Για τον Πάνο Δημητρίου

%ce%b4%ce%b7%ce%bc%ce%b7%cf%84%cf%81%ce%b9%ce%bf%cf%85-123Έφυγε από κοντά μας, «πλήρης ημερών», όπως λέγεται συνήθως, ο σύντροφος Πάνος Δημητρίου, ένας άνθρωπος η πλούσια ιστορία του οποίου δίνει νόημα στη φράση αυτή.

Για όλους εμάς, που ακολουθήσαμε την ιστορική διαδρομή της ανανεωτικής Αριστεράς, ο Πάνος θα συμβολίζει για πάντα το χώρο αυτό. Εξάλλου, η κοινή του δήλωση με τον Μήτσο Παρτσαλίδη και τον Ζήση Ζωγράφο το 1968 αποτέλεσε το αφετηριακό σημείο της ελληνικής ανανεωτικής Αριστεράς.

Κυρίως όμως, στη δική μου μνήμη θα μείνει για τη βαθιά του αγάπη όχι μόνο για τους συντρόφους του, αλλά για τους ανθρώπους συνολικά. Και για το γεγονός ότι – χωρίς ποτέ να κάνει εκπτώσεις στην ιδεολογία του, χωρίς ποτέ να χάσει την αποφασιστικότητά του – κατάφερε να κάνει πολιτική με συναίσθημα, να φέρει τον ανθρώπινο παράγοντα στο προσκήνιο, ακόμα και στις πιο σκληρές και σκοτεινές εποχές.

Καλό ταξίδι σύντροφε…
Advertisements

Κ. Πουλάκης για τον Μπ. Μπεχλιβανίδη : «Υπήρξε ο άνθρωπος που ‘δίδαξε’ στην Αριστερά την Τοπική Αυτοδιοίκηση»

Στην κηδεία του Μπάμπη Μπεχλιβανίδη, ιστορικού στελέχους της ανανεωτικής αριστεράς και επί πέντε θητείες Δημάρχου Ν. Σμύρνης, στον Ι.Ν. Αγ. Φωτεινής, παρέστη ο Γεν. Γραμματέας του ΥΠΕΣΔΑ, κ. Κώστας Πουλάκης. Ο κ. Πουλάκης έκανε την ακόλουθη συλλυπητήρια δήλωση :

«Ο Μπάμπης Μπεχλιβανίδης υπήρξε ο άνθρωπος που «δίδαξε» στην Αριστερά την Τοπική Αυτοδιοίκηση. Αγωνιστής με όλη τη σημασία της λέξης ο ίδιος σε όλες τις κορυφαίες στιγμές των σύγχρονων δημοκρατικών αγώνων από την Αντίσταση μέχρι σήμερα, μέσα από τις καινοτόμες και ουσιαστικές πρωτοβουλίες που ανέλαβε κατά τη μακρόχρονη θητεία του στο Δήμο Ν. Σμύρνης διαμόρφωσε ένα νέο υπόδειγμα αριστερού Δημάρχου, που πήγαινε πέρα από την απλή διεκδίκηση και έθετε τις βάσεις μιας δημοκρατικής, προοδευτικής, οικολογικής, κοινωνικά ευαίσθητης Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Εκφράζω τα θερμότερα συλλυπητήριά μου στους οικείους του και στην τοπική κοινωνία της Ν. Σμύρνης που τον περιέβαλε όσο ζούσε με την εμπιστοσύνη της. Οι νεότεροι θα τον θυμόμαστε πάντα με αγάπη και ευγνωμοσύνη».

Για την αναφορά της κ. Ζ. Κωνσταντοπούλου στον «γύψο του Παπαδόπουλου»

praxikopimaΕίναι κρίμα κάποιοι άνθρωποι – που οι ίδιοι ευτύχησαν να μη γνωρίσουν τη ζωή υπό τη βαριά σκιά της στρατιωτικής δικτατορίας, κουβαλούν όμως το βαρύ τιμητικό φορτίο της οικογενειακής καταγωγής τους – να εξομοιώνουν ελαφρά τη καρδία μία δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση με μια από τις πιο σκοτεινές περιόδους της πολιτικής ζωής της χώρας μας. Η ισοπεδωτική αυτή υπερβολή, που ούτε ως σχήμα λόγου δεν μπορεί να γίνει ανεκτή, είναι ο πιο εύκολος τρόπος να αθωώσει κανείς τα τανκς, τα βασανιστήρια του ΕΑΤ-ΕΣΑ, τις εξορίες, την τρομοκρατία, τη λογοκρισία.

