Βιογραφικό

 Κώστας Πουλάκης – Σύντομο βιογραφικό

Γεννήθηκα στην Αθήνα το 1951.
Σπούδασα Μαθηματικά στην Πάτρα και μετά από μία σύντομη πορεία στην ιδιωτική εκπαίδευση, έγινα και παραμένω υπάλληλος του Υπουργείου Οικονομικών, από το ΚΕΠΥΟ, σε ΔΟΥ, στην ΚΕΔ και πάλι στη Γ.Γ. Πληροφοριακών Συστημάτων.

Ρίζα μικρασιάτικη από πατέρα και ανδριώτικη από μητέρα, μεγάλωσα μέσα στην ταραγμένη μετεμφυλιακή Ελλάδα, “ψαρεύοντας” τις συζητήσεις των – ως επί το πλείστον αριστερών – πελατών στο κουρείο του πατέρα μου, συμπάσχοντας με τους ήρωες των ασπρόμαυρων ελληνικών ταινιών και μαθαίνοντας για ποίηση, θέατρο και κινηματογράφο από τον ίδιο αυτό άνθρωπο που – αμόρφωτος ο ίδιος – βρέθηκε μαζί με τους σπουδαιότερους Δασκάλους, στα πιο αφιλόξενα “σχολεία”, εκείνα της Ικαρίας και της Μακρονήσου.

Η πρώτη – συνειδητή τουλάχιστον – πολιτική μου ανάμνηση καταγράφηκε όταν, ούτε 7 χρονών καλά-καλά, ο πατέρας μου, όπως συνήθιζε, με πήρε μαζί του, για να ρίξω εγώ το ψηφοδέλτιο της ΕΔΑ στην κάλπη “για γούρι”. Ήταν Μάης του 1958 και η διωγμένη Αριστερά για πρώτη τότε φορά βρέθηκε στη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Θα περνούσαν ακριβώς 54 χρόνια μέχρι την επόμενη φορά…

Έκτοτε, μεσολάβησε μια ζωή σε πολύ μεγάλο βαθμό ταυτισμένη με την πορεία της Αριστεράς, μια ζωή γεμάτη ελπίδες και διαψεύσεις, αγώνες, στιγμές ανάτασης και κάμψης, συναντήσεις και διασπάσεις.

Από την Αθήνα, βρέθηκα φοιτητής στην Πάτρα μέσα στη δικτατορία, ακολουθώντας όλη τη διαδρομή του νεολαιίστικου κινήματος της εποχής : “Ρήγας Φεραίος” και Πολυτεχνείο. Και στο βάθος η πεποίθησή μας πως ρίχνοντας τη Χούντα θα ξεκινούσαμε μία νέα πορεία για την Ελλάδα.

Μεταπολίτευση, μέσα από τις γραμμές της Ανανεωτικής Αριστεράς : αρχικά στο ΚΚΕ “Εσωτερικού” και στη συνέχεια στην ΕΑΡ. Σχηματισμοί με μικρή τότε εκλογική καταγραφή. Αλλά με μεγάλη εμβέλεια, μέσα από ιστορικές μορφές της ελληνικής πολιτικής ζωής. Και, το σημαντικότερο, κομματικοί σχηματισμοί με προσανατολισμό πάντοτε στη “μεγάλη εικόνα”, στην κυβέρνηση, με οδηγό το κραταιό τότε ιταλικό Κομμουνιστικό Κόμμα του Ενρίκο Μπερλινγκουέρ.

Ακολούθησε, στα τέλη της δεκαετίας του ’80, η συνάντηση με το άλλο, μεγάλο ρεύμα της ελληνικής Αριστεράς, το ΚΚΕ, ως ιδρυτικό μέλος του “Συνασπισμού” και, στη συνέχεια, μέλος της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής του από το 1989 και μέλος της Πολιτικής του Γραμματείας από το 2000, μέχρι και την αναστολή της λειτουργίας του το 2013.
Δεκαετία του 2000, συνέχεια της πορείας των ανασυνθέσεων και των πολιτικών συναντήσεων με άλλα ρεύματα της Αριστεράς, στο πλαίσιο του ΣΥΡΙΖΑ, ενός εγχειρήματος πρωτόγνωρου για όλους τους συμμετέχοντες, ενός πειράματος διαλόγου και σύνθεσης. Και πάλι, μέλος της Πανελλαδικής Συντονιστικής και έπειτα της Κεντρικής Επιτροπής και της Πολιτικής Γραμματείας του, μέχρι και σήμερα.

