμά μας ήδη από το 2012 και στοχοποιήθηκε ιδιαίτερα από τις πολιτικές εκείνες δυνάμεις που αντιλαμβάνονται την κοινωνία ως ζούγκλα. Στον ενάμιση χρόνο της διακυβέρνησής μας πήραμε μέτρα που ανακούφισαν όσους βρισκόταν αντιμέτωποι με την ακραία φτώχεια, εξασφάλισαν τα βασικά αγαθά σε όλα τα νοικοκυριά και στήριξαν τους άνεργους, τους άπορους, τους ανασφάλιστους, αλλά και τους πρόσφυγες που βρέθηκαν στη χώρα μας κυνηγημένοι κατά χιλιάδες, κινητοποιώντας πόρους και ανθρώπινο δυναμικό στην κατεύθυνση αυτή.

Τέλος, η αυτονόητη υλική προϋπόθεση για όλα τα παραπάνω, η επίτευξη θετικών ρυθμών ανάπτυξης, με σαφές κοινωνικό και περιβαλλοντικό πρόσημο, που συγκροτεί αυτό που συνοπτικά ονομάσαμε “δίκαιη ανάπτυξη”. Τα στοιχεία από τον προϋπολογισμό του 2017, αλλά και τις μεσοπρόθεσμες προβλέψεις είναι ενθαρρυντικά και οφείλονται σε μεγάλο βαθμό στο γεγονός ότι η κυβέρνηση πέτυχε σαφώς χαμηλότερους στόχους δημοσιονομικής προσαρμογής, σε σχέση με τα προηγούμενα συμφωνηθέντα, προκειμένου να έχουμε τη δυνατότητα να κινητοποιήσουμε πόρους σε αναπτυξιακές παρεμβάσεις.

2. Ποιο πρέπει να είναι το ιδεολογικό στίγμα του ΣΥΡΙΖΑ; Εφόσον αριστερό είναι ό,τι φέρνει ανάπτυξη, μία επένδυση που δημιουργεί θέσεις εργασίας, αλλά καταστρέφει το περιβάλλον είναι θεμιτή για παράδειγμα;

Κατ’ αρχάς, θα πρέπει να θυμίσω ότι η Αριστερά ουδέποτε μιλούσε γενικώς και αορίστως για “ανάπτυξη”. Αντίθετα, διαχρονικά επιμέναμε ότι δεν αρκεί η ευημερία των αριθμών, αν δεν μεταφράζεται και σε ευημερία των ανθρώπων. Γι’ αυτό άλλωστε, παρουσιάζοντας την εθνική αναπτυξιακή στρατηγική με ορίζοντα το 2020, ο πρωθυπουργός έθεσε στο επίκεντρο την έννοια της “δίκαιης ανάπτυξης”. που επιμερίζει δίκαια τόσο τα βάρη και τις επιπτώσεις της, όσο και τα οφέλη που προκύπτουν από αυτή. Με άλλα λόγια, “δίκαιη” είναι η ανάπτυξη που, πρώτον, παράγει υψηλή κοινωνική προστιθέμενη αξία, μέσω της δημιουργίας πολλών και σταθερών θέσεων εργασίας, με σεβασμό στα κατοχυρωμένα δικαιώματα των εργαζομένων, δεύτερον, λειτουργεί αρμονικά και σε συνέργειες με το σύνολο των οικονομικών δραστηριοτήτων κάθε περιοχής, τρίτον, έχει ως γνώμονα την κάλυψη των βασικών αναγκών της κοινωνίας και, επομένως, στρέφεται σε αντίστοιχους τομείς και, βέβαια, σέβεται το φυσικό και πολιτιστικό περιβάλλον, παρόν και μελλοντικό, με την έννοια της βιωσιμότητας και της αειφορίας.