Η πρώτη κυβέρνηση της Αριστεράς, όπως και κάθε πατριωτική δύναμη στην εποχή μας, προσπάθησε και προσπαθεί – με όλες τις υποκειμενικές της αδυναμίες και τις αντικειμενικές δυσκολίες που συνάντησε – να βάλει τη δημοκρατία πάνω από τις αγορές και να φέρει το λαό στο προσκήνιο, σε Ελλάδα και Ευρώπη. Και θα την κρίνει γι’ αυτό σε πολύ λίγες μέρες ο μόνος που νομιμοποιείται να το κάνει, ο ίδιος ο ελληνικός λαός. Γιατί η δημοκρατική ευαισθησία δεν είναι προνόμιο κάποιων λίγων και δήθεν «εκλεκτών», αλλά συλλογικό κεκτημένο όλων μας.

Δήλωση για το μνημείο του εβραϊκού ολοκαυτώματος στην Καβάλα : «Χρέος μας να τιμήσουμε τα θύματα του ναζισμού»

drouboukiΣχετικά με την προσπάθεια αναβολής της προγραμματισμένης για την Κυριακή 17 Μαΐου τελετής αποκαλυπτηρίων του Μνημείου Ολοκαυτώματος των 1.484 Ελλήνων Εβραίων της Καβάλας, ο Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Εσωτερικών & Διοικητικής Ανασυγκρότησης, Κώστας Πουλάκης, δήλωσε τα εξής :

Η ελευθερία της θρησκευτικής συνείδησης και δημόσιας έκφρασής της στη χώρα μας είναι δεδομένη. Όπως δεδομένη είναι και η τιμή που οφείλουμε ως κοινωνία στις χιλιάδες των εβραίων συμπατριωτών μας που βασανίστηκαν και θανατώθηκαν από το εφιαλτικότερο καθεστώς που γνώρισε ποτέ η ανθρωπότητα.

Είναι καθήκον όλων μας – και πρωτίστως της ελληνικής Αυτοδιοίκησης, με τις μακρόχρονες δημοκρατικές και αγωνιστικές της παραδόσεις – να διασώσουμε και να τιμήσουμε τη μνήμη των θυμάτων του ναζιστικού Ολοκαυτώματος. Συμπεριφορές, αντίθετα, που δυστυχώς εξ αντικειμένου υποδαυλίζουν τη μισαλλοδοξία, τις διακρίσεις και το ρατσισμό δεν έχουν θέση ούτε στην Καβάλα, ούτε πουθενά.

Μια ξεχωριστή μέρα

syriza-podemosΣήμερα είναι μια μέρα από αυτές που ο καθένας και η καθεμία ξεχωριστά και όλοι μαζί αναμετριέται με την ιστορία του και με τα όνειρά του.

Είναι μια μέρα ξεχωριστή, για όλους όσους επί χρόνια επιμέναμε να αγωνιζόμαστε μέσα σε μια Αριστερά ηττημένη και μικρή, επιμένοντας να μιλάμε για αξίες και ζητήματα που πριν λίγα χρόνια φάνταζαν αδιάφορα για τους περισσότερους.

Είναι μια μέρα ξεχωριστή, για όλο το ιστορικό, αξιακό και ηθικό φορτίο που συλλογικά κουβαλάει η Αριστερά, για τη μνήμη όλων εκείνων που έδωσαν τη ζωή τους. Όχι άδικα.

Είναι, όμως, πάνω απ’ όλα, μια μέρα ξεχωριστή για το λαό μας. Που για πρώτη φορά θα αναδείξει μέσα από δημοκρατικές κοινοβουλευτικές διαδικασίες μία κυβέρνηση της Αριστεράς και θα γίνει πρωτοπόρος στην Ευρώπη και τον κόσμο. Και που θα κάνει ένα πρώτο, αλλά αποφασιστικό βήμα προς την ανατροπή της καταχνιάς των μνημονίων, προς την οικοδόμηση μίας ελληνικής κοινωνίας με δημοκρατία, ισότητα, αλληλεγγύη και προκοπή. Που θα ανακτήσει με τις δικές του δυνάμεις, με την ψήφο και τη συμμετοχή του την αξιοπρέπεια, για τον εαυτό του και για όλους μας.

Καλή ψήφο, λοιπόν.

Θα νικήσουμε!