Την ίδια περίπου περίοδο, αρχές της δεκαετίας του ’90, ξεκινάει η ενασχόλησή μου με την Αυτοδιοίκηση – μια σχέση που, από διαφορετικές θέσεις, δεν έληξε μέχρι σήμερα ποτέ. Παρακολουθώντας τη διαδρομή της νεοσύστατης τότε αιρετής δευτεροβάθμιας Αυτοδιοίκησης, είχα την ευκαιρία να αποκτήσω την – σπάνια τότε για την Αριστερά – εμπειρία άσκησης διοίκησης ως Νομαρχιακός Σύμβουλος της πλειοψηφίας στη Νομαρχία Μαγνησίας (1994-98 και 1998-2002). Λίγα χρόνια αργότερα, σε διαφορετικές συνθήκες, υποψήφιος Περιφερειάρχης Θεσσαλίας και επικεφαλής της “Θεσσαλίας της Αλληλεγγύης και της Οικολογίας” και, πάλι, περιφερειακός σύμβουλος στην πρώτη θητεία της αιρετής Περιφέρειας (2010-2014). Και παράλληλα, μετουσιώνοντας την πρακτική εμπειρία σε πολιτική πρόταση, υπεύθυνος για την Αυτοδιοίκηση εκ μέρους της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ από το 2012 μέχρι και σήμερα.

Και ταυτόχρονα, άλλο μεγάλο κεφάλαιο στη ζωή μου, η ενασχόληση – στην αρχή σε προσωπικό επίπεδο και αργότερα ως υπεύθυνος της Επιτροπής Δημοσκοπήσεων του Συνασπισμού και του ΣΥΡΙΖΑ – με τη μελέτη των δημοσκοπήσεων, μια ενασχόληση που συνδύαζε δύο μεγάλες αγάπες, μαθηματικά και πολιτική. Ένα μέρος αυτής της δουλειάς αποτυπώθηκε σε δύο μελέτες, που δημοσιεύτηκαν από το Ινστιτούτο της VPRC και τις εκδόσεις Σαββάλας, η πρώτη σχετικά με τις δημοσκοήσεις της περιόδου 2004-2007 και την ανάλυση για το αποτέλεσμα των εκλογών του 2007 (στο συλλογικό έργο “Η κοινή γνώμη στην Ελλάδα 2007) και η δεύτερη με τίτλο “Στοιχεία και συμπεράσματα από τις μεταπολιτευτικές εκλογές 1974-2009 (στο συλλογικό έργο “Η κοινή γνώμη στην Ελλάδα 2008-2010”).

Τελευταίο, το μεγαλύτερο κεφάλαιο της ζωής μου : Η σύζυγός μου, Άννα, υπάλληλος και εκείνη του Υπουργείου Οικονομικών, και τα δύο μου παιδιά, ο Όμηρος, ηθοποιός, και ο Μάριος, φοιτητής κι εκείνος στο Μαθηματικό της Πάτρας. Οι άνθρωποι που έκαναν όλα τα παραπάνω δυνατά, με την αγάπη, την υποστήριξη και, πολλές φορές, την υπομονή τους.

Advertisements

3 thoughts on “Βιογραφικό

  1. Ένα συνέδριο σεισμός!

    Κείμενο: ΝΙΚΟΣ ΜΗΤΣΙΑΛΗΣ Τετάρτη, 17 Ιουλίου 2013 20:39

    Αλήθεια κέρδισαν όλοι αυτοί που αποφάσισαν να εκλεγεί αρχηγός από συνέδριο και όχι πρόεδρος από κεντρική επιτροπή?

    Κέρδισαν που έφεραν τις συνεδριακές πολιτικές αποφάσεις στα μέτρα περίπου του συστήματος απλά με ένα σοσιαλδημοκρατικό περιτύλιγμα… Δείχνοντας έτσι πόσο έτοιμοι είναι να αναλάβουν κυβέρνηση από το σύστημα , κρατώντας αυτό την εξουσία…

    Πόσο κέρδισαν όταν ομολογουμένως όχι μόνο δεν κατάφεραν να διαλύσουν άμεσα τις ενοχλητικές, για το σύστημα, συνιστώσες και να αδρανοποιήσουν τεχνητά την αριστερή πτέρυγα, αλλά αντίθετα με τα μύρια, όσα οπαδίστικα και πολωτικά χρησιμοποίησαν, βοήθησαν στην συσπείρωσή της και στην περαιτέρω υπολογίσιμη αύξησή της…

    Πόσο κέρδισαν αλήθεια με την βιάση τους να καθαρίσουν μία και καλή όχι μόνο την αριστερή πλατφόρμα αλλά και τους κοντινούς τους, εκείνους της «πλατφόρμας 2010» των Δημήτρη Παπαδημούλη, Γιάννη Μπαλάφα, Κώστα Πουλάκη, Ρένα Δούρου και όχι μόνο…

    Απολύτως αγνώμονες φέρθηκαν και σ΄ Εκείνον… Αποφεύγοντας να σταυρώσουν ούτε έναν από τους «Ενεργούς Πολίτες» του Μανώλη Γλέζου.