3. Είναι ή πρέπει να γίνει ο ΣΥΡΙΖΑ το νέο ΠΑΣΟΚ;

Ο ΣΥΡΙΖΑ ούτε είναι, ούτε πρέπει και – θα προσέθετα – ούτε μπορεί να γίνει ΠΑΣΟΚ. Γιατί σε μια τέτοια περίπτωση, θα έχει και την τύχη του ΠΑΣΟΚ. Άλλωστε, ο όρος «ΠΑΣΟΚοποίηση» έχει καθιερωθεί διεθνώς για να περιγράψει τον κίνδυνο κατάρρευσης που αντιμετωπίζει η Σοσιαλδημοκρατία σε όλες τις χώρες, λόγω της στρατηγικής της ταύτισης με την ακραία νεοφιλελεύθερη Δεξιά.

Και βέβαια, τα αίτια της θεαματικής κατάρρευσης του ΠΑΣΟΚ, εκτός των στρατηγικών οικονομικών, κοινωνικών και πολιτικών του επιλογών, θα πρέπει να αναζητηθούν και αλλού. Ενώ τα πρώτα χρόνια της παρουσίας του στην ελληνική πολιτική σκηνή το ΠΑΣΟΚ κατάφερε να εκφράσει το ριζοσπαστισμό, τις δημοκρατικές διεκδικήσεις και το αίτημα για μεγάλες προοδευτικές τομές της ελληνικής κοινωνίας, στην πορεία, η πολιτική κουλτούρα την οποία προέβαλε, το ήθος και το ύφος της εξουσίας που καλλιέργησε, είχε ως αποτέλεσμα να είναι πλέον ταυτισμένο στη συνείδηση των πολιτών με τις μεγαλύτερες παθογένειες που κληροδότησε στη χώρα ο παραδοσιακός «δικομματισμός» : πελατειακές λογικές, λαϊκισμός, διαπλοκή, λαφυραγώγηση του κράτους, κομματοκρατία, αναξιοκρατία.

Κατηγορηματικά, λοιπόν, θα έλεγα ότι δεν ήρθαμε να νεκραναστήσουμε το παρελθόν. Προφανώς δεν πετάμε τίποτα από τις θετικές, προοδευτικές παρακαταθήκες της δημοκρατικής παράταξης. Όμως δεν ξεχνάμε ότι οι πολίτες μας εμπιστεύτηκαν στις τελευταίες εκλογές, παρά την αναγκαστική αναδίπλωση του καλοκαιριού του 2015, γιατί είδαν στο ΣΥΡΙΖΑ το «νέο», το φορέα που θέλει και μπορεί να ανανεώσει την ελληνική πολιτική ζωή, τόσο σε επίπεδο ουσίας, όσο και σε επίπεδο συμβόλων και προσώπων. Επομένως, δεν υπάρχει κανένας λόγος και καμία περίπτωση να γίνει ο ΣΥΡΙΖΑ ο δρόμος για να επιστρέψουν στο προσκήνιο πρόσωπα φθαρμένα, που οι ίδιοι οι πολίτες έχουν απορρίψει.

4. Ποια πρέπει να είναι η σχέση του ΣΥΡΙΖΑ με τη σοσιαλδημοκρατία στην Ελλάδα και την Ευρώπη; Πρέπει να ενταχθεί στη Σοσιαλιστική Διεθνή; Και πως είναι σύμμαχοι οι Ευρωπαίοι σοσιαλδημοκράτες, όταν ο Φρανσουά Ολάντ στα εργασιακά έχει εφαρμόσει πολύ πιο σκληρά μέτρα από αυτά που ζητούνται από την Ελλάδα;

Καταρχήν, η συζήτηση για τη σχέση Αριστεράς και Σοσιαλδημοκρατίας ανατρέχει αιώνες πίσω, ήδη από την εποχή του Μαρξ. Ωστόσο, σαφέστατα σήμερα αποκτά νέα επικαιρότητα, ενόψει της σφοδρής επίθεσης που δέχονται και οι ελάχιστες κοινωνικές κατακτήσεις και της ανάγκης αντίστασης στην ακραία νεοφιλελεύθερη στροφή της Ευρώπης.

Η ευρωπαϊκή Σοσιαλδημοκρατία σήμερα βρίσκεται σε ένα στρατηγικού χαρακτήρα αδιέξοδο, ως απόρροια της επιλογής της να ταυτιστεί τα προηγούμενα χρόνια σε πολύ μεγάλο βαθμό με τις νεοφιλελεύθερες προσεγγίσεις και να μετατραπεί σε συμπλήρωμα και παρακολούθημα της Δεξιάς, γεγονός που τη φέρνει απέναντι στην παραδοσιακή κοινωνική της βάση. Το αδιέξοδο αυτό έχει σήμερα πυροδοτήσει διεργασίες, ως γνωστόν, εντός της ευρωπαϊκής Σοσιαλδημοκρατίας και σημαντικές ενδείξεις προβληματισμού και στρατηγικού αναπροσανατολισμού της.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, από την πλευρά του, έχει συγκεκριμένη πολιτική διαδρομή και ιδεολογική τοποθέτηση. Ανήκει στον πυρήνα της ριζοσπαστικής Αριστεράς και είναι μεταξύ των δυνάμεων που πρωτοστάτησαν στη δημιουργία του Κόμματος Ευρωπαϊκής Αριστεράς. Προφανώς, με την ιδιότητά του αυτή και ενόψει του ότι αποτελεί το μοναδικό κόμμα της ριζοσπαστικής Αριστεράς στην Ευρώπη που βρίσκεται στην κυβέρνηση, ο ΣΥΡΙΖΑ έχει αναλάβει πρωτοβουλίες διαλόγου, που σε ορισμένες περιπτώσεις οδήγησαν σε επιμέρους συμμαχίες της κυβέρνησής μας με σοσιαλδημοκράτες ηγέτες άλλων χωρών, ιδίως αλλά όχι μόνο του Νότου.

Οι πρωτοβουλίες ωστόσο αυτές, σε καμία περίπτωση δεν σημαίνουν απόσπαση του ΣΥΡΙΖΑ από την Αριστερά και η προσκόλλησή του στη Σοσιαλδημοκρατία. Το «σπίτι» μας, ο φυσικός μας χώρος είναι η ευρωπαϊκή Αριστερά, μέσω της οποίας και μόνο παίρνουμε όλες τις πρωτοβουλίες για διάλογο, όσμωση και συνεργασία μεταξύ των δύο οικογενειών, η οποία θα γίνει συντεταγμένα και συλλογικά.

5. Την επομένη του συνεδρίου ξεκινά η διαπραγμάτευση για τα εργασιακά. Βασική θέση του ΣΥΡΙΖΑ ήταν ο βασικός μισθός στα 700 ευρώ και οι συλλογικές συμβάσεις. Πόσο μπορεί να υποχωρήσει σε ένα τόσο κομβικό θέμα;

Η μάχη για την προστασία των βασικών εργασιακών δικαιωμάτων που αποτέλεσαν κεκτημένα του εργατικού κινήματος μετά από δεκαετίες αγώνων δεν είναι, ευτυχώς ή δυστυχώς, μόνο ελληνική υπόθεση. Σαφέστατα, η πίεση που δέχεται η χώρα μας είναι εντονότερη, όχι μόνο λόγω των απαιτήσεων των δανειστών, αλλά κυρίως λόγω της τεράστιας ανεργίας που καθιστά ευάλωτους τους εργαζόμενους και τους αποτρέπει από τη διεκδίκηση ακόμα και των κατοχυρωμένων ήδη δικαιωμάτων τους. Ωστόσο, το πρόβλημα των εργασιακών σχέσεων απασχολεί σχεδόν όλες τις ευρωπαϊκές χώρες, καθώς εγγράφεται στην απολύτως στρεβλή λογική της αύξησης της «ανταγωνιστικότητας», μέσω της μείωσης του εργατικού κόστους.

Από την πλευρά μας, τόσο σε κομματικό όσο και σε κυβερνητικό επίπεδο, έχουμε πει ότι είναι πρώτης προτεραιότητας η επιτυχής έκβαση της διαπραγμάτευσης για τα εργασιακά. Και έχουμε αναλάβει όλες τις δυνατές πρωτοβουλίες προσπαθώντας να δημιουργήσουμε ένα ενιαίο εσωτερικό «μέτωπο». Στο πλαίσιο άλλωστε αυτό, η ειδική επιτροπή «σοφών» που συγκροτήθηκε με ακαδημαϊκούς, κατέληξε σε ένα πόρισμα το οποίο τάσσεται κατά των επί τα χείρω αλλαγών στο συνδικαλιστικό νόμο και τοποθετείται θετικά για το ζήτημα του καθορισμού του κατώτατου μισθού από τους κοινωνικούς εταίρους με Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, καθώς και για σειρά άλλα ζητήματα που αφορούν τις συλλογικές συμβάσεις (επεκτασιμότητα, αρχή της εύνοιας, μετενέργεια κ.λπ.). Είναι νομίζω ένα πόρισμα το οποίο μπορεί και πρέπει να αποτελέσει τη βάση για συζήτηση και οφείλουν επ’ αυτού να τοποθετηθούν και οι κοινωνικοί εταίροι και τα πολιτικά κόμματα.

6. Ποια πρέπει να είναι η θέση του ΣΥΡΙΖΑ απέναντι στις αποκρατικοποιήσεις, ειδικότερα όσον αφορά νερό και ενέργεια;

Η αντίθεση του ΣΥΡΙΖΑ στην ιδιωτικοποίηση βασικών κοινωνικών αγαθών, όπως ιδίως το νερό και η ενέργεια, παραμένει δεδομένη. Άλλωστε, ήταν ένας από τους βασικούς πυλώνες επί των οποίων οικοδομήθηκε η ευρεία κοινωνική και πολιτική πλειοψηφία που έφερε το ΣΥΡΙΖΑ στο προσκήνιο.

Εξακολουθούμε λοιπόν να λέμε – και δεν νομίζω ότι υπάρχουν περιθώρια να αλλάξει αυτή η ταυτοτικού χαρακτήρα θέση – ότι τα βασικά κοινωνικά αγαθά πρέπει να είναι υπό δημόσιο έλεγχο, προκειμένου να διαφυλάσσονται στο διηνεκές και να εξασφαλίζεται η πρόσβαση όλων σε αυτά. Γι’ αυτό και στην πρόταση που παρουσίασε ο πρωθυπουργός για την συνταγματική αναθεώρηση περιλαμβάνεται η ρητή συνταγματική κατοχύρωση του δημόσιου ελέγχου του νερού και της ηλεκτρικής ενέργειας, δύο αγαθών που, όπως είπε ο ίδιος στην ομιλία του, «συγκροτούν τον πυρήνα της ζωής και με τη φυσική και με την κοινωνική της έννοια».

Την ίδια θέση αρχής επιδιώξαμε, υπό αντίξοες συνθήκες, να υπερασπιστούμε και με τη συμφωνία για το νέο «υπερταμείο». Το νέο ταμείο, του οποίου μοναδικός μέτοχος με ανεκχώρητες και ακατάσχετες μετοχές είναι το Ελληνικό Δημόσιο, δεν έχει ως κύριο ή αποκλειστικό σκοπό τις ιδιωτικοποιήσεις, σε αντίθεση με το ΤΑΙΠΕΔ, στο οποίο είχε ούτως ή άλλως μεταφερθεί η περιουσία του Δημοσίου. Αυτό σημαίνει ότι οι δημόσιες επιχειρήσεις που υπάγονται στο υπερταμείο δεν πρόκειται να περάσουν υπό ιδιωτική ιδιοκτησία και έλεγχο. Απλώς θα αναδιαρθρωθούν και θα εξεταστούν οι δυνατότητες βέλτιστης αξιοποίησής τους, ώστε να λειτουργήσουν αποτελεσματικά προς όφελος του λαού και της χώρας, πάντοτε υπό δημόσιο και κοινωνικό έλεγχο.

7. Πρέπει να υπάρχουν τάσεις και πως διασφαλίζεται ότι δε θα λειτουργούν ως κόμματα μέσα στο κόμμα; Επίσης, θεωρείτε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα κλειστό κόμμα;

Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα κόμμα με βαθιές δημοκρατικές ρίζες. Η ύπαρξη διαφορετικών ρευμάτων σκέψης, το δικαίωμα της άποψης και ο διάλογος είναι βασικά στοιχεία που συγκρότησαν την ταυτότητά του και, επομένως, χωρίς αυτά τα στοιχεία δεν νοείται ΣΥΡΙΖΑ.

Προφανώς, μέσα από την ιστορική μας διαδρομή, έχουμε εντοπίσει αδυναμίες από τη λειτουργία όχι τάσεων, αλλά μηχανισμών μέσα στο κόμμα, κάτι που δυστυχώς δεν αποτελεί – όπως επιχειρείται να παρουσιαστεί – πρωτοτυπία του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά διαχρονική παθογένεια όλων σχεδόν των κομμάτων. Συνεπώς, θα πρέπει να διακρίνουμε τους μηχανισμούς, που συγκροτούνται με ιδιοτελή κριτήρια και έχουν ως αντικείμενο την νομή της εσωκομματικής και, εν μέρει, της κυβερνητικής εξουσίας, από το αδιαπραγμάτευτο δικαίωμα των μελών και των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ να συζητούν συλλογικά, ανοιχτά και δημοκρατικά και να εκφράζουν ελεύθερα τις απόψεις τους.

Σε ό,τι δε αφορά τη συζήτηση περί της οργανωτικής διεύρυνσης του ΣΥΡΙΖΑ, πρέπει να έχουμε κατά νου ότι η κρίση των μαζικών πολιτικών κομμάτων του παρελθόντος είναι γενικευμένη και αφορά όλους τους πολιτικούς χώρους, λόγω της αποστροφής της μεγάλης πλειοψηφίας των πολιτών για την πολιτική, πολλώ δε μάλλον για την οργανωμένη κομματική ζωή.

Πρώτα απ’ όλα, λοιπόν, θα πρέπει να συζητήσουμε ξανά πώς εννοούμε σήμερα, στον 21ο αιώνα, την κομματική ένταξη, αν δηλαδή πρέπει να εμμείνουμε στις παραδοσιακές οργανωτικές δομές ή αν θα πρέπει να αναζητήσουμε άλλες, εναλλακτικές μορφές οργάνωσης και κοινωνικής κινητοποίησης.

Και βέβαια, ενόψει και της θέσης του ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση, θα πρέπει να διακρίνουμε τους λόγους για τους οποίους ο καθένας επιλέγει σήμερα να ενταχθεί στις οργανώσεις μας. Θέλουμε, σαφέστατα, τη διεύρυνσή μας με νέα μέλη, με ανθρώπους που προέρχονται από τη μεγάλη προοδευτική κοινωνική συμμαχία που στήριζε και στηρίζει το ΣΥΡΙΖΑ και έχουν ανιδιοτελή διάθεση κινητοποίησης και προσφοράς μέσα από τη συλλογική λειτουργία που χαρακτηρίζει την Αριστερά. Αυτοί οι άνθρωποι είναι περισσότερο από αναγκαίοι και ευπρόσδεκτοι. Δεν ισχύει, όμως, το ίδιο για όσους επιδιώκουν απλώς να είναι κοντά στην εκάστοτε «εξουσία» και θεωρούν ότι μέσω των οργανώσεων του ΣΥΡΙΖΑ θα διαιωνίσουν την πελατειακή λογική με την οποία είχαν ανατραφεί στο παρελθόν.

Οι απαντήσεις των Ρ. Δούρου, Ν. Βούτση, Χρ. Παπαδόπουλου, Π. Σκουρλέτη, Ν. Ηλιόπουλου, Γ. Μπαλάφα και Γ. Κυρίτση εδώ : http://news247.gr/eidiseis/dialogos-gia-tin-aristera