Κυβέρνηση όλων των Ελλήνων (Άρθρο στη Real News)

realnewsΌσοι πέρασαν από τα θρανία της στοιχειώδους τουλάχιστον σχολικής εκπαίδευσης έμαθαν ότι ο εμφύλιος πόλεμος τελείωσε εδώ και 65 χρόνια. Όλοι, εκτός από μία μερίδα στελεχών της ακροδεξιάς που, ατυχώς, βρίσκονται αυτή τη στιγμή στην ηγεσία της ιστορικής κεντροδεξιάς παράταξης που ίδρυσε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής. Έπαψε η διάκριση αριστεράς και δεξιάς, οι διαφορετικές ιδεολογικές και πολιτικές επιλογές να υφίστανται; Ασφαλώς και όχι. Όμως αύριο κρίνεται κάτι άλλο, υπέρτερο.

Οι άνδρες και οι γυναίκες που θα βρεθούν αύριο στις κάλπες σε όλη την Ελλάδα, πέρα και πάνω από αριστεροί, κεντρώοι και δεξιοί, είναι άνθρωποι, έχουν υποχρεώσεις στις οποίες προσπαθούν με δυσκολία να ανταπεξέλθουν, έχουν οικογένειες για το μέλλον των οποίων αγωνιούν και ονειρεύονται. Είναι εργαζόμενοι, μικροί και μεσαίοι επαγγελματίες, και έχουν την εύλογη απαίτηση να προκόψουν στον τόπο τους, να δουν τους κόπους τους να αποδίδουν καρπούς, να ζήσουν με αξιοπρέπεια. Είναι, τέλος, πολίτες και ζητούν δικαιοσύνη και δημοκρατία, απαιτούν διαφάνεια και λογοδοσία για όσα μας έφεραν σήμερα μέχρι εδώ, θέλουν να αισθανθούν ότι επιτέλους το κράτος και η δημόσια διοίκηση βρίσκεται δίπλα τους και εξυπηρετεί τα δικά τους συμφέροντα και ανάγκες και, βέβαια, θέλουν να είναι πολίτες μιας χώρας ισχυρής και ανεξάρτητης, ισότιμου συνομιλητή στα διεθνή fora και «συνιδιοκτήτη» μια πραγματικά ενωμένης Ευρώπης.

Σε αυτούς τους άνδρες και τις γυναίκες όλων των ηλικιών απευθύνεται αύριο ο ΣΥΡΙΖΑ. Όχι κρύβοντας την αριστερή του ταυτότητα. Προτείνοντας όμως ένα πρόγραμμα που προσπαθεί να ανοίξει δρόμους αισιοδοξίας και αξιοπρέπειας μέσα σε μία δύσκολη συγκυρία. Ένα πρόγραμμα που δίνει ευθείες απαντήσεις σε όλα τα μείζονα θέματα που απασχολούν την ελληνική κοινωνία : τη διαπραγμάτευση για το χρέος, την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης, την υλοποίηση ενός εθνικού σχεδίου ανάπτυξης και ανάκτησης της εργασίας, την ανασυγκρότηση του κράτους σε νέες βάσεις, την εγκαθίδρυση ενός σταθερού και δίκαιου φορολογικού συστήματος, τη στήριξη της υγιούς μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας.

Πρόκειται για ένα πρόγραμμα που υπερβαίνει το παρελθόν που κάποιοι νοσταλγούν και ανοίγει δρόμο για το μέλλον. Με μια κυβέρνηση όλων των Ελλήνων.

Η νεολαία να διαλέξει μόνη της ρόλο για τον εαυτό της (Στο εκλογικό αφιέρωμα του neolaia.gr)

neolaiaΦαντάζομαι ότι όποιος είναι νέος ή νέα σήμερα στην Ελλάδα, νιώθει «να μην τον χωράει ο τόπος». Είτε στερείται πολλά, είτε ανήκει στους σχετικά «τυχερούς», σίγουρα η σημερινή κατάσταση απέχει πολύ από τις ανάγκες, τις δυνατότητες και τα όνειρά του. Προφανώς κανείς δεν ξεκίνησε τη ζωή του με όνειρο να είναι άνεργος ή να δουλεύει όλη μέρα για ένα χαρτζιλίκι, να μένει με τους γονείς του μέχρι τα 35 του και να βλέπει τους φίλους του να φεύγουν στο εξωτερικό.

Σκέφτηκα λοιπόν πολύ τι μπορεί κανείς να γράψει σε ένα site από και για τη νεολαία. Ειδικά όταν η κατάσταση είναι (περίπου) όπως την περιέγραψα. Και ειδικά όταν ο ίδιος ανήκει στην προηγούμενη γενιά – αυτή που, δίκαια ή άδικα, κατηγορείται ότι φταίει που φτάσαμε σήμερα εδώ.

Ποιος – λέω εγώ – θα είναι ο ρόλος της νέας γενιάς σε μια Ελλάδα που τα μνημόνια θα αποτελούν θλιβερό παρελθόν; Ε λοιπόν δεν ξέρω. Αυτό μόνο όποιος είναι νέος σήμερα το ξέρει.

Ήμουν, αντίστοιχα, νέος στην εποχή που η Ελλάδα αγωνιζόταν να απαλλαγεί από σαράντα χρόνια αυταρχικού παρακράτους και δικτατορίας και να μετασχηματιστεί σε σύγχρονη, σταθερή, ευρωπαϊκή δημοκρατία. Τότε, εγώ και οι συνομήλικοί μου διαλέξαμε ρόλο. Βγήκαμε στο προσκήνιο. Δώσαμε τις μάχες που δώσαμε, κάποιες τις κερδίσαμε, σε άλλες προδοθήκαμε. Κάπου τα καταφέραμε καλά. Αλλού κάναμε λάθη – και δεν θα προσπαθήσω να πάρω την ευθύνη από πάνω μου, αν και θα μπορούσα, γιατί δεν ήμουν από εκείνους που «βολεύτηκαν», όπως και όλη η μέχρι πρόσφατα περιθωριακή και «ντεμοντέ» Αριστερά. Πάντως τότε επιλέξαμε.

Το ερώτημα λοιπόν είναι τι ρόλο θέλει η ίδια η νεολαία για τον εαυτό της στην «επόμενη μέρα» της χώρας. Θα μπορούσα – αφού όπως λένε καθήκον κάθε υποψηφίου είναι να κολακεύει τους πιθανούς του ψηφοφόρους – να πω πόσο σημαντική και χρήσιμη είναι η νεολαία, το αύριο του τόπου κ.λπ. κ.λπ.

Δεν θα το πω. Όχι γιατί δεν είναι αλήθεια. Προφανώς η Αριστερά, ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και κάθε κόμμα που θα είχε να ξαναχτίσει μια χώρα από την αρχή, θα ήθελε και θέλει τους νέους ανθρώπους κοντά του. Θα ήθελε και θέλει τη ζωντάνια, τις ιδέες, την αισιοδοξία, την καθαρότητά τους.

Όμως, στην «επόμενη μέρα» δεν θα είναι όλα εύκολα και «χαλαρά». Δεν πρόκειται να λύσουν άλλοι τα προβλήματά μας για μας. Δεν πρόκειται να ξυπνήσουμε ένα πρωί και να έχουν αλλάξει όλα ως δια μαγείας. Θα χρειαστεί δουλειά. Θα χρειαστεί ρήξεις. Θα χρειαστεί να αλλάξουμε τον κόσμο γύρω μας και μαζί του να αλλάξουμε κι εμείς οι ίδιοι. Θα χρειαστεί να ανοίξουμε το μυαλό μας σε νέες ιδέες, να βάλουμε «πλάτη», να πάρουμε την ευθύνη να συνεισφέρουμε με ό,τι ο καθένας και η καθεμιά μπορεί.

Το σίγουρο είναι ότι η νεολαία μπορεί να παίξει τον πρώτο ρόλο στην καινούρια εποχή που θέλουμε να ξεκινήσει από Δευτέρα. Είναι, άλλωστε, πιθανότατα η πιο μορφωμένη, πιο καλά πληροφορημένη και πιο ανοιχτή στις παγκόσμιες εξελίξεις γενιά που πέρασε μέχρι στιγμής από τη χώρα. Το αν θέλει να παίξει το ρόλο αυτό ή όχι, θα το αποφασίσει η ίδια. Μόνο, ας το κάνει γρήγορα. Ο καιρός τρέχει και σύντομα θα είναι στη δική μου θέση και θα αναρωτιέται αν έκανε ή όχι όσα έπρεπε κι όσα μπορούσε.

Δείτε το άρθρο στο : www.neolaia.gr

* Ο Κ. Πουλάκης είναι μαθηματικός, από εκείνους της «γενιάς του Πολυτεχνείου», μέλος της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ τώρα και της Αριστεράς από τότε που θυμάται τον εαυτό του και υποψήφιος στις εκλογές της Κυριακής (με το ΣΥΡΙΖΑ πάντα) στη Β΄Αθηνών.