    Έστω τον βουλευτή της Β΄ Αθηνών Αποστόλη Αλεξόπουλο ή την πρώτη αναπληρωματική βουλευτή στη Β΄ Πειραιώς, Εύη Καρακώστα…

    Το άτιμο το μέτρημα των ψηφαλακίων μετά το άνοιγμα της κάλπης, αψευδής μάρτυρας, δείχνει το ρίξιμο που έγινε και μεταξύ συντρόφων που λίγο πριν «πυροβολούσαν» όλοι μαζί εν αγαστή συνεργασία, εκείνους της αντιπερνής, αριστερής όχθης…

    Πόσο κέρδισαν λοιπόν από την λαιμαργία της ψηφολάγνιας που επέδειξαν με αποτέλεσμα να ωρύονται ακόμα και οι «πασοκογενείς», που στη μάχη της ΚΠΕ πέρασαν μόνο τρείς και με τον εργατολόγο σοσιαλιστή να έρχεται 103ος (!), μεταξύ των 135…Ενώ ο παν μέγιστος πρώην υπουργός του ΠαΣοΚ, Κοτσακάς να μένει εκτός νυμφώνος…

    Ωφέλιμο αποτέλεσμα πάντως το παραπάνω σαν αποτρεπτικό στο λεφούσι των πράσινων βαθμούχων «αλεξιπτωτιστών», που είδαν στο βάθος κυβερνητικό φως και αναμένουν να μπουκάρουν κεντρικά και περιφερειακά…

    Αντιθέσεις υπάρχουν ακόμα και στον πυρήνα της ΑΡΕΝ, της παράταξης που αναφέρεται απευθείας στον Αλέξη Τσίπρα!

    Απειρία ή λαιμαργία στη ψηφοθηρία προκειμένου ο αρχηγός να φτιάξει εδώ και τώρα το επιτελείο του με εντελώς νέα στελέχη και μαζί και τις εκλόγιμες λίστες στις αυριανές βουλευτικές, αφήνοντας απέξω όλους αυτούς τους χθεσινούς παλαίμαχους στον πάλε ποτέ Συνασπισμό «φίλους» του?

    Φίλοι που τον βοήθησαν να βγει από το συνέδριο και όχι από την ΚΠΕ και ανεπιτυχώς να διαλύσει τις συνιστώσες, περιορίζοντας τις επικίνδυνες αριστερές κριτικές φωνές. Ή βιάση κατόπιν οδηγιών για το γενικό καθαρισμό του κόμματος από τα κατακόκκινα «σημαιάκια» εκείνων των ενοχλητικών συνιστωσών και κυρίως από τις συγκροτημένες απόψεις της αριστερής ριζοσπαστικής πλατφόρμας?

    Καθαρισμός του κόμματος ακόμα και για τις όποιες γερασμένες αμυδρές «αριστερές» κηλίδες, που έχουν μείνει από το μακρινό παρελθόν ?

    Ίσως και τα δύο μαζί…

    Τελικά ήταν ένα ωφέλιμο για το κίνημα συνέδριο σεισμός από κάθε άποψη…

    Το σχέδιο να εκβιαστεί η Αριστερή Ριζοσπαστική άποψη σε βουβή πειθαρχία χάρη της ενότητας, ενός αρχηγικού κόμματος Ανδρεϊκού τύπου , προκάλεσε θύελλα τελικά μέσα στο ίδιο το επιτελείο των σχεδιαστών της κατευθυνόμενης ψηφοφορίας εξ αιτίας των αποτελεσμάτων της καταμέτρησης… Εκτός αυτού και η πόλωση που διάλεξαν να επικρατήσει στο συνέδριο γύρισε μπούμερανκ σε βάρος των εμπνευστών της…

    Στο κλίμα αυτό, πάντως, καθίσταται ιδιαίτερα κρίσιμη η εκλογή νέας Πολιτικής Γραμματείας, κατά την πρώτη συνεδρίαση της ΚΠΕ το προσεχές Σάββατο…
    Αναρτήθηκε στο CorfuPress.com & «ΦΑΙΑΚΙΑ»

    • Το διάβασα στις ιστοσελίδες που αναγράφονται από κάτω το βρήκα εξόχως ενδιαφέρον και σας το στέλνω δια την ενημέρωσή σας προκειμένου να έχετε μια εικόνα για το πως είδαν από άλλη «οπτική» γωνία την εκρηκτική ψηφοφορική διαπάλη που έλαβε χώρα στο 1ο Συνέδριο του Κόμματός μας… Ενώ έξω ο ΛΑΟΣ δολοφονείται οικονομικά αλλά και βιολογικά και κάτι άλλο το άλμα από το 4% στο 27% προσέξτε δεν το έχουμε με συμβολαιογραφική πράξη κατοχυρώσει μπορεί ίσως αν ο ΛΑΟΣ μας γυρίσει τις πλάτες από τα επαναλαμβανόμενα «ναι, μεν αλλά των επαναδιαπραγματεύσεων» να ξαναγυρίσουμε στη γνώριμη φτώχια μας…

  2. Ο κόσμος δεν θέλει εκλογές όπως λένε οι κ. της δεξιάς.
    Δηλαδή ο κόσμος είναι ευχαριστημένος με αυτήν την πολιτική;;
    Αν ναι, τότε θα έπρεπε στις δημοσκοπήσεις να είναι πρώτη η Ν.Δ.
    Πως γίνετε να μην θέλει ο κόσμος εκλογές και να είναι πρώτος ο ΣΥΡΙΖΑ.
    Εδώ δεν κουμπώνει.
    Απορώ με την υπομονή σας απέναντι στην Ιακωβίδου.